در این مملکت، فقط سلطان است که فوتبال را می فهمد و منتقدین .....

تورج عاطف / خبرگزاری پارس فوتبال

در بین ما ایرانیان رسم و رسوم خاصی وجود دارد که ریشه در تاریخ و فرهنگمان دارد و شاید اگر خود را در جایگاه دیگر ملل قرار داده و نظاره گر اعمالمان باشیم درکش برایمان مشکل شود یکی از این رسوم نوع  بیان رضایت در جریان مراسم عروسی است !! در این مراسم به خواستگاری می روند تمامی قرار و مدارها را می گذارند مهمانها را دعوت می کنند و با این همه باز سه مرتبه از عروس خانم طلب رضایت می کند!! این رسم سه گانه رضایت خواستن یکی از معماهای ذهن من در طی سالها حضور در این مراسم بوده است وعجیب بودن این رضایت باعث شد که روز گذشته و در جریان رضایت سلطان سرخها در مورد بازی روز گذشته پرسپولیس در برابر داماش نوع دیگر عجیب و غریب بودن فرهنگ رضایت را دریافتم.

پرسپولیس در برابر داماش به پیروزی رسید و همین امر باعث شد که سلطان همیشه حاضر روزهای برد و همواره غایب باختها و ناکامی ها لب به سخن بگشاید. همه بازی پرسپولیس با داماش را دیدند و شاهد بودند که در نیمه اول تنها یک توپ بر روی دروازه داماش آمد و با اشتباه بچه گانه دروازه بان داماش منجر به گل شد و در کل نیمه، توپ و میدان در دست داماشی ها بود.

در نیمه دوم نیز اگر اشتباه وحشتناک مهدی مهدوی کیا رخ نمی داد پرسپولیس بار دیگر به تساوی می رسید ضمن آن که در هنگام تساوی 2 به 2 داور براحتی از یک هند پنالتی به نفع داماش گذشت و شاید باید علی کریمی و مازیار زارع اخراج می شدند و شانس با پرسپولیسی ها سلطان و ملیجک بود که بازی با برتری سرخها تمام شد اما این همه ماجرا نبود.

علی پروین در پایان بازی آنقدر هیجان زده از این بازی سخن می گفت که حتی تناقضهای خود در سخن وری را مطابق معمول از یاد برده بود علی پروین در حالی می گفت که  90 دقیقه جان به لب شده تا بازی تمام شود و پرسپولیس برای این بازی در زمین گل آلود علی کریمی مصدوم را به زمین آورده است که همگان می دانند عملا در این زمین نمی تواند بازی کند اما  در جائی می گوید حمید استیلی با این برد جواب منتقدین خود را که چیزی از فوتبال نمی دانند داده است !!

این نوع ادبیات علی پروین را می شناسیم. او می اندیشد خود تنها کسی است که از فوتبال چیزی می داند و به همین دلیل بود که در بازیهای جام ملتهای آسیا 1992 هیروشیما برای اولین بار باعث شد که تیم ما در مرحله مقدماتی  گروهی حذف شود. او در مقدماتی جام جهانی 1994 هم با همین استدلال شاهکارهایی به خرج داد و با افتضاح از تیم ملی کنار گذارده شد. علی پروین همان کسی است که سر مربی تیم پرسپولیسی بود که در فینال رقابتهای جام باشگاههای آسیا به نیسان ژاپن در تهران باخت.

او همان کسی است که می گفت رافت بهتر از سراج و باغمیشه است و یا وحید قلیچ باید با بهروز سلطانی چرخشی دروازه بانی کند. از دید او ناصر ابراهیمی یکی از بهترین مربیان ایران بود و یادمان نرفته است چگونه می خواست از شادامادش یک مورینیو وطنی بسازد همان طوری که می خواهد از استیلی یک ونگر محلی بیابد براستی استیلی در این بازی جواب منتقدانش را داد؟

در طول این بازی چه اتفاق جدیدی برای سرخها رخ داده بود ؟ تیم داماش با دو کار گروهی صحیح به گل رسید و پرسپولیس از دو اشتباه نادر به گل دست یافت. پرسپولیس از حمایت داوری برخوردار بود در حالیکه داماش از ترکی بسیار ضربه خورد. پرسپولیس چنان از این پرسپولیس خوشحالی می کرد که گوئی فاتح لیگ قهرمانان باشگاههای آسیا شده است و همه دیدند که در پایان بازی ارتش به اصطلاح فاتح بازی تا چه حد از بعد روحی ضعیف بودند.

می پرسیم تا به کی علی پروین که همه می دانند از بسیاری از جهات نظیر تحصیلات کلاسیک معمولی و فوتبالی و حتی آداب اجتماعی از ندانستن ها انبوه است می خواهد به دیگران سخن از نادانسته  ها بگوید ؟ او که از جواب دادن به منتقدین سخن می گوید خودش چگونه پس از هر شکست می گوید باید زمان داد ولی با یک برد خیلی راحت به این نتیجه می رسد که نتیجه کار استیلی ثابت شده است؟ اگر پرسپولیس در این بازی خوب بوده است پس چرا علی پروین 90 دقیقه جان به لب می شود؟ می پرسیم مگر منتقدین چه می گویند؟

نخستین مسئله در مورد استیلی در مورد نحوه انتخاب همکارانش است. این چگونه است که قرار شده عابدزاده و باقری به تیم بیایند؟مگر این دو پیش از فصل با تیمی همکاری می کردند که امثال عاشوری و عزیزیان و گمالویچ و آن مربی آلمانی و حتی کماسی و مایلی کهن به این تیم اضافه شدند؟  آیا همه نمی دانیم که انتخاب باقری و عابد زاده می تواند زمینه ای برای برکناری موقت استیلی باشد زیرا باقری و عابد زاده محبوب تر از او هستند  و یا این که حدس زده می شود اگر دنیزلی به تهران بیاید بعلت هم زبانی و روابط حسنه با باقری او می تواند دستیار اول ایرانیش باشد و عابد زاده هم نامی است  که می تواند بار نیمکت سرخها را اضافه کند؟

خوب منتقدین می دانند استیلی هیچ کاره در مورد انتخاب دستیار است پس نباید از او انتقاد کنند؟ منتقدین از نحوه یارگیری استیلی ایراد می گیرند او یک توگوئی به نام ممدوتال را به تیم اضافه کرده است. می پرسیم او تا به حال چه کاری برای این تیم کرده؟ معمار زاده و اولادی و کاظمیان  به نظر مستقیم استیلی به تیم آمده اند اما هر سه با او به اختلاف خورده و در نتیجه تیم را دچار تنش و بحران کرده اند. علی کریمی هم که همه می دانند خودش به پرسپولیس آمده بود و اگر استیلی هم در تیم نبود باز در این تیم بازی می کرد.

نصرتی هم  از اردوی آبی ها بعلت درجه دوم بودن فرار کرده بود خوب نباید از این نحوه یارگری انتقاد کرد این همه نشانی از ندانستن ها است ؟ پرسپولیس در طول بازی هایش چند کار تاکتیکی دارد? بازیکنان این تیم چه برتری در بازی هائی که حتی برنده می شوند دارند؟آیا این مسئله انتقاد ندارد؟ آقای پروین بگذار سه باره از تو رضایت بخواهند بعد شما "بلی " به عقد اخوت با استیلی بدهید که فعلا باید هنوز از  باغچه خود خواهی    گل بیاورید و گلاب سلطانی را همره خود کنید تا داماد منتظر شنیدن " بلی " شما باشد