گل

خسرو حیدری بدون هیچ شک و تردیدی برای هر تیمی یک نعمت محسوب می شود. او بازیکنی بی حاشیه، خستگی ناپذیر و خلاق است که فوتبال را خوب می فهمد. وقتی مشخص شد خسرو دربی 73 را از دست داده، این نگرانی میان استقلالی ها به وجود آمد که جناح راست آن ها کارآیی همیشگی را نداشته باشد که البته نگرانی آن ها، بی دلیل هم نبود.

بهرحال نه امیرآبادی و نه خیلی از مدافع راست های حال حاضر ایران، با خسرو حیدری قابل قیاس نیستند اما این مصدومیت، به امیرآبادی فرصت داد تا یکی از بهترین لحظات عمر ورزشی خود را با یک پاس استثنایی رقم بزند. او که البته سابقه خوبی در دادن پاس گل در دربی دارد، در سرنوشت سازترین لحظه بازی، با یک پاس چیپ دقیق، جباری را در موقعیت تک به تک قرار داد تا موتور گلزنی استقلالی ها روشن شود.

البته در منطقه یک سوم دفاعی که بازیکن صاحب توپی حریف باید به شدت تحت فشار قرار بگیرد، مدافعی از پرسپولیس پیدا نشد که این اصل ساده را اجرا کند و به تعبیر همکارمان، عبدالصمد ابراهیمی، مدافعان پرسپولیس مثل «آدمک» ایستادند تا امیرآبادی زیباترین پاس گلش را صادر کند اما تمرکز و آرامش بازیکنی در یک بازی حساس، اینگونه عمل کند، قابل تقدیر است.