برای استفاده از همه امکانات سایت باید جاوا اسکریپت مرورگر خود را فعال کنید.

اختصاصی90/حمید اعتراض سکوهای خالی را هم شنید؟

اختصاصی90/حمید اعتراض سکوهای خالی را هم شنید؟ شماره خبر :32647   90: استیلی حق دارد. ناراحتی او قابل درک است. نه حمید که هیچ مربی دیگری هم نمی‌پذیرد مورد اعتراض هوادار قرار گیرد. آن هم در خانه. اما این تنها او نیست که محق است. هوادار پرسپولیس هم صاحب حق است. مگر آن‌که حمید استیلی، این پرسپولیسی متعصب، حق داشتن یک تیم پیروز، سربلند و کامیاب را برای هوادار قائل نباشد...

هوادار، «پرسپولیس» را بزرگ می‌خواهد. تیمی فاتح و بالانشین. هیچ کس هم «حق» ندارد این هوادار را کم‌توقع و راضی به کمترین‌ها بخواهد. نه استیلی و نه هیچ کس دیگری. حال پرسپولیس از نگاه استیلی – که در تعصبش به این نام و این پیراهن کوچکترین تردیدی نیست – امروز تیمی است بزرگ و سربلند؟ تیمی است فاتح، جاه‌طلب و راضی‌کننده؟ کسب 17 امتیاز از 13 بازی و جایگاه دهمی و فاصله 10 امتیازی با استقلال صدرنشین – این رقیب سنتی - از نگاه استیلی یعنی بزرگی، موفقیت و رضایت؟ اگر استیلی همین امروز بیرون نشسته بود و مثل همه سال‌های اخیر به عنوان کارشناس مورد پرسش قرار می‌گرفت چه تحلیلی از «این پرسپولیس» داشت؟ به آن فخر می‌فروخت و از داشتن چنین پرسپولیسی ابراز شعف می‌کرد؟ به تمجید آن می‌پرداخت و از آن جانبداری می‌کرد؟ و یا همچون همه این هواداران – گیرم با حجب و حیای بیشتر – به انتقاد از این پرسپولیس نحیف، کم توقع و متوسط می‌پرداخت؟ تیمی که هیچ نشانی از شناسنامه تاریخی پرسپولیس بزرگ ندارد و امید و لذتی را هم در کسی بر نمی‌انگیزد...

*   *   *

استیلی «حق» دارد از اعتراض هوادار شاکی باشد. اما موضع او نسبت به «حق» هوادار چه می‌شود؟ حمید چگونه این حق را نسبت به هوادار ادا می‌کند؟ تنها با وعده‌های همیشگی و جملات امیدبخشی که از ابتدای لیگ تاکنون بارها تکرار کرده و جز حرف چیزی نبوده؟ و یا با نتایج معمولی که شاید نسبت به هفته‌های نخست لیگ بهتر باشد – که هست – اما هرگز در حد پرسپولیس و البته در حد انتظار هوادار از پرسپولیس نیست که نیست...

در این میان سخت است بپذیریم که استیلی انتظار داشته باشد «هوادار» به این پرسپولیس راضی شود و از داشتن چنین تیمی خشنود باشد. یعنی استیلی چنین انتظاری دارد؟ یعنی او می‌خواهد سقف انتظارات و خواسته‌ها و توقعات از پرسپولیس بزرگ و مقتدر تا این اندازه کم و کوتاه و نازل باشد؟ و مهم‌تر آن‌که استیلی ترجیح می‌دهد هوادار پرسپولیس همچون همه آن 70، 60 هزار نفری که شنبه جایشان در آزادی خالی بود «قهر» را به جای آمدن و حرص خوردن و معترض شدن روی سکوها برگزیند و از نظر استیلی هوادار خوب هوادار خاموش است؟ هواداری که از این پرسپولیس ناراضی است و هفته‌ها هم برای بهبود و تغییر ماهیت تیم محبوبش به انتظار نشسته و جز وعده و وعید و آینده‌ای که شاید هرگز نرسد به چیزی نرسیده چگونه می‌تواند این نارضایتی را بروز دهد؟ اگر استیلی اعتراض آشکار آن 5، 4 هزار نفر را نمی‌پسندد و آن را رد می‌کند آیا اعتراض خاموش آن 50، 40 هزار نفر دیگر را که باید روی سکوها می‌بودند و نبودند را هم نمی‌پسندد و وقعی به آن نمی‌نهد؟

*   *   *

آری، نگاه آرمانی می‌گوید که هوادار پرسپولیس حتی اگر ناراضی است 90 دقیقه به تشویق تیمش بپردازد و «هوادار» تیمش باشد اما چه چیز این پرسپولیس، پرسپولیس استیلی، آرمانی است که هوادارش باشد؟ حمید که شنبه برخلاف همه این ماه‌ها برآشفت، صدایش را بالا برد وزبان به گلایه گشود هیچ راهی جز راضی کردن این هوادار ندارد. راهی میان ماندن و درست کردن هر چه سریع‌تر پرسپولیس و یا رفتن و امیدوار کردن هوادار به داشتن پرسپولیسی بهتر... استیلی که نشان داده دومین گزینه را سخت بر می‌گزیند آیا می‌تواند اولین گزینه را عملی کند؟ او باید بداند با خوشنودی از تساوی با سپاهان در آزادی نه اولین راه را برگزیده و نه دومین مسیر را... این هوادار پرسپولیسی می‌خواهد که برنده باشد. همین...

*   *   *

آری، استیلی حق دارد. همانگونه که هوادار...

تاریخ: 1390/8/30
کلمات کلیدی: ، ، ،
اشتراک گذاری:          
لینک کوتاه:

نظرات
نام:
ایمیل:
وب سایت:
متن:
کد امنیتی:کد امنیتی
تکرار کد امنیتی: