بوفون رکورد دار جدید ایتالیاییها
دیدار تیم ملی ایتالیا در برابر تیم ملی اورگوئه برای «جیانلوئیجی بوفون» دروازهبان 33 ساله تیم ایتالیا شبی به یاد ماندنی بود که او توانست با رکورد 112 بازی «دنیوزوف» دروازهبان افسانهای تیم ایتالیا در دهههای 60، 70 و اوایل دهه 80 هزاره دوم میلادی برابر کند و نام خود را در کنار «زوف» در کتاب گینس جای دهد.به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از خبرگزاری رویترز، رکورد بیشترین بازیهای ملی در دست «فابیو کاناوارو» با 138 دیدار بود و بعد از او «پائولو مالدینی» با 126 بازی ملی در مقام دوم این جدول قرار دارد.
تاکنون هیچ دروازهبانی بیشتر از «دینوزوف» بازی ملی در پرونده دوران بازیاش نداشته و حالا «جیانلوئیجی بوفون» با آن برابری کرده و از حالا به بعد میتواند به رکورد «کاناوارو» و «مالدینی» نزدیک شود و نام خود را در جدول رکوردآفرینان تاریخ فوتبال ایتالیا در کتاب گینس به ثبت برساند.
آخرین مرتبهای که «دینوزوف» 40 ساله در درون دروازه تیم ملی ایتالیا قرار گرفت، فینال جام جهانی 1982 اسپانیا بود که ایتالیاییها با پیروزی 1 ـ 3 آلمان را شکست دادند و برای سومین بار قهرمان جهان شدند و «جیانلوئیجی بوفون» در 28 سالگی به این افتخار دست یافت و در فینال جام جهانی سال 2006 آلمان با پیروزی بر فرانسه صاحب جام جهانی شد و فاصله سنی این دو دروازهبان در آن مقاطع 12 سال بود و به همین خاطر «بوفون» میتواند تمامی رکوردهای فوتبال ایتالیا را در سطح ملی از آن خود کند.
مردی که برای اولین بار در رقابتهای مرحله «پلی اف» (Play off) دیدارهای جام جهانی 1998 فرانسه در برابر روسیه در یک روز سرد برفی درون دروازه ایتالیا قرار گرفت و با درخشش در آن بازی باعث ایتالیاییها با تساوی یک ـ یک مسکو را ترک کنند و دو هفته بعد روسیه را در خانه یک بر صفر شکست بدهند و راهی جامجهانی شوند.
گرچه در بازیهای جام جهانی 1998 «جیانلوئیجی بوفون» نیمکتنشین بود، ولی وقتی «دینوزوف» بعد از جام جهانی جایگزین «سزار مالدینی» سرمربی تیم ملی ایتالیا شد، «بوفون» بدل به دروازهبان اول تیم ایتالیا و اوج بدشانسی او شکستن دستش قبل از آغاز بازیهای جام ملتهای اروپا در سال 2000 بود، ولی از آنزمان به بعد، از جام جهانی 2002 تا 2008 در تمامی دیدارهای ایتالیا در تورنمنتهای بزرگ، او مرد دروازه آنان بود که اوج آن را باید جام جهانی 2006 در آلمان توصیف کرد که ایتالیا برای چهارمین بار قهرمان جهانی شد.
«بوفون» در آن تورنمنت به یادماندنی در هفت بازی ایتالیا تنها دو گل دریافت کرد که آن هم توسط «کریستین زاکاردو» مدافع تیم خودی در بازی مقابل تیم آمریکا و یکی هم پنالتی «زیدان» در فینال آن بازیها در برابر فرانسه بود.
رکورد «دینوزوف» در گل نخوردن 1143 دقیقه است که آن هم در کتاب گینس به ثبت رسیده. او طی ماه سپتامبر سال 1972 تا ژوئن سال 1974 در دیدارهای ملی گلی نخورد و بعید است این رکورد توسط دروازهبان دیگری تکرار شود. دیگر رکورد «دینو زوف» این که او یازده سال پیاپی در یوونتوس دروازهبان ثابت بود و هیچ دیداری را از دست نداد و این رکورد هم بعید است برای کسی دیگری تکرار شود.
ضمن آنکه او تنها بازیکن ایتالیا است که در سال 1968 فاتح جام ملتهای اروپا شد و سپس با همین تیم در سال 1982 قهرمان جهان شد.
حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم
تاکنون هیچ دروازهبانی بیشتر از «دینوزوف» بازی ملی در پرونده دوران بازیاش نداشته و حالا «جیانلوئیجی بوفون» با آن برابری کرده و از حالا به بعد میتواند به رکورد «کاناوارو» و «مالدینی» نزدیک شود و نام خود را در جدول رکوردآفرینان تاریخ فوتبال ایتالیا در کتاب گینس به ثبت برساند.
آخرین مرتبهای که «دینوزوف» 40 ساله در درون دروازه تیم ملی ایتالیا قرار گرفت، فینال جام جهانی 1982 اسپانیا بود که ایتالیاییها با پیروزی 1 ـ 3 آلمان را شکست دادند و برای سومین بار قهرمان جهان شدند و «جیانلوئیجی بوفون» در 28 سالگی به این افتخار دست یافت و در فینال جام جهانی سال 2006 آلمان با پیروزی بر فرانسه صاحب جام جهانی شد و فاصله سنی این دو دروازهبان در آن مقاطع 12 سال بود و به همین خاطر «بوفون» میتواند تمامی رکوردهای فوتبال ایتالیا را در سطح ملی از آن خود کند.
مردی که برای اولین بار در رقابتهای مرحله «پلی اف» (Play off) دیدارهای جام جهانی 1998 فرانسه در برابر روسیه در یک روز سرد برفی درون دروازه ایتالیا قرار گرفت و با درخشش در آن بازی باعث ایتالیاییها با تساوی یک ـ یک مسکو را ترک کنند و دو هفته بعد روسیه را در خانه یک بر صفر شکست بدهند و راهی جامجهانی شوند.
گرچه در بازیهای جام جهانی 1998 «جیانلوئیجی بوفون» نیمکتنشین بود، ولی وقتی «دینوزوف» بعد از جام جهانی جایگزین «سزار مالدینی» سرمربی تیم ملی ایتالیا شد، «بوفون» بدل به دروازهبان اول تیم ایتالیا و اوج بدشانسی او شکستن دستش قبل از آغاز بازیهای جام ملتهای اروپا در سال 2000 بود، ولی از آنزمان به بعد، از جام جهانی 2002 تا 2008 در تمامی دیدارهای ایتالیا در تورنمنتهای بزرگ، او مرد دروازه آنان بود که اوج آن را باید جام جهانی 2006 در آلمان توصیف کرد که ایتالیا برای چهارمین بار قهرمان جهانی شد.
«بوفون» در آن تورنمنت به یادماندنی در هفت بازی ایتالیا تنها دو گل دریافت کرد که آن هم توسط «کریستین زاکاردو» مدافع تیم خودی در بازی مقابل تیم آمریکا و یکی هم پنالتی «زیدان» در فینال آن بازیها در برابر فرانسه بود.
رکورد «دینوزوف» در گل نخوردن 1143 دقیقه است که آن هم در کتاب گینس به ثبت رسیده. او طی ماه سپتامبر سال 1972 تا ژوئن سال 1974 در دیدارهای ملی گلی نخورد و بعید است این رکورد توسط دروازهبان دیگری تکرار شود. دیگر رکورد «دینو زوف» این که او یازده سال پیاپی در یوونتوس دروازهبان ثابت بود و هیچ دیداری را از دست نداد و این رکورد هم بعید است برای کسی دیگری تکرار شود.
ضمن آنکه او تنها بازیکن ایتالیا است که در سال 1968 فاتح جام ملتهای اروپا شد و سپس با همین تیم در سال 1982 قهرمان جهان شد.
حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم
تاریخ: 1390/9/2
موضوع: سایر ورزش ها
نظر: 0
















