تورج عاطف /خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام

باید گفت دربی 74 به طور حتم یکی از فراموش نشدنی ترین مسابقاتی تحت عنوان پارسی شهرآورد بین  دو تیم استقلال و پرسپولیس بود .

در شبی سرد در میان زمستان سال 1390  دو تیم در حالی به مصاف هم رفتند که باد شدیدی بر فضای ورزشگاه می وزید. بازیکنان دو تیم با انگیزه های متفاوت به زمین آمدند. پرسپولیس خسته و زخمی از ناکاررائی کاشانی و استیلی  که باعث شدند  که در رقابتهای لیگ یازدهم از کورس قهرمانی جا مانده و  در جام حذفی هم به جائی نرسد و در چهار دربی پیاپی شکست خورده بود  به میدان آمده بود که این بازی را ببرد که هم آشتی بزرگی با طرفدارانش داشته و از سوی دیگر روحیه کافی برای حضور در رقابتهای لیگ قهرمانان باشگاه های آسیا بدست آورد و از سوی دیگر استقلال بود که یکی از نزدیکترین رقبایش یعنی تراکتور سازی را در یک بازی با اشتباهات مخرب داوری برده و در ادامه  لیگ  دوست داشت که بازنده  دربی نباشد زیرا می دانست که با مصدومیت جباری و تیموریان و سه اخطاره شدن حیدری و ترک نیروهای تهاجمی دربی 72 و 73 یعنی جاسم کرار و فرهاد مجیدی نسبتا ضعیف شده بود .

مظلومی آمده بود که نشان دهد در دربی بازنده نیست و چنین بود که ترکیب اولیه تیم می توانست افکار دو سر مربی را نشان دهد .

در تیم استقلال   نوعی سیستم 1=3=2=4 را می دیدیم که در بسیار از مواقع 1-5-4 را به ذهن متصور می ساخت دو هافبک قدرتی چون الونگ و رحمتی  در جلوی خط دفاعی استقلال قصد داشتند که  جلوی یاران سرعنی و پاسهای عمقی سرخها را بگیرند و در جلوی این دو  دو بازیکن درگیر چون میداوودی و زندی و یک بازیکن سرعتی چون شریفات قصد داشتند که تو پها را به برهانی برسانند .

تراکم و فشردگی و پرس از یک سوم زمین خودی دستور کار مظلومی بود .حرکات مظلومی در کنار زمین که ظاهرا تیم را به جلو فرا می خواند چندان با روش تیم در داخل میدان جواب نمی داد. استقلال قصد داشت از فضای پشت حمید علی عسگر به پرسپولیس ضربه بزند.

در سوی دیگر پرسپولیس بود پرسپولیس با 3-3-4 دنیزلی به میدان آمد . اولادی در چپ و نوروزی در نوک و رضائی در راست بازی می کردند. آنها قصد داشتند که میثم حسینی را از کار بیاندازند و کریمی با گرایش به سمت راست و نوری به چپ  و مازیار زارع در پشتی این دو به گونه می توانستند 3-2-1-4 را هم به نمایش بگذارند.

هدف پرسپولیس پاسها عمقی بود  اما استقلال فضا را می بست و سعی داشت فاصله خطوط خود را کم و از سرعت برهانی و شریفات و حتی میداوودی بهره بگیرد پرسپولیسی ها تیم برتر نیمه اول بودند که اگر رحمتی در درون دروازه نبود شاید می توانستند به دو گل هم برسند اما حرکات پرسپولیس یکنواخت بود .

نوروزی و اولادی عملا در زمین دیده نمی شدند و رضائی هم فقط بی هدف می دوید.

  در نیمه اول کریمی در محاصره چند بازیکن بود و نوری هم سرگشته و نشانی از نوری هفته های گذشته نداشت زیرا فضا نداشت/

بر خلاف جریان بازی استقلال به گل اول رسید . حرکتی حساب شده گل اول استقلال را رقم زد آنها روی اشتباه مهلک علی کریمی پشت علی عسگر را نشانه گرفتند و زندی و میداوودی سر انجام موفق شدند و پرسپولیس متراکم در سمت راست و ناکار آمد در سمت چپ عملا کاری نتوانست انجام دهد .در نیمه دوم اتفاق ویژه ای افتاد یوسفی به جای الونگ به میدان آمد نمی دانیم مظلومی به چه می اندیشید اما عملا با بیرون بردن الونگ روزنه های بیشتری برای فضا سازی بازیکنان تکنیکی چون کریمی و نوری و سرعتی هائی چون اولادی و رضائی فراهم ساخت اما   اشتباه دفاع کناری دیگری از سرخها یعنی شکوری و سردر گمی قلب دفاع باعث شد که استقلال به گل دوم برسد  .از این لحظه بود که با ورود مهدوی کیا و به دنبال آن زاید شرایط برای  دو تیم عوض شد تیم به جلو آمد و استقلال با برهانی و میداوودی و یوسفی شریفات و زندی که عملا بازیکنان  تدافعی نیستند میانه میدان را به پرسپولیسی داد که سراپا هجومی بود  استقلال می توانست از این هجوم بهره ببرد زیرا تیم پرسپولیس عملا  تصمیم گرفته بود که یا بازی را برگرداند و یا با گلهای بیشتری بازی را ببازد اما دو حمله نصف و نیمه و محو بازیکنانی چون برهانی و میداوودی و حتی زندی از اواسط نیمه دوم نشان از این داشت که مظلومی با تعویض الونگ اشتباه بزرگی کرده است از سوی دیگر دنیزلی با ورود مهدوی کیا عملا یک گوش راستی آورد که رضائی فاقد آن بود زاید هم یک سانتر فوروارد کلاسیک بود که تیم استقلال را با با سه مدافع ثابت فلج کرده بود قدرت بدنی سرخها از اواسط نیمه دوم باعث شد که استقلال لحظه به لحظه به نفس زدن بیافتد  و چنین بود که مظلومی دستور داد که تیم جلو بکشد اما فضا برای نوری و کریمی باز شد و کریمی و مهدوی کیا از یک سو و نوری و شکوری از سمت دیگر توپها را برای زاید گمنام بسازند و زاید هم وظیفه سازمانی یک نوک حمله یعنی گل زدن را اجرا کرد استقلال که بازی 2 به 0 جلو و برتری نفری را که 2 به 2 دید شیرازه تیمش به هم ریخت  و گل سوم را هم خورد  و شاید باید گفت زاید عملا دست زدن های مظلومی را پاسخ داد.

شاید نکته مهم در شهرآورد74  اخراج هنکه بود که بسیار مهمتر از اخراج او لادی بود. اولادی خشن و سر در گم که معلوم نبود به چه دلیل آنقدر در زمین ماند تا اخراج شود عملا با خروجش تیم را از بحران عصبی نجات داد اما هنکه که بیرون رفت ناخود آگاه به همه یاد آوری کرد که استقلال با  کوچینگ هنکه  چه بهره هائی در این فصل  برده است .

نبود هنکه باعث شد که استقلال عملا از یک مغز بزرگ بی بهره باشد درسوی دیگر دنیزلی بود که خونسرد بود و با حوصله تعویض کرد بر خلاف نظریه آقایان کارشناس ! پیش کسوت ! بسیار خوب تیم  خود را می شناخت دنیزلی عمق را نشانه گرفته بود و سه بار از همانجا به گل رسید.

  شاید بد نباشد به امثال مایلی کهن و دیگر آقایانی که می گفتند حضور دنیزلی  قیمت گزافی دارد بار دیگر گفت تیمی که بی هیاهو بازی را می برد و تیمی که از همان بازیکنان کاشانی و استیلی و همین محمد مایلی کهن و زاد مهر و ذو الفقار نسب و پنجعلی  چنین  تیمی می سازد ارزشی به نام دنیزلی را در خود دارد که هیچگاه این آقایان نداشتند در سوی دیگر استقلال هم چوب  شلوغی بیش از اندازه نیمکت خود را خورد مردانی چون پور حیدری دلیلی برای عصبی کردن تیم نباید می داشتند اما این کار را کردند.

کسی چون آتیلا حجازی که با خود خواهی می گفت  پرسپولیس با دنیزلی بدتر شده شاید امروز بیاندیشد چه خوب خواهد بود که یک  مربی جوان با اندیشه و بدور از احساسات سخن گوید.

پرسپولیس بازی دربی 74 برد اما هیجان و زیبائی و دیدن صحنه های بسیار زیبا از سوی این دو تیم  و مبارزه جوانمردانه تا آخرین لحظه بازی پیروزی بزرگی برای فوتبال ما بود .

در این بین باید گفت داوری این بازی بسیار ضعیف بود .فغانی 33 ساله یک اشتباه بسیار بد برای این بازی بود اما بازی جوانمردانه دو تیم و فوتبال واقعی باعث شد بازی که می توانست به جنجال هم کشیده شود ختم به خیر شود.

دربی 74 تمام شد .گزارشگر بازی هم قصه های بی دلیلی می خواند. او  می خواست حسین هوشیار بی تجربه یک شبه مردی چون عابد زاده و حجازی باشد که سالها در دربی بوده است و به همین دلیل به او می گفت استعداد  میثاق معمار زاده شدن را دارد و یادش رفته که خودش بعد از این همه سال چگونه هنوز  اشتباهات مضحکی دارد  !!

به هر حال ...بازی دربی 74 تمام شد   اما به طور حتم قصه زیبائی آن سالها از زبان بسیاری از فوتبال دوستان گفته خواهد شد .