یورگن کلینزمان گلزن و مهاجم اسبق تیم ملی آلمان که از اواسط تابستان مسئولیت تیم ایالات متحده آمریکا را برعهده گرفت، در گفت‌وگویی با روزنامه بیلد کشورش اظهار داشت: در شرایط کنونی امکان حضورم در بوندس‌لیگا نیست. چرا که در آمریکا مسئولیت دارم و احساس می‌کنم در دوران قراردادم آنجا بمانم.
 
وی افزود: در فوتبال یاد‌گرفتم هیچ‌وقت از چیزی به صورت قطعی حرفی نزنم. حتی از واژه‌‌های کلی نیز پرهیز می‌کنم. آنچه اکنون به نظر می‌رسد این است که حضورم به طور قطع در بوندس‌لیگا غیرممکن است.
 
این چهره ۴۷ ساله که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ هدایت تیم کشورش را برعهده داشت و همراه با ژرمن‌ها به مقام سوم جام جهانی رسید، در زمانی که جوان بود و بازی می‌کرد، برای اولین بار نام خود را به عنوان گلزنی قهار با پیراهن تیم فا.اف.ب اشتوتگارت، سرزبان‌‌ها انداخت.

«کلینزی» (لقبی هوادارانش به او) در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹ ستاره بی‌چون و چرای اشتوتگارت بود و پس از درخشش در این تیم پیراهن تیم‌های اینترمیلان ایتالیا، موناکو فرانسه، تاتنهام انگلیس و بایرن‌مونیخ را نیز به تن کرد.

وی در این مصاحبه به نکاتی به شرح زیر اشاره کرده است:
 
*آقای کلینزمان، اشتوتگارت فصل قبل دوازدهم شد. اکنون در رده هفتم است. تا چه زمانی اشتوتگارت در سطح تیم‌های متوسط‌ باقی خواهد ماند؟
از نظر من استفاده از عنوان متوسط برای حضور در رده هفتم، واژه‌ای منفی است. در شرایط کنونی راهیابی به جمع تیم‌های بالای جدول در بوندس‌لیگا کار راحتی نیست. شاید باشگاه‌هایی مثل اشتوتگارت مجبور شوند در مقاطعی از فصل حتی با رد‌ه‌های میانه جدول روزگار را بگذرانند و راضی باشند. به این شکل ابتدا ثبات می‌گیرند تا برای دسترسی به مقام‌های بهتر خیز بردارند.
 
*به این ترتیب هیچ نگران وضعیت اشتوتگارت نیستید؟
به هیچ وجه، چرا که با حضور فردی بوبیچ به عنوان مدیر ورزشی و برونو لابادیا به عنوان سرمربی کارشناسان خبره‌ای در بخش ورزشی‌اش دارد.این زوج کاری اکنون یک سال است که مسئولیت دارند و می‌توان دید چه بیلان روشنی داشته‌اند.
 
*لازم نیست باشگاه بازهم خطر کند؟
من از دور شاهد امور هستم. اما آنچه روشن بوده، این نکته است که اشتوتگارت واقعا دورنمای درخشانی داشته است. شاید بتوان گفت درخشش‌ آن منطبق با خصوصیات خاص منطقه بوده و همه چیز به‌طور کلی از وضعیت مثبت تیم حکایت می‌کند. من در بازی با هانوفر واقعا از ورزشگاه جدید تیم هیجان‌زده شدم. باور کنید به بازیکنان تیم به خاطر حضور در این ورزشگاه حسادت می‌کنم. قبلا در زمان ما مهاجم وقتی گل می‌زد مجبور می‌شد ۳۵ متر بدود تا همراه با هواداران شادی کند.
 
*واقعا می‌توان تصور کرد زمانی شما به بوندس‌لیگا بازگردید؟
در شرایط کنونی خیر. چرا که در آمریکا مسئولیت دارم و احساس می‌کنم در دوران قراردادم آنجا بمانم. اما در فوتبال یاد‌گرفتم هیچ‌وقت از چیزی به صورت قطعی حرفی نزنم. حتی از واژه‌‌های کلی نیز پرهیز می‌کنم. آنچه اکنون به نظر می‌رسد، حضورم به طور قطع غیرممکن است.

*در ضمن شما گروه تیم ملی آلمان در جام ملت‌های ۲۰۱۲ را با حضور تیم‌های پرتغال، هلند و دانمارک چگونه ارزیابی می‌کنید؟
جام ملت‌ها به واقع تورنمنتی بسیار دشوار است که باید از همان  روز اول کاملا با قدرت بود. اما من به یوگی(یواخیم) لو، سرمربی تیم ملی و شاگردانش ایمان دارم. جای بسی خوشحالی است که تیم رشد خیره ‌کننده ای داشته استt