بهترین دروازه بان تاریخ کیست؟!
تقریباً تعداد کمی از بازیکنان فوتبال بودهاند که استعداد آنها بازی فوتبال را متحول کرده باشد. اما بازیکن سابق شماره 1 روسیه، لو یاشین، بدون شک یکی از آنهاست.
برای یاشین تنها گرفتن توپ کافی نبود. او مرتب دستورات خود را با صدای بلند به بازیکنان مدافع میرساند، از خط دروازه خارج میشد تا پاسهای کناری را متوقف سازد و با شدت به طرف بازیکنان مهاجم تیم مقابل هجوم میبرد؛ در نتیجه در منطقه پنالتی خودش حکومت میکرد!
این فوتبالیست که متولد شهر مسکو بود، موفقیت خود را مدیون تنفرش از گل خوردن میدانست.
وی در اینباره میگوید: «کدام دروازهبان است که از گلهای خورده، ضربه روحی نخورده باشد؟! باید ضربه روحی خورده باشد و اگر او آرام باشد، این نشانه پایان همه چیز است. بدون توجه به آنچه که او در گذشته داشه، قطعاً آیندهای نخواهد داشت.»
یاشین فقط یک دروازهبان خارق العاده نبود؛ او یکی از بزرگترین شخصیتهایی میباشد که این ورزش به خود دیده است. در سال 1958 با اولین پخش بینالمللی توسط ماهوارههای روسی، این پدیده در دنیای فوتبال جلوه کرد.
محبوبیت یاشین به دلیل اعمال نفوذش در بازی و گیراییاش خیلی سریع رشد کرد. از سر تا نوک پایش لباس سیاه میپوشید و میتوانست خشمگینترین تلاشهای تیم مقابل را مهار کند. اسم مستعار او، «عنکبوت سیاه»، موجب میشد که شأن و مقام قابل ستایشاش بیشتر جلوه نماید.
در 22 اکتبر سال 1929 میلادی در شهر «مسکو» به دنیا آمد. «لو ایوانوویچ یاشین» در طول جنگ جهانی دوم هنوز جوان بود. حتی در سن 12 سالگی به خدمت سربازی در صنعت تولید جنگ افزار اعزام شده بود.
اگر چه این اتفاق باعث شد تا او بتواند در تیم فوتبال «کارخانه» بدرخشد اما چابکی او مورد توجه تیم «دینامو مسکو» قرار گرفت؛ تیمی که در سال 1949 این جوان فوتبالیست را به تیم جوانان خود راه داد. این واقعه، شروع علاقه یاشین به تیم دینامو شد.
دینامو تنها تیمی بود که یاشین بیش از 30 بازی قبل از بازنشستگی در سال 1971 برایش انجام داد؛ تیمی که موفق به دریافت 4 عنوان قهرمانی روسیه و 2 جام USSR شده بود؛ و این تصادفی نبود که زمان دفاع یاشین از دروازه تیم ملی شوروی مصادف با دوره طلایی فوتبال بود.
او سه بار در بازی های جام جهانی شرکت کرد و این موضوع همزمان با موفقیت در فوتبال مردان المپیک، تورنمنت سال 1956 «ملبورن»، قهرمانی در جام ملتهای اروپا در 1960 در «فرانسه» بود.
با حضور یاشین، روسیه در جام های جهانی 1958 سوئد و 1962 شیلی شرکت کرد و با رسیدن به رده چهارم در سال 1966 در انگلیس، بهترین عنوان در تاریخ جام جهانی را برای روس ها بدست آورد.
با وجود اینکه با تیم ملی شوروی در جام جهانی 1970 مکزیک شرکت کرد، یاشین دیگر انتخاب اول نبود و نتوانست در مسابقات شرکت کند.
اعتماد به نفس یاشین به قدری بالا بود که گل زدن او مثل فتح یک قله واقعی بود. مهاجم کناری پیشین انگلیس، تام فینی، میگوید: «ما با نتیجه 1 ـ 2 داشتیم شکست میخوردم که داور یک پنالتی به نفع ما گرفت. این حادثه در جریان صعود به جام جهانی سال 1958 اتفاق افتاد. زمانی که من میخواستم ضربه پنالتی را بزنم، یاشین یک دروازهبان خارقالعاده بود که با هیبت ترسناک تمام سیاه درون دروازه ایستاده بود. تصمیم گرفتم با پای ضعیفتر راستم ضربه پنالتی را بزنم، چون میدانستم که او مرا هنگام زدن ضربه با پای چپم دیده است، توانستم با فریب دادن «یاشین» به او گل بزنم؛ دروازهبانی که توانسته بود 150 ضربه پنالتی را مهار کند.»
هیجان مهار ضربه پنالتی برای یاشین آنقدر زیاد بود که او می گفت لذت این حس از لذت مشاهده پرواز یوری گاگارین در فضا فراتر است!
منبع: سایت فیفا
برای یاشین تنها گرفتن توپ کافی نبود. او مرتب دستورات خود را با صدای بلند به بازیکنان مدافع میرساند، از خط دروازه خارج میشد تا پاسهای کناری را متوقف سازد و با شدت به طرف بازیکنان مهاجم تیم مقابل هجوم میبرد؛ در نتیجه در منطقه پنالتی خودش حکومت میکرد!
این فوتبالیست که متولد شهر مسکو بود، موفقیت خود را مدیون تنفرش از گل خوردن میدانست.
وی در اینباره میگوید: «کدام دروازهبان است که از گلهای خورده، ضربه روحی نخورده باشد؟! باید ضربه روحی خورده باشد و اگر او آرام باشد، این نشانه پایان همه چیز است. بدون توجه به آنچه که او در گذشته داشه، قطعاً آیندهای نخواهد داشت.»
یاشین فقط یک دروازهبان خارق العاده نبود؛ او یکی از بزرگترین شخصیتهایی میباشد که این ورزش به خود دیده است. در سال 1958 با اولین پخش بینالمللی توسط ماهوارههای روسی، این پدیده در دنیای فوتبال جلوه کرد.
محبوبیت یاشین به دلیل اعمال نفوذش در بازی و گیراییاش خیلی سریع رشد کرد. از سر تا نوک پایش لباس سیاه میپوشید و میتوانست خشمگینترین تلاشهای تیم مقابل را مهار کند. اسم مستعار او، «عنکبوت سیاه»، موجب میشد که شأن و مقام قابل ستایشاش بیشتر جلوه نماید.
در 22 اکتبر سال 1929 میلادی در شهر «مسکو» به دنیا آمد. «لو ایوانوویچ یاشین» در طول جنگ جهانی دوم هنوز جوان بود. حتی در سن 12 سالگی به خدمت سربازی در صنعت تولید جنگ افزار اعزام شده بود.
اگر چه این اتفاق باعث شد تا او بتواند در تیم فوتبال «کارخانه» بدرخشد اما چابکی او مورد توجه تیم «دینامو مسکو» قرار گرفت؛ تیمی که در سال 1949 این جوان فوتبالیست را به تیم جوانان خود راه داد. این واقعه، شروع علاقه یاشین به تیم دینامو شد.
دینامو تنها تیمی بود که یاشین بیش از 30 بازی قبل از بازنشستگی در سال 1971 برایش انجام داد؛ تیمی که موفق به دریافت 4 عنوان قهرمانی روسیه و 2 جام USSR شده بود؛ و این تصادفی نبود که زمان دفاع یاشین از دروازه تیم ملی شوروی مصادف با دوره طلایی فوتبال بود.
او سه بار در بازی های جام جهانی شرکت کرد و این موضوع همزمان با موفقیت در فوتبال مردان المپیک، تورنمنت سال 1956 «ملبورن»، قهرمانی در جام ملتهای اروپا در 1960 در «فرانسه» بود.
با حضور یاشین، روسیه در جام های جهانی 1958 سوئد و 1962 شیلی شرکت کرد و با رسیدن به رده چهارم در سال 1966 در انگلیس، بهترین عنوان در تاریخ جام جهانی را برای روس ها بدست آورد.
با وجود اینکه با تیم ملی شوروی در جام جهانی 1970 مکزیک شرکت کرد، یاشین دیگر انتخاب اول نبود و نتوانست در مسابقات شرکت کند.
اعتماد به نفس یاشین به قدری بالا بود که گل زدن او مثل فتح یک قله واقعی بود. مهاجم کناری پیشین انگلیس، تام فینی، میگوید: «ما با نتیجه 1 ـ 2 داشتیم شکست میخوردم که داور یک پنالتی به نفع ما گرفت. این حادثه در جریان صعود به جام جهانی سال 1958 اتفاق افتاد. زمانی که من میخواستم ضربه پنالتی را بزنم، یاشین یک دروازهبان خارقالعاده بود که با هیبت ترسناک تمام سیاه درون دروازه ایستاده بود. تصمیم گرفتم با پای ضعیفتر راستم ضربه پنالتی را بزنم، چون میدانستم که او مرا هنگام زدن ضربه با پای چپم دیده است، توانستم با فریب دادن «یاشین» به او گل بزنم؛ دروازهبانی که توانسته بود 150 ضربه پنالتی را مهار کند.»
هیجان مهار ضربه پنالتی برای یاشین آنقدر زیاد بود که او می گفت لذت این حس از لذت مشاهده پرواز یوری گاگارین در فضا فراتر است!
منبع: سایت فیفا
تاریخ: 1390/7/17
موضوع: فوتبال
نظر: 0
















