آرزوهای بکام و تصمیم سرنوشتساز کاپلو/پایان داستان کاپیتان چه میشود؟
ستاره انگلیسی در سال های پایانی بازی خود آرزو دارد که دوباره پیراهن تیم ملی کشورش را بر تن کرده و برای مردان فابیو کاپلو به میدان برود.
فارس
تا چند روز قبل دیوید بکام بازیکنی بود که سابقه 5 سال حضور در نقش لژیونر در لیگ آمریکا را داشت، اما از دوشنبه که گالاکسی بر هوستون غلبه کرد و فاتح لیگ شد، وی توانست کارنامه ورزشیاش را رنگینتر کند.
بازیکن 36 ساله سابق منچستریونایتد که ماهها است علاقه وافرش را برای بازگشت به جمع سهشیر (تیم ملی انگلیس) بیان می کند، اما با هیچ ابراز تمایلی از جانب فابیو کاپلو به عنوان مسئول فنی تیم مواجه نمی شود، 5 سال قبل که از فوتبال اروپا جدا شد و به آمریکا رفت، در ذهن تصور می کرد «لیگ MLS» آخرین ایستگاه ورزشی او باشد و پس از آن، کفشهایش را برای همیشه بیاویزد.
اما اکنون که این دوره عاقبت با کسب عنوان نخست به پایانی دلانگیز یافته رسیده، وی باوری متفاوت با گذشته دارد. چرا که آمادگی زیادی را در وجود خویش می بیند و انگیزهاش برای ادامه کار، به عنوان بازیکن بسیار زیاد است.
در همین ارتباط برخی از کسانی که با او از نزدیک آشنایی دارند و روحیاتش را می شناسند، باور دارند یکی از عواملی که سبب شده تا این ستاره پا به سن گذاشته همچنان در مستطیل سبز باقی بماند، حفظ امید برای بازگشت به تیم ملی است.
*کجا و با چه تیمی؟!
بدیهی است برای تحقق چنین هدفی، نیاز است که او همچنان در سطح باشگاهی فعال باشد تا بلکه بتواند درهای تیم ملی را به «زور» به روی خود بازگشاید.
در این ارتباط باورهای مختلفی در مورد آینده حرفهای او وجود دارد. گروهی از تحلیلگران معتقدند وی به سبب شناختی که از پنج فصل بازی در آمریکا کسب کرده، همچنان به بازی در چنین لیگی ادامه خواهد داد. مدافعان این نظریه دلیل می آورند که تمام اعضای خانواده وی از اقامت در این کشور راضی هستند. پس دلیلی برای تغییر چنین شرایط اقامتی وجود ندارد.
گروهی دیگر تصور می کنند وی محل اقامتش را از لس آنجلس تغییر نخواهد داد، اما امکان دارد با تیمی دیگر در لیگ آمریکا همکاری کند. حتی مطابق خبری که چند هفته قبل منتشر شد، در این صورت امکان فعالیت مشترک وی با تیمی از یکی از تیمهای لیگ حرفهآی مکزیک نیز وجود دارد.
*بازگشت به اروپا؛ شاید!
در این میان احتمالی جدیتر نیز وجود دارد که از بازگشت او به اروپا حکایت می کند. در این حال خود چند گزینه مقابل وی هست. پس از حضور در اسپانیا با رئال و ایتالیا با آ.ث.میلان، می تواند به تجربه آشنایی با یک مملکت و فوتبال اروپایی پایان داده و به سرزمین مادریاش «انگلیس» بازگردد.
اخباری که در ماههای گذشته به همین منظور انتشار یافته، حکایت از آن دارد که بسیاری از تیمهای لیگ برتری مثل وستهام، تاتنهام، نوریچ و … هستند که شور واشتیاق جذب و همکاری وی را حتی برای مقطعی کوتاه دارند.
مزیت انتخاب چنین گزینهای برای او میتواند حضور کاملا نزدیک و رودرو با مسئول تیم ملی (کاپلو) باشد. در این وضعیت در سایه درخشش احتمالی وی، با حجم زیادی از حمایتهای هواداران مواجه خواهد شد که همین پتانسیل، به مثابه اهرم فشاری بر نفر اول تیم ملی، جهت دعوتش عمل خواهد کرد.
البته از آنجایی که او بازیکنی خام و ناپخته نیست، حساب همه احتمالات را خواهد کرد. چرا که در آن روی سکه نیز احتمال عدم موفقیتش با توجه به مساله افزایش سن، سرعتی و پرفشاربودن مسابقات لیگ برتر و دوری چندین سالهاش از فضای فوتبال باشگاهی زادگاهش، نیز وجود دارد.
*همکاری احتمالی با ولخرجها
علاوه بر گزینه «حضور مجدد در لیگ انگلیس» ستاره یازده فصل منچستریونایتد، می تواند به بازی در لیگ فرانسه همراه با تیم پاریسنژرمن نیز فکر کند. یعنی همان تیم مطرح شهر پاریس که امسال با تغییر مدیریت و سرازیرشدن کلی سرمایه، عنوان «ولخرجها» را به خود اختصاص داد.
در این حالت برخی هم هستند که می گویند:«فرانسه که نه، اما او یک لیگ درجه یک اروپا را برخواهد گزید»، اما سئوالی که در اینجا مطرح می شود، چنین است: کدام یک از لیگهای طراز اول اروپا به جز آنانی که قبلا سابقه بازی داشته(لالیگا اسپانیا، کالچو ایتالیا) کدام یک می توانند پذیرایش باشد؟!
پاسخ این پرسش مطرح شده برای بکام و خانوادهاش تنها یک لیگ ممتاز است: «بوندسلیگا آلمان»
*بررسی احتمال حضور در بوندسلیگا
کسانی که فکر می کنند بکام شاید در واپسین روزهای دوران عمر بازیگریاش، لژیونری از این لیگ شود، حتما به یاد می آورند مدتی قبل شایعه علاقمندی فلیکس ماگات، سرمربی ولفسبورگ برای جذب او در سطح رسانهها انعکاس گستردهای یافت، اما در عمل چنین انتقالی ماهیتی واقعی به خود نگرفت.
ماگات که تابستان گذشته و در زمان مربیگری شالکه، توانست پای بازیکنی بزرگ و با شرایط مشابه بکام، یعنی رائول گونزالس 34 ساله را از رئال مادرید به تیم خود بازکند، پس از حضور در ولفسبورگ و برعهدهگیری سکان هدایت این تیم، اقدام مشابه دیگری انجام داد و حسن سالیحمیدزیچ 34 ساله را از یوونتوس ایتالیا گرفت.
مربی 58 ساله سالهای نه چندان دور بایرن مونیخ، پس از فروکش کردن همه آن هیاهوها ، اکنون در این باره حرف جالبی میزند: «بازیکنانی مثل بکام همیشه مورد نظر هستند. البته اگر واقعا با تیم جور شوند و به درد بخورند…»
به اعتقاد این مربی جذب بازیکنی مثل اعجوبه انگلیسی که در آمریکا 7.4 میلیون یورو خالص کسب درآمد میکند، از نظر مالی برای باشگاهش دشواریهای فراوانی به وجود میآورد.
علاوه براین نکته او به بحث دیگری هم اشاره می کند:« ما باشگاهی هستیم که میخواهیم تیم خود را برای آینده بسازیم. من میتوانم اینجا یا آنجا بروم و بازیکنی پابهسن گذاشته مثل بکام را برای تثبیت تیم به خدمت گیرم. اما همان گونه که گفتم دنبال بازیکنانی می گردیم که دورنمای کاری برای ولفسبورگ داشته باشند…»
*فولر: دستمزد بکام بایرنیها را هم فراری میدهد
حال که با ردیف کردن چنین جملاتی، عملا بحث انتقال احتمالی لژیونر انگلیسی به ولفسبورگ منتفی می شود، شاید این امکان باشد که او را در آیندهای نزدیک با پیراهن تیمی مثل بایرلورکوزن در آلمان ببینیم.
در این مورد نیز رودی فولر، مدیر ورزشی تیم و کسی که بر امور نقل و انتقالات نظارت میکند. اما همین چهره نیز با بیان یک جمله معنیدار حرفی می زند که همه گونه احتمال را منتفی می کند:«آنقدر سطح دستمزد بکام بالا است که بایرن مونیخ را فراری می دهد چه به رسد به این که ما بخواهیم بپردازیم.»
کریستیان هایدل، مدیر ورزشی ماینس نیز عنوان می کند: «شاید بتوان بکام را برای مد و خوشپوشی به اینجا دعوت کرد. اما از لحاظ ورزشی و مالی، خط مشی ما فرق می کند.
*شروعی روشن، پایانی مبهم
براساس چنین اظهاراتی اگرچه اکنون آینده کاری این ستاره قدیمی(آلمان یا حتی خارج از آن» در هالهای از ابهام قرار گرفته است، اما همه چیز در مورد نقطه ای که «دیوید روبرت جوزف بکام» معروف به «دیوید بکام» کارش را به عنوان یک حرفهای در وادی فوتبال حرفهای آغاز کرد، کاملا روشن است.
این بازیکن در سال 1992 زمانی که تازه 17 ساله شده بود، اولین قرارداد حرفهای خود را منعقد کرد و برای منچستریونایتد بازی کرد.
او تا سال 2003 پیراهن اولدترافوردیها را به تن داشت، در 266 بازی تیم تحت هدایت سرآلکس فرگوسن حضور یافت و 61 گل به ثمر رساند.
از طرفی طی این مدت 11 ساله با «سرخپوشان» به شش مقام قهرمانی لیگ برتر، دو جام حذفی و مقام نخست لیگ قهرمانان اروپا در سال 1999 رسید.
در سال 2003 پس از آنکه مناسباتش با فرگوسن، مربی تیم به سردی گراییده بود، راهی رئال مادرید شد. در این تیم در مدت 4 سال و در همان فصل پایانی حضورش مقام قهرمانی را کسب کرد.
پس از آن بود که دست به مهاجرت به همراه خانوادهاش به آمریکا زد و قراردادی 5 ساله منعقد کرد. البته دراین مدت او در دو مقطع موقت و کوتاه برای آ.ث.میلان ایتالیا به عنوان بازیکن قرضی بازی کرد.
اکنون مشخص نیست بازیکنی که سابقه 490 بازی در لیگ های داخلی و خارجی داشته و 89 گل نیز دراین بین زده، با انتخاب تیمی جدید برای بازی تا چه حد آمار بازی و گل باشگاهی خود را افزایش خواهد داد!
گزارش : محمدرضا سروش
