لیونل مسی که چهار روز مرخصی بیشتر خود را به انجام امور خیریه و اختصاص مبالغ نجومی به بیمارستان‌های مختلف در چین، امارات، آرژانتین و کاتالونیا اختصاص داده بود، عصر روز گذشته با هواپیمای معمولی و بدون اطلاع مقامات باشگاه بارسلونا به فرودگاه بارسلونا (ترمینال یک دل‌پرات) رسید.

این بازیکن بزرگ که بدون صرف هیچ هزینه یا انرژی می‌تواند به راحتی از طریق کارمندان باشگاه بارسلونا سفری کاملا اختصاصی و مجلل داشته باشد با گرفتن یک تاکسی از فرودگاه بارسلونا مستقیم به زمین تمرین باشگاه رفت.

او شبانه و بدون حضور تمرین دهنده تمرین کرد و حتی از مقامات زمین تمرین جدید بارسلونا درخواست روشن شدن پروژکتورها را هم نکرد.

چند تن از دوستان مسی که از تصمیم او با خبر شده‌اند خبرنگاران را در جریان گذاشته‌اند و اگر اینگونه نبود شاید حرکت ارزشمند و جالب مسی به عرصه رسانه‌ها نیز کشیده نمی‌شد.

مسی می‌خواهد هر طور شده به بازی فردا شب مقابل اوساسونا برسد و در این باره رسما از گواردیولا خواهش کرده در ترکیب اصلی تیم باشد.

برای دوستداران فوتبال نام ستاره و اسطوره بزرگی چون مارادونا همیشه باارزش و یاد‌آور تعصب و تکنیک است اما با رعایت انصاف و در نظر گرفتن کوهی از حاشیه‌های غیراخلاقی از مردی که زندگی باشکوهش را با مواد مخدر، فساد اخلاقی و مالی، تخلفات متعدد بر اثر مصرف بیش از حد مواد الکلی و .... عوض کرد آیا وقت آن نرسیده تا به جای پیدا کردن مارادونای دوم تنها به نام مسی اشاره کنیم؟

اکنون و به بهانه همین گزارش منتشر شده در اسپورت کاتالونیا این سؤال جدی مطرح می‌شود که معیار و تعریف دقیق و بی‌حاشیه از حرفه‌ای گری در جهان فوتبال حرفه‌ای چیست و دیگر آن که فاصله بازیکنان حرفه‌ای فوتبال ایران با این تعاریف چقدر است؟