برداشتی از بازی تیم ملی فوتبال پیشکسوتان ایران در برابر لهستان ؛ یاد نسل طلایی فوتبال ایران به خیر/ مشکلاتی که از دیروز تا فردا همچنان همراه فوتبال ماست...

تورج عاطف / خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام

بازی های دوستانه پیش کسوتان همیشه زیبا است  این نوع بازیها که در سراسر دنیا با تبلیغات گسترده ای  همراه بوده و باعث می شود که مبالغ هنگفتی جهت کارهای خیریه در آن جمع شود در ایران چندان برنامه ریزی صحیحی ندارد شاید هم نباید چندان هم تعجب کرد هنگامی که بازی های بازیکنان در اوج فوتبال ما طرفداران زیادی ندارد و از سوئی بسیاری از پیش کسوتان ما حرمتها و کسوتها و تجربه ها را بخوبی نتوانستند که حفظ کنند طبیعی است که در کنار عدم تبلیغات صحیح و دلخوری ها و در گیری های آنها بازی پیش کسوتان ما آن نشاط نمونه های بین المللی ندارد اما اگر بخواهیم که بسیاری از مسائل را به گوشه تاریک ذهن خود فرستیم باید بگوئیم بازی پیش کسوتان فوتبال ایران و لهستان برای  فوتبال ما نکاتی را می توانست به ارمغان داشته باشد.

برای کسانی که در جریان این مسابقه نبودند باید بگوئیم که مسابقه ای خیر خواهانه بین پیش کسوتان ایران و لهستان برگزار شد  در تیم لهستان برخی از چهره های قدیمی لهستان بودند البته نمی دانیم آیا بازیکنان معروف لهستانی چون توماژقسکی دروازه بان فقید آنها در جام جهانی 1974 که فوت شده است همچون آندره ژارماخ فوروارد معروف آن سالها و یا کازامیر داینا و یا حتی بونیک ستاره معروف لهستان در جام جهانی 1982 هنوز در قید حیات هستند و یا خیر که در این مسابقه نبودند اما می دانیم لاتو گل زن برتر لهستان در سال 1974 که اکنون بعنوان رئیس فدراسیون فوتبال لهستان مشغول انجام وظیفه است در ترکیب تیم منتخب لهستان حضور نداشتند  اما در تیم منتخب ایران ستارگان دوست داشتنی سالهای دور حضور داشتند مردانی چون علی پروین که همچنان در گوش راست بازی می کرد یا علی دائی و کریم باقری و حمید درخشان و مجید نامجو مطلق و مهدی فنونی زاده و محمد پنجعلی و احمد عابد زاده و ادموند بزیک و سیروس دین محمدی و یحیی گلمحمدی و حمید استیلی ...که هر کدام با حرکات خود برای فوتبال دوستان ایرانی شادی می آوردند.

در طی بازی دو نکته بسیار جلب نظر می کرد که بیانش خالی از لطف نیست

1/ وقتی نگاهی به این ستارگان سه نسل فوتبال و فوتبالیستهای امروز فوتبالمان می کردیم بخوبی فقرتکنیکی را در فوتبال امروز مشاهده می کردیم . حرکات مجید نامجو مطلق و حمید درخشان  درمیانه میدان راشاهد بودیم و چقدر دوست داشتیم که مردان امروز فوتبال ما نیز چنین نوع آوری هائی داشتند در این روزها مجتبی جباری را در میدان اصلی تیم ملی ایران داریم اما آیا می توان او را با درخشان و نامجو مطلق مقایسه کرد ؟ انگیزه علی دائی را در این بازی دیدیدم دائی آن چنان در این میدان بازی می کرد و 4 گل زد که گوئی در یکی از مهمترین میدانهای خودش پا به میدان گذاشته است همین حکایت را از ادموند بزیک دیدم در صحنه گل چهارم تیم ملی فراری از بزیک و توپ ربائی از او دیدیم که کمتر در نزد فوتبالیتهای امروزی شاهد آن هستیم .

محمد پنجعلی همچنان کمترین ریسک را دارد و بازی را از خط دفاعی شروع می کرد و یک مدافع تکنیکی بود . حمید استیلی با دوندگی زیاد خود حتی در سن 45 سالگی نشان می داد که چقدر فوتبال ایران بازیکنی این چنین را کم دارد همین مسئله را در کریم باقری و سیروس دین محمدی شاهد بودیم پروین در سن 60 سالگی همچنان دریبل های ریز می زد  و بخوبی می توانستیم در این  بازی افت چشمگیر غنای فوتبالمان را شاهد باشیم.

2/ شاید بسیاری معتقد باشیم نکته شماره یک یعنی عدم غنای تکنیکی در بسیاری از فوتبالهای دنیا وجود داشته باشد و امروز در تیم هلند بازیکنانی چون کرایوف و نیسکنس و برادران کرکوف و رنسن برینگ و گولیت و فون باسن و یا در آلمان اووه زیلر و بکن بائر و رو منیگه و در برزیل پله و جرزینهو و سوکراتس و زیکو و ادر و... دیده نمی شوند زیرا فوتبال امروز بر پایه کارهای ترکیبی است اما باید بگوئیم که معتقدیم فوتبالیستهای امروز دنیا آموزش می بینند که تکنیک خود را در خدمت  تاکتیک تیمی دهند و بعنوان مثال مردانی چون مولر و اوزیل در آلمان همان تاکتیک لیت بارسکی و مهمت شول را دارند اما سرعت و کارهای جمعی دارند درست به همین دلیل است که چرخه فوتبال ما مشکل دارد .

در بازی پیش کسوتان باز شاهد بودیم که اشتباهات قدیمی ها همان اشتباهات امروزی ها است نگاهی به گل دوم لهستان می افکنیم آنها به دلیل غرور عابد زاده و آمدن به جلوی او گل زدند همین غرور و بدون رقیب بودن رحمتی را در بازی با بحرین و اندونزی تهدید کرد .

در بازی بازی با لهستان بار دیگر شاهد بودیم که تیم ما دفاع چپ و سمت چپش مشکل دارد و این درد امروز فوتبال ما نیز هست  یا همچنان پروین ایستا بازی می کند و یا غنای تکنیکی درخشان و نامجو مطلق و کریم باقری تک بعدی است  .

در بازی پیش کسوتان باز هم شاهد مفقود بودن حلقه آموزش بودیم و بار دیگر متوجه شدیم فوتبال ما تنها به ستارگان خودجوش پابند است ستارگانی که هرگز در حد ستارگان قدیمی زحمت نمی کشند و توانائی و هنر ندارند و از ابزارهای فوتبال مدرن چون سرعت و کار گروهی نیز چون قدیمی هایشان کمتر بهره می گیرند  و این قصه همان داستان از این سوی رانده و آن سوی مانده را باز تکراری کرد .