اختصاصی90/ شیرینی ناپلئونی!
پرسپولیس «بیهمراه» سوار سایپا شد...
رضا عباسی
* * *
استیلی دیروز نشان داد هنوز هم پرسپولیس را نمیشناسد. او با گذشت سیزده هفته دیروز باز هم 30 دقیقه فرصت میخواست تا به اشتباهاتش اعتراف کند. اشتباهاتی بزرگ و متعدد در چینش نفرات. با همین شناخت نادرست بود که علی کریمی به لب خط تبعید شد تا همه خاصیتهای بارزش «نیست» شود. با همین اشتباهات بود که اولادی مهاجم هدف شد و کاظمیان به چپ فرستاده شد. با همین اشتباهات بود که کریمی، نوری و بادامکی همزمان به ترکیب تحمیل شدند تا پرسپولیس با سه هافبک تنها یک «کار» کند. با همین اشتباهات بود که جنس بازی سه هافبک طراح با جنس مهاجم هدف جور نبود. اینگونه پرسپولیس ناجور بود. حمید البته از دقیقه 30 به بعد اندک اندک خودش را و تیمش را اصلاح کرد. چند جابهجایی برای رسیدن به شکل بهتری از بازی و در نتیجه کسب یک گل کفایت میکرد. گل پرسپولیس حاصل اعتراف حمید به اشتباهاتش بود.
* * *
سایپا اما دیروز هم شکل و شمایل ایدههای نوین مجید صالح در ابتدای فصل را نداشت. سایپای صالح به شدت «بدوی» بازی میکرد. و بدتر آن که در اجرای این شیوه سنتی، ابزار خود را هم به درستی به کار نمیگرفت. سایپای صالح از بعدازظهر دیروز تا بامداد امروز! سانتر کرد و سانتر کرد و سانتر کرد. ارسالهای بلند در حالی تنها شیوه تیم صالح بود که چند بلندزن قهار کنار دست صالح و روی نیمکت تنها شاهد ارسالها بودند و نه تمامکننده آن! امین منوچهری یکی از این تماشاگران بود. مهاجمی که اگر بود شاید کریم ناکام هم رهاتر بود و موفقتر! مجید هم مثل حمید نشان داد هنوز تیمش را نمیشناسد. مجید البته برخلاف حمید در طول بازی هم اشتباهات خود را اصلاح نکرد! این شکست تاوان اصرار بر اشتباهات بود.
* * *
پرسپولیس دیروز برد. ناپلئونی هم برد. با یک گل و البته با ترس و لرز. پرسپولیس دیروز در سکوت سکوها، یک گل زد و دقایقی طولانی با احتیاط هر چه بیشتر برای حفظ آن، وقت و بازی را کشت. این پیروزی ناپلئونی البته هم استیلی را از شعارها دور کرد و هم پرسپولیس را سه پله بالاتر کشاند. این پیروزی خفیف شاید شیرینی ناپلئونی بود تقدیم به هوادارانی که نیامدند تا حمید هم شعاری علیه خود نشوند.
