اختصاصی90/آنالیز مینی دربی 72
صادق ورمزیار
90: پرسپولیس با سیستم 2-4-4 بازی را شروع کرد و استقلال با سیستم 1-3-2-4 بازی میکرد.
اگر زمان بازی را به شش زمان 15 دقیقه تقسیم کنیم در 15 دقیقه اول پرسپولیس، استقلال را به خوبی تحت فشار قرار داد که مزد خود را از دقیقه 7 گرفت. هافبکهای تکنیکی پرسپولیس شجاعت ورود به منطقه ضعف استقلال را که همان دفاع استقلال (مخصوصا در مدافعان میانی) بود پیدا کردند و صاحب پنالتی شدند و به گل رسیدند.
استقلال با 5 هافبک بسیار خوب خود، یوسفی، زندی، شریفات، رحمتی و حمودی،بازی را در 15 دقیقه دوم از آن خود کرد و 15 دقیقه سوم نیز آنها بهتر از هافبکهای پرسپولیس (سامان آقازمانی، بادامکی، شکوری و فشنگچی) میدان را در اختیار گرفته و بازی را به تساوی کشاندند. پس این پرسپولیس بود که در مابقی بازی از استقلال بهتر بود و در همان ابتدای نیمه دوم از نقطه ضعف استقلال یعنی همان دفاع میانی استفاده کرد و به گل برتری دست یافت و در ادامه نیز صاحب موقعیتهای زیاد نیز شد.
در ادامه استقلال با همان شیوه همیشگی خود یعنی استفاده از ضربات ایستگاهی از نقطه کرنر به گل تساوی رسید.
پرسپولیس با استفاده از سیستم 2-4-4 توانست میانه میدان را از آن خود کند. 5 هافبک استقلال در نیمه دوم بوسیله سامان آقازمانی، بادامکی، فشنگچی و شکوری خنثی شدند تا فشار بر قلب دفاع استقلال افزایش یابد.
استقلال حالا میداند که در بعضی از پستهای زمین دچار نقص است خریدهای اول فصل کارشناسانه نبوده و با آوردن الونگ این خریدهای نادرست تکمیل میشود.
















