برای استفاده از همه امکانات سایت باید جاوا اسکریپت مرورگر خود را فعال کنید.

هاشمیان: نباید فوتبال ایران را بی‌آبرو می‌کردیم!

هاشمیان: نباید فوتبال ایران را بی‌آبرو می‌کردیم! شماره خبر :31891   وحید هاشمیان می‌گوید اتفاقی که به راحتی می‌توانستیم آن را کنترل کنیم با نشان دادن در تلویزیون و بزرگ‌نمایی تبدیل به یک بی‌آبرویی برای فوتبال ایران تبدیل شد.

مهاجم تیم فوتبال پرسپولیس در گفت‌و‌گو با ایسنا، درباره اتفاقات پیش آمده پس از حرکت محمد نصرتی و شیث رضایی در بازی پرسپولیس با داماش گیلان و اینکه چقدر تصمیم گرفته شده برای این دو بازیکن مناسب است، صحبت کرد که متن آن در زیر می‌آید:

* به عنوان یکی از بازیکنان پرسپولیس و کسی که سال‌ها در اروپا سابقه بازی کردن داشته، چه نظری پیرامون اتفاق رخ داده در بازی تیم‌تان با داماش دارید؟

ـ مسلما رضایی و نصرتی اشتباه کردند اما کار آن‌ها عمدی نبود. من آدمی هستم که اگر بدانم چیزی بد باشد حتما می‌گویم بد است. اما در همان بازی ما هواداران ناسزاهای زیادی به مازیار زارع گفتند اما متاسفانه ما می‌خواهیم هر مشکلی که در جامعه وجود دارد را به گردن این دو نفر بیندازیم و فکر می‌کنم که این کار اصلا درست نیست. البته من 5 روز در ایران نبودم و هیچ اطلاعی نداشتم اما از قدیم یک بحثی وجود دارد و اینکه می‌گویند وقتی دعوایتان شد حواستان باشد که صدایتان به همسایه‌ها نرسد اما ما آنقدر این موضوع را در تلویزیون نشان دادیم و درباره آن صحبت کردیم که موضوعی که به راحتی می‌توانستیم آن را رفع کنیم و عمدی هم در آن در کار نبود، آنقدر بزرگ شد که همه دنیا درباره‌اش نوشتند و حتی روزنامه‌ها و سایت‌های آلمانی به آن پرداختند. فکر می‌کنم ما خودمان آبروی فوتبال ایران را بردیم و با دست خودمان نام فوتبال ایران را بد کردیم. ما در زمانی هستیم که کشورمان زیر ذره‌بین است و هر اتفاقی که می‌افتد، بزرگ می‌شود. به هر حال در شرایطی هستیم که کشورهای دیگر هم منتظر چنین چیزهایی هستند و این یعنی اینکه ما علنا آمده‌ایم خودمان را تابلو کردیم و خود را به دست کسانی سپرده‌ایم تا ما را بکوبند. اگر اشتباه نکنم همین سه، چهار سال پیش بود که جان تری و فرانک لمپارد بازیکنان تیم ملی فوتبال انگلیس در هتل حرکت بسیار زشتی کردند؛ این حرکت عمد مطلق بود اما رسانه‌های انگلیسی خیلی زود پرونده آن را بستند و الان هم می‌بینید که بازیکن‌هایشان در حال بازی کردن هستند. البته کشور ما مطمئنا به لحاظ فرهنگی و اخلاقی با انگلیس تفاوت‌های زیادی دارد اما منظور من این است که ما موضوعی را که می‌توانستیم به راحتی جمع کنیم، در اختیار دیگران قرار دادیم. مسئولان ورزشی کشور باید در این شرایط بیشتر دقت کنند. البته شاید سلیقه یک برنامه این است که روی این موضوع بیشتر مانور دهد تا مخاطبان بیشتری داشته باشد اما مگر ما مسلمان‌ها نمی‌گوییم آبروی دیگران را نبریم و عیب دیگران را بپوشانیم. به هر حال در فشارها و هیجان ناشی از بازی اتفاقی افتاده است و هنوز هم ثابت نشده که آن‌ها از عمد چنین کاری کرده‌اند اما ما بدون اینکه به فکر خانواده‌های آن‌ها باشیم آبروی این بازیکنان را برده‌ایم.

* برخی می‌گفتند چنین اتفاق‌هایی در تمرین‌های پرسپولیس هم می‌افتاده، آیا واقعا چنین موضوعی صحت دارد؟

ـ ببینید من 8 ـ 9 سال است که محمد نصرتی را می‌شناسم. مطمئن باشید که اگر چنین چیزی در تمرین وجود داشت خودم اولین بازیکنی بودم که با آن‌ها برخورد می‌کردم چرا که باشگاه مانند یک خانواده است و خود بازیکنان نمی‌گذارند که چنین اتفاق‌هایی رخ دهد. این موضوع اصلا درست نیست.

