اختصاصی90/هدف از برگزاری جام ولایت چه بود؟
محمد سررشتهداری
90: در میان قیل و قال و های و هوی و سر و صدای رسانهای حرکت شیث و نصرتی موارد بسیاری از نگاه تیزبین رسانهها دور ماند که نگاه دقیق به آنها میتوانست مسائل بسیار مهمتر، موثرتر و درستتری را به فوتبال ایران ارائه کند. برگزاری جام ولایت در لابهلای بازیهای جام حذفی و لیگ برتر و بازیهای مهم تیمملی در واقع هرگز توسط رسانهها نقد نشد و حتی صدای پارگی همسترینگ پای خسرو حیدری و فرهاد مجید هم کسی را مجاب نکرد که به این صدای گوشخراش گوش دهد و آن را بررسی کند.
فشردگی بازیهای پشت سر هم این دو را – هر دو را – با مصدومیت مواجه کرد تا هم مظلومی سرگیجه بگیرد و هم کارلوس کیروش!
در چنین فضایی است که باید تاکید کنیم برنامهریزیها اگر چه منظم است؛ اگرچه مثل ساعت کار میکند اما ساعتش تنظیم نیست و انگار صرف برگزاری و به پایان رساندن لیگ و جام حذفی و جامولایت مهمتر از اثرگذاری و موثر بودن آنهاست! در واقع باید گفت: اگر صرف به پایان رسیدن بازیهاست؛ چرا با این همه فاصله بازیها را برگزار میکنیم و چرا هر روز بازی نمیگذاریم تا در عرض یک ماه و نیم بازیهای لیگ و حذفی تمام شود و برود پی کارش؟
هدف چیست؟
بازیکنسازی؟ تقویت تیم ملی و آماده و سرپنجه بودن همه فوتبالیستهای ایران یا فقط برگزاری مسابقات؟
روزی از زدنک زمان پرسیدند چگونه آث رم را قهرمان ایتالیا کردی گفت با تمرین آقا وسط!
گفتند این تمرین را که همه انجام میدهند؟
گفت: بله اما هدف همه آنها که شما میگویید از این تمرین، گرم کردن بازیکنان برای تمرینات دیگر بود اما هدف ما از این تمرین در فضای بسته و محدود شده با فنسبازی تحت فشار و سرعت بالا در تصمیمگیری بود! و این هدفگذاری ما را قهرمان کالچو کرد.
دوباره نگاه میکنیم! خسرو حیدری و فرهاد مجیدی در عرض 8 روز سه بازی انجام دادند و مصدوم شدند! علی کریمی هم مصدوم شده است او هم به همین دلیل! این ماجرا برای دیگر بازیکنان – به ویژه ملیپوشان که در جبهه چهارم هم میجنگند – ادامه خواهد داشت و صدای پارگی رباط و شکستن استخوانها به زودی بیشتر در فضای فوتبال ایران شنیده میشود و دلیلش هم چیزی نیست جز مسافرت – تمرین – مسابقه – مسافرت – تمرین و مسابقههای پشت سر هم، بدون وقفه و بدون کارکارشناسی! استقلال شنبه به مصاف ناسیونال رفت! دوشنبه به مصاف پرسپولیس میرود! این یعنی حتی کمتر از سه روزی که در سنگنینترین لیگ اروپا یعنی سوپر لیگ مسابقات انجام میشود! نکته اینجاست که خود انگلستان هم میداند که چهار دهه عدم موفقیتش به همین دلیل است و هیچ دلیل دیگری ندارد چرا که خستگی روحی و فشار جسمی مانع از انرژی و سلامت کامل بازیکنان میشود.
به هر حال به نظر میرسد نحوه و نوع برگزاری بازیها اشتباه است و باید روی آنها در پارهای موارد تجدیدنظر کرد چرا که فشردگی مسابقات طی هفتههای آتی و ورود چهار نماینده ایران به مسابقات جام باشگاههای آسیا باز هم بیشتر میشود و اگر بازیکنان با انرژی و استراحت کافی وارد مسابقات نشوند دچار مشکلات عدیدهای در سطح بینالمللی خواهیم شد. کما اینکه همین حالا هم با مصدومیت خسرو حیدری و علی کریمی در تیم ملی که دو مسابقه بسیار حساس پیشرو دارد دچار نقصان شدهایم.
صرف برگزاری بازیها صحیح نیست و اگر نتوانیم برای ملیپوشان استراحت کافی در نظر بگیریم قطعا یکی یکی آنها را از دست خواهیم داد و جام جهانی هم حتی میتواند بابت این موضوع به رویا تبدیل شود.
باید به یاد آوریم روزهایی را که مملو از امید بودیم تا با برانکو در جام جهانی بدرخشیم اما با مصدومیت جباری، مهدویکیا و ... و عدم آمادگی روحی و روانی بازیکنان که تحت فشار لیگ خسته شده بودند آن آرزو را از دست دادیم. شاید باید دوباره نگاه کنیم!
