کارشناس فوتبال ایران معتقد است که نگرانی‌ها کارلوس کی‌روش درست است و باید به او حق داد. او در عین حال می‌گوید از طرفی هم سرمربی تیم ملی می‌خواهد بگوید که اگر تیم ملی به جام جهانی صعود نکند، او حرف‌هایش را زده است.
مسعود معینی به بررسی ابعاد مختلف صحبت‌های کی‌روش پرداخت:
 طبیعی است که یک مربی دل نگرانی‌هایی دارد و دوست دارد که مسایل با افکار خودش جور در بیاید. نگرانی کی‌روش هم این است که شرایط آماده باشد، تا تیم ملی به اهدافش برسد.
** 18 تیم برای لیگ برتر زیاد است
فکر می‌کنم صحبت‌های کی‌روش در مورد تعداد تیم‌های لیگ برتر درست است. به هر حال کسانی که با نگاهی عمیق به کیفیت فوتبال نگاه می‌کنند، متوجه می‌شوند که 18 تیم برای لیگ برتر ما زیاد است. درست است که کشورمان گسترده است و استان‌های زیادی داریم اما حدود 12 تا 14 باشگاه هستند که می‌توانند تیمشان را کنترل و اداره کند. چند تیم در حد لیگ برتر نیستند و هر سال با مشکلات عدیده‌ای روبرو هستند. مسلما وقتی این تیم‌ها کمتر شوند هم کیفیت لیگ بالا می‌رود و هم کی‌روش زمان بیشتری را در اختیار دارد تا به تیم ملی برسد.
** مربی تیم ملی نباید اصول اولیه را آموزش بدهد
بازیکنان در لیگ برتر ساخته می‌شوند و مربی تیم ملی نباید برای آماده سازی بازیکنان وقت بگذارد. مربی تیم ملی نباید بازیکنان را با طرز زندگی و از نظر اخلاقی آماده کند. اینها در کشوری مانند انگلیس حل شده است و بازیکنی که به تیم ملی می‌آید از این نظر آماده است. دغدغه‌ کی‌روش این است که باید به مسایلی بپردازد که وقت گیر است و پس از آن به جایی برسد که برنامه‌اش را آغاز کند. این مساله هم طبیعی است، چرا که زمین‌هایی که بازی‌های لیگ در آن انجام می‌شود شرایط لازم را ندارد بنابراین فوتبالی هم که ارائه می‌شود کیفیت لازم را ندارد. فوتبالی که در ورزشگاه آزادی انجام می‌شود با بازی در زمین‌های انزلی یا شیراز متفاوت است. نگرانی کی‌روش از زیر ساخت‌هایی است که او نباید با آن‌ها کار داشته باشد. او بازیکنانی می‌خواهد که از نظر فیزیکی، تکنیکی و درک تاکتیکی در سطح بالایی باشد تا بتواند از میان آن‌ها بازیکنانی را گلچین کند. بنابراین زمان زیادی از سرمربی تیم ملی صرف مسایل پیش پا افتاده می‌شود.
** هم تیم ملی و هم تیم‌های حاضر در لیگ قهرمانان با اهمیت هستند
به نظر من برنامه‌های لیگ قهرمانان و مسابقات مقدماتی جام جهانی از دو سال قبل طراحی شده و برای تمام کشورها نیز یکسان است. کره، ژاپن، چین، استرالیا و ازبکستان هم دغدغه‌هایی دارند، اما با این برنامه‌ها کنار آمدند و بر اساس برنامه‌های فیفا و AFC برنامه‌ریزی کردند. فکر می‌کنم تیم‌های باشگاهی حاضر در لیگ قهرمانان و همچنین تیم ملی هر دو با اهمیت هستند. به عنوان مثال قهرمانی استقلال در آسیا برای بخش باشگاهی اهمیت دارد و اگر باشگاه‌ها موفق شوند سودش به تیم ملی هم می‌رسد. هر دو اولویت دارند، اما اینجا مساله برنامه‌ریزی مطرح است. اگر برنامه‌ریزی درستی انجام شود و ارتباط خوبی بین باشگاه‌ها و فدراسیون و تیم ملی باشد، به راحتی قابل حل است. وقتی سرمربی تیم ملی جلسه می‌گذارد و تنها چهار ـ پنج سرمربی باشگاهی حاضر می‌شوند، نشان دهنده این است که همکاری نیست و جای نگرانی وجود دارد. نگرانی سرمربی تیم ملی بیشتر مربوط به صدمه دیدن بازیکنان در لیگ قهرمانان است. ضمن این که این نگرانی برای باشگاه‌ها هم وجود دارد. در اروپا بازیکن تیمی مانند منچستریونایتد چهارشنبه در باشگاهش بازی می‌کند و یکشنبه هفته‌ آینده نیز در تیم ملی به بازی گرفته می‌شود. اینها برنامه‌هایی است که تنظیم می‌شود و بر اساس تفاهمی که پیش آمده است، هر دو طرف یکدیگر را درک می‌کنند.
** مربیان در رسانه‌ها اعلام همکاری می‌کنند، اما در عمل رابطه قلبی ندارند
من دو ماه در روسیه بودم. این کشور 16 تیم داشت و مربیان این تیم‌ها هر دو ماه یک بار با سرمربی تیم ملی جلسه می‌گذاشتند و زمانی هم که تیم ملی مسابقه داشت، سرمربی تمام نظرات مربیان لیگ را می‌گرفت و از آن‌ها استفاده می‌کرد. ما هنوز به این مرحله نرسیدیم. ممکن است بعضی از مربی‌ها در رسانه‌ها اعلام همکاری کنند، ولی در عمل آن رابطه حسنه‌ و قلبی را ندارند. کی‌روش هم این آگاهی، تجربه و درایت را دارد که این مسایل را درک کند. هر وقت توانستیم خارج از زمین فوتبال موفق باشیم داخل زمین هم موفق می‌شویم.
** باید همه چیز مشتمل بر برنامه چهار ساله باشد
جام جهانی چهار سال یک بار برگزار می‌شود و کی‌روش هم این موضوع را می‌داند. ژاپنی‌ها از فردای جام جهانی 2010 کارشان را برای جام جهانی بعدی آغاز کرده‌اند چون این یک برنامه چهار ساله است و بر تمام برنامه‌های فوتبال کشور و باشگاه‌ها حاکم است. باید در جهتی حرکت کرد که همه چیز مشتمل بر یک برنامه چهار ساله باشد. احساس می‌کنم که کی‌روش نگاهی کارشناسانه و کاملا حرفه‌ای دارد و بین این نگاه با چیزی که در فوتبال ما وجود دارد، فاصله بسیار زیاد است. کی‌روش تلاش می‌کند که هر طور شده به اهدافش برشد، چون مسئولیت سنگینی دارد. از طرفی دلواپسی خاصی دارد، چون می‌داند که در مسابقات آینده کار ساده‌ای در پیش ندارد. فوتبