برای استفاده از همه امکانات سایت باید جاوا اسکریپت مرورگر خود را فعال کنید.

آیا اسپانیا به برنامه جایگزین نیاز دارد؟

ورزش > فوتبال  - اسپانیا امیدوار است اولین تیمی باشد که قبل و بعد از جام جهانی به قهرمانی اروپا می‌رسد. آنچه ماتادورها را به کسب این رکورد امیدوار کرده، سبک بازی این تیم است که در یورو 2008 و جام‌جهانی 2010 عامل موفقیت آنها شد.

 ولی بازی‌های دوستانه اخیر این تیم که با چند شکست سنگین همراه بود، نشان داد که «تیکی تاکا» هم ممکن است در برخی روزها به بن‌بست بخورد. چند کارشناس فوتبال این کشور حالا لزوم استفاده از یک برنامه تاکتیکی جایگزین را برای یورو 2012 بررسی کرده‌اند.

نتایج ناامیدکننده اسپانیایی‌های در بازی‌های دوستانه نگرانی‌هایی درباره سبک بازی این تیم ایجاد کرده است.اسپانیا در آخرین بازی دوستانه‌اش برابر انگلیس 844پاس سالم داشت در برابر تنها 293پاس انگلیس. آمار شوت‌زنی هم کاملا به نفع اسپانیا بود؛ اسپانیا 19شوت روی دروازه داشت در حالی که انگلیس تنها 3شوت داشت. اما یک عدد در آمار بازی، نگرانی‌های زیادی برای تیم اسپانیا ایجاد کرده است؛ بازی تنها یک گل داشت، به نفع انگلیس. در این بازی، انگلیس بازیکنانش را مانند اتوبوسی که روی خط دروازه پارک شده باشد در محوطه جریمه خودی حبس کرده بود تا مالکیت بی‌چون و چرای اسپانیا، راه به پشت خط دروازه انگلیس نبرد. این البته نخستین بار نبود. مالکیت توپ استثنایی اسپانیا در بازی‌دوستانه اخیر که این تیم با گل‌های زیادی مغلوب پرتغال و آرژانتین شد کمکی به این تیم نکرد. این تیم در جام‌جهانی هم برابر سوئیس با سرنوشت مشابهی مواجه شد و تیمی که در پایان بازی‌ها قهرمان جهان شد، برابر سوئیس یک بر صفر شکست خورد. آیا حالا اسپانیا باید سیستم بازی خودش را تغییر بدهد؟ یا در شرایطی مانند بازی با انگلیس به برنامه دوم نیاز دارد؟

جواب واضح است: نه. اما آیا آنها باید چیزی را بهبود بدهند تا ببرند؟ بله. این روش نیاز به اصلاحاتی دارد. اونای امری،سرمربی والنسیا دوستانه بودن بازی‌های را عامل پیروزی تیم‌های حریف می‌داند؛ «نمی‌شود در بازی‌های دوستانه بهترین عملکرد را از بازیکنان انتظار داشت.» گوستاووپویت، هافبک سابق چلسی و سرمربی فعلی برایتون در دسته اول انگلیس هم بازی‌های دوستانه را محکی جدی برای اسپانیا نمی‌داند؛ «در بازی‌های رسمی، جایی که تیم حریف نمی‌تواند 5 یا 6 تعویض داشته باشد، نمی‌شود با خط هافبک اسپانیا مقابله کرد.» خوان ما‌لیو، سرمربی سابق آلمریا و کسی که تأثیر زیادی روی پپ گواردیولا داشته است، می‌گوید: «اسپانیا چه کار می‌تواند بکند؟ این سؤال عجیبی است. اگر برابر تیمی بازی کنید که نمی‌خواهد به شما حمله کند چه کار باید بکنید؟» خوان لوپتگوئی مربی تیم‌های پایه اسپانیا جواب مناسبی برای این سؤال دارد؛ «اسپانیا آلترناتیو‌هایی دارد که می‌توانند به بازی گوناگونی بدهند. در جام‌جهانی فرناندو یورنته و خسوس ناواس همین کار را می‌کردند».

مشکل اسپانیا در بازی دوستانه با انگلیس استفاده از سبک بازی خاص خودش نبود. در این بازی، سرعت پاس‌های بازیکنان این تیم پایین‌تر از همیشه بود و همین مانع ایجاد فضاهایی می‌شد که تیکی تاکا زهر خود را با استفاده از آنها وارد تیم حریف می‌کند. در واقع تیکی تاکا بدون فضا چندان هجومی نیست. انتقادهای عمیق‌تری هم به این شیوه بازی وارد است. یکی از مربیان لالیگا آنها را اینگونه برمی‌شمارد: «اسپانیایی‌ها در زمین بیش از همیشه به هم نزدیک شده‌اند و استفاده نامناسبی از پاس‌های کوتاه دارند. هدف نباید توپ باشد؛ هدف باید نگه‌داشتن توپ برای اینکه کاری با آن کرد، باشد. هر چه که مالکیت توپ بیشتر می‌شود فرصت‌های کمتری ایجاد می‌شود و آنها به سمتی می‌روند که کمی نگران‌کننده است. در بارسلونا هم همین مشکل وجود دارد اما آنها لیونل مسی را دارند.» حالا با توجه به اتفاق‌هایی که در بازی با انگلیس افتاد، تیم‌ها می‌توانند با پارک کردن اتوبوس بازیکنان روی خط دروازه، از تیکی‌تاکا جان سالم به در ببرند؛ ‌یعنی کاری که سوئیس در جام جهانی انجام داد. اما شاید این شیوه هم چندان مناسب نباشد چون سوئیس از نخستین مانع هم رد نشد اما اسپانیایی‌ها با جام قهرمانی جام‌جهانی در یک اتوبوس روباز در مادرید جشن شادی برپا کردند.

پشت دروازه یورو 2012

بوسنی؛ گرفتار پشت سد پرتغال
بوسنی به یورو 2012 هم صعود نکرد تا همچنان در حسرت حضور در یکی از تورنمنت‌های بزرگ باشد. این تیم در حالی که به پلی‌آف رسیده بود، با قوی‌ترین تیم این مرحله یعنی پرتغال روبه‌رو شد تا ناکام بماند. برای بازیکنان بوسنی این سناریویی تکراری بود.

آنها در مقدماتی جام جهانی 2010 هم با بلاژویچ به پلی‌آف رسیدند و یک بار دیگر پشت سد پرتغال گرفتار شدند. بوسنی که در دهه 90 از یوگسلاوی جدا شد، با ژکو، میسیموویچ و پیانیج نسلی طلایی را در اختیار دارد و پس از 2ناکامی اخیر امیدوار است که در جام جهانی 2014 حضور داشته باشد؛ اگر یک بار دیگر پشت سد پرتغال گرفتار نشود.

ترکیه؛ بن بست با هیدینک
پس از ناکامی در صعود به جام جهانی 2010، فدراسیون ترکیه با هیدینک به امید اینکه به یورو صعود کند به توافق رسید ولی این مربی مشهور هلندی که با تیم‌های ملی کره‌جنوبی، استرالیا و روسیه به موفقیت‌های خوبی رسیده بود پایان خوشی با سرخ‌پوشان نداشت. البته ترکیه توانست بالاتر از اتریش و بلژیک به‌عنوان تیم دوم گروه به پلی‌آف برسد، ولی در این مرحله با قبول شکست 4 بر صفر مقابل کرواسی در استانبول راهی به یورو پیدا نکرد. هیدینک که با این نتیجه از تیم ملی ترکیه جدا شد، عملکرد ضعیف تیم‌های پایه در باشگاه‌ها را عامل ضعف تیم ملی این کشور دانست. جانشین او عبدالله آوجی گمنام است.

صربستان؛ تماشاگران جنجالی
صربستان با وجود ستارگانی مثل ویدیچ، ایوانوویچ و استانکوویچ بعد از ایتالیا و استونی سوم شد تا حتی به پلی‌آف هم نرسد. صربستان در جام جهانی 2010 حاضر بود و پیش‌بینی می‌شد که یکی از دو تیم صعودکننده از گروه خود باشد، ولی مشکلاتی که در این مسیر به‌وجود آمد، منجر به ناکامی این تیم شد. اغتشاش تماشاگران صرب در بازی این تیم در خاک ایتالیا که منجر به نیمه تمام ماندن بازی و اعلام نتیجه 3 بر صفر به نفع میزبان شد، یکی از این مشکلات بود. صربستان علاوه بر از دست دادن این سه امتیاز، با محرومیت از بازی در خانه هم روبه‌رو شد و در نهایت این تیم را تضعیف کرد. نتیجه این ناکامی خداحافظی ویدیچ از تیم ملی بود.

ارمنستان؛ قربانی اشتباه داور
ارمنستان یکی از تیم‌های شگفتی‌ساز مرحله مقدماتی بود که تا روز آخر به صعود امیدوار بود، ولی در بازی سرنوشت‌ساز مقابل ایرلند در دوبلین، داور به اشتباه دروازه‌بان ارمنستان را اخراج کرد تا این تیم 70 دقیقه 10 نفره شود و بازی را به میزبان واگذار کند. ایرلندی‌ها در پلی‌آف جام جهانی مقابل فرانسه قربانی اشتباه داور شدند ولی این‌بار آنها صعودشان را مدیون اشتباه داور می‌دانند. نکته جالب در مورد تیم ارمنستان این بود که بر خلاف اکثر تیم‌های کوچک، فوتبالی تهاجمی بازی می‌کرد و با 22 گل زده بالاتر از روسیه بهترین خط حمله گروه را در اختیار داشت. ارمنستان تیم جوانی دارد و با حفظ این تیم می‌تواند در مقدماتی جام جهانی 2014 هم نتایج خوبی بگیرد.

کمتر از 200 روز تا آغاز یورو 2012

لهستان و اوکراین، آماده میزبانی
شمارش معکوس برای شروع یورو 2012 به‌طور جدی شروع شده است. به فاصله کمتر از 200‌روز مانده به آغاز تورنمنت در ورشو و با پایان مسابقات دور مقدماتی، تکلیف تیم‌های صعود کرده مشخص شده و 16 تیم خود را برای قرعه‌کشی روز جمعه آماده می‌کنند. اما در زمینه آماده‌سازی‌ مقدمات میزبانی تورنمنت هم، 2کشور لهستان و اوکراین در شرایط خوبی قرار دارند. در لهستان، استادیوم پوزنان میونیسیپال سال گذشته با پایان تعمیرات و مراحل نوسازی بازگشایی شد. با شروع فصل پاییز هم استادیوم‌های آره‌ناگدانسک و وروکلاو میونیسیپال آغاز به کار کردند. ساخت استادیوم ملی ورشو هم- که محل برگزاری بازی افتتاحیه یورو2012 است- در مراحل پایانی قرار دارد و احتمالاً تا ماه آینده به اتمام می‌رسد. همچنین بازسازی خطوط قطارهای محلی که از استادیوم‌های واقع در گدانسک، وروکلاو و ورشو عبور می‌کند، به‌عنوان بخشی از پروژه بزرگ ارتقای سیستم ریلی کشور لهستان، پیشرفت خوبی داشته‌اند. به علاوه، احداث مسیر جدیدی به سمت فرودگاه در پایتخت و به‌طور کلی بهبود شبکه راه‌های لهستان در دست اقدام است.

در اوکراین هم، آره نالویو، چهارمین و آخرین استادیومی بود که به‌منظور میزبانی رقابت‌های یورو احداث و با پیروزی 2 بر یک تیم ملی این کشور مقابل اتریش افتتاح شد. 4 روز پیش از آن، تیم ملی اوکراین استادیوم نوسازی شده المپیک کی‌یف، محل برگزاری بازی فینال یورو را هم با تساوی پرهیجان 3 بر 3 مقابل آلمان افتتاح کرد. استادیوم عنکبوتی‌شکل متالیست خارکی‌یف و استادیوم فوق‌پیشرفته دونباس آره‌نا هم از سال 2009 کار خود را آغاز کرده‌اند. در زمینه مسائل زیرساختی، کار روی شبکه راه‌های اوکراین با وجود سختی‌های زمستان ادامه دارد و ساخت خطوط پرسرعت ریلی نیز به‌خوبی پیش می‌رود. فرودگاه‌هایی که به هر 4 ورزشگاه مرتبط هستند، با ساخت ترمینال‌های مدرن، باندهای طولانی‌تر و برج‌های کنترل جدید دستخوش تغییرات عمده‌ای شده‌اند.

همچنین، از آوریل سال2007 - که میزبانی یورو به لهستان و اوکراین سپرده شد- سرمایه‌گذاری کلانی در هتل‌های پایتخت اوکراین صورت گرفته است. هر دو کشور امیدوارند که علاوه بر برگزاری شایسته تورنمنت، در رقابت میان تیم‌ها نیز حرفی برای گفتن داشته باشند. تیم ملی لهستان غیرقابل پیش‌بینی است اما با توجه به عملکرد آن در دیدارهای دوستانه می‌توان به آینده این تیم امید داشت. طی 18ماه گذشته لهستان حریفانی چون ساحل عاج (3 بر یک)، نروژ (یک بر صفر) و آرژانتین (2 بر یک) را شکست داده، با آلمان (2 بر 2) و یونان (بدون گل) مساوی کرده و یک بر صفر به لیتوانی باخته است. این بی‌ثباتی در عملکرد شاگردان اسمودا را می‌توان ازجمله مشکلات تیم‌های جوان برشمرد.

در تیم ملی اوکراین هم اولگ بلوخین که این تیم را تا یک چهارم نهایی جام‌جهانی 2006 رساند، در ماه آوریل بار دیگر بازگشت. با وجود شروعی موفق، شاگردان بلوخین روندی نزولی داشتند و مقابل فرانسه (4 بر یک)، سوئد (یک بر صفر)، اروگوئه (3 بر 2‌) و جمهوری چک (4 بر صفر) تن به شکست دادند. زنجیره این باخت‌ها با پیروزی 3 بر صفر مقابل بلغارستان به پایان رسید و از آن زمان به بعد تا‌کنون اوکراین تیم‌هایی چون استونی (2 بر صفر) و اتریش (2 بر یک) را شکست داده و به تازگی هم در دیداری تماشایی مقابل آلمان، 3 بر 3 مساوی کرده است.

تاریخ: 1390/9/8
اشتراک گذاری:          
لینک کوتاه:

نظرات
نام:
ایمیل:
وب سایت:
متن:
کد امنیتی:کد امنیتی
تکرار کد امنیتی: