اختصاصی90/لعنت به این مصلحت!
مهدی آذربرزین
اتفاقاتی زشت که برخی از آنها بازتاب جهانی هم داشته و آبروی ایران و ایرانی را در دنیا به خطر انداخته. اما نکتهای که تاسف برانگیزتر است مماشات مسئولان و تصمیمسازان فوتبال و ورزش ایران است. انگار از نگاه آنان هیچ اتفاقی نیفتاده و همه چیز سر جای خود است. هر چند همواره در نکوهش برخوردهای احساسی و شتابزده گفته و نوشتهایم اما باید پذیرفت مسئولان فوتبال ایران دیگر از آن سوی بام افتادهاند و همه چیز را به شوخی گرفتهاند. آنها فراموش کردهاند گاهی اوقات برای بازسازی اعتماد عمومی و آرامش دادن به احساسات جریحهدار شده مردم باید برخوردی قاطع و سریع داشت و از مماشات، تاخیر و تعلل پرهیز کرد. اما مسئولان ما مدتهاست که در واکنش به اتفاقات غیراخلاقی پای «مصلحت» را به میان کشیدهاند و این دست و آن دست میکنند. یک بار پای عید قربان را وسط میکشند و بار دیگر بحث تیم ملی را به میان میآورند و یکی هم نیست بگوید میان این مسائل مهم و قابل احترام با مماشات و تعلل در قبال بیاخلاقیها چه نسبتی است؟
به هر حال معلوم نیست این واژه مصلحت و مصلحت اندیشی را چه کسی برای اهالی فوتبال خلق کرده تا بتوان به راحتی پشت آن پنهان شد و به افکار عمومی دهنکجی کرد...