* واقعا علت حرکت نصرتی و رضایی چه بود؟

ـ به هر حال پرسپولیس تحت فشار زیادی است. فکر می‌کنم شما به یاد نمی‌آورید که یک تیم از دقیقه 30 اولین بازی از سوی هوادارانش هو شود و به مربی‌اش بگویند که حیا کن و از دقیقه 60 به بعد هم بازیکنان را بی‌تعصب خطاب کنند. در کجای دنیا چنین چیزی اتفاق می‌افتد؟ من یک سوال دارم. مگر نمی‌گویید که فرهنگ فوتبال ما اصلا خوب نیست؟ مگر فوتبال ما جدا از فرهنگ ماست؟ مگر بازیکنان فوتبال جدای از جامعه هستند؟ شما حساب کنید وقتی چراغ قرمز است و عابر پیاده بدون توجه به آن در خیابان راه می‌رود و ماشین‌ها هم همین کار را می‌کنند و حتی خود من بارها دیده‌ام که ماشین پلیس خیابان یک طرفه را می‌رود. این‌ها نشان‌دهنده مشکلات فرهنگی نیست؟ این اختلافات مالی سنگینی که در کشور ما اتفاق افتاد، مشکل فرهنگی نیست؟ آیا ندیدیم که در بازی ما با داماش چقدر به مازیار زارع ناسزا گفتند؟ خود من سه، چهار بار در طول بازی نزد مازیار رفتم و به او گفتم که خواهش می‌کنم به این ناسزا‌ها واکنش نشان نده. شاید اگر خود من بودم عکس‌العمل بدی نشان می‌دادم. ما هر چند سال یک بار دنبال یک قربانی می‌گردیم تا او را نابود کنیم. این مشکل جامعه ما است که فقط دنبال یک قربانی هستیم تا او را بکوبانیم و مثل اینکه این بار هم نوبت به رضایی و نصرتی رسیده است.

* در چند روز گذشته خیلی از پیشکسوتان و حتی بازیکنان تیم ملی فوتبال درخواست بخشش محمد نصرتی را داشتند.

ـ من 8 ـ 9 سال است که محمد نصرتی را می‌شناسم. به جرات به شما می‌گویم که او جزو بازیکنان مودب و باشخصیت ما است. خود من تا به حال حتی یک بار از او بی‌احترامی ندیده‌ام و شیث رضایی هم که شاید در گذشته اشتباه‌هایی کرده در این سه، چهار ماهی که من او را دیدم خیلی سعی کرده بود خودش را تغییر دهد و خیلی خوب شده بود و من چیز خاصی از او ندیدم. من یک سوال دارم. آیا ما از محروم کردن‌مان قصد آموزش هم داریم و می‌خواهیم اشتباه او را به او بفهمانیم یا اینکه می‌خواهیم آن بازیکن را نابود کنیم؟ آیا با نابود کردن این دو بازیکن فوتبال ما درست می‌شود؟ البته رویانیان و هیات مدیره حتما با تحقیقاتی که انجام داده‌اند تشخیص داده‌اند که این محرومیت برای رضایی و نصرتی در نظر گرفته شود. به هر حال اکثر ما گناهکاریم. موضوع حذف تیم ملی امید یا حذف استقلال از لیگ قهرمانان آسیا در چند سال پیش، همه جرم‌هایی است که باید با آن‌ها شدیدا برخورد شود.

* از شرایط خودتان صحبت کنید. به بازی مقابل استقلال در جام ولایت می‌رسید؟

ـ بله مشکل خاصی ندارم و می‌توانم در این بازی برای پرسپولیس بازی کنم. من برای یک مشکل شخصی چهار، پنج روز به آلمان رفته بودم و کاری بود که باید حتما انجام می‌دادم. جمعه هم با تیم تمرین کردم و امروز هم به طور اختصاصی تمرین خواهم کرد و ان‌شاءالله خودمان را برای لیگ آماده می‌کنیم که نتایج خوبی بگیریم.

* قرار بود عابدزاده مربی دروازه‌بان‌های پرسپولیس شود اما او این پست را قبول نکرده است. این موضوع برای پرسپولیس مشکل درست نمی‌کند؟

ـ من باید در حیطه خودم به عنوان یک بازیکن اظهار نظر کنم. باید تمرین کنم و برای تیم به میدان بروم. مسائلی وجود دارد که به مدیریت باشگاه برمی‌گردد و این موضوع در حیطه من نیست.

* قبول دارید که اظهار نظرهای غیر فوتبالی در چند روز گذشته بر حاشیه‌های پرسپولیس اضافه کرد؟

ـ من باید یک چیزی را بگویم و آن این است که پرسپولیس در این فصل بازیکنان بسیار خوبی در اختیار دارد و مطمئنا جایگاه ما این جا نیست. اما ما روز به روز بهتر می‌شویم و اگر شرایط خوب پیش رود من به شما قول می‌دهم که ما حداقل جزو سه تیم برتر لیگ خواهیم بود اما چیزی که ما را اذیت می‌کند حاشیه‌های دور و بر تیم است که یک مقدار از آن در ورزشگاه‌هاست و یک مقدار برای بازیکنان‌مان حاشیه درست می‌شود. ما یک خانواده هستیم و هدف همه ما رساندن پرسپولیس به یک جایگاه خوب است. حداقل کاری که می‌کنیم این است که خودمان نباید به خودمان ضربه بزنیم. چه بازیکن، چه مربی و چه باشگاه.

 

تاریخ: 1390/8/14
اشتراک گذاری:          
لینک کوتاه:

نظرات
نام:
ایمیل:
وب سایت:
متن:
کد امنیتی:کد امنیتی
تکرار کد امنیتی: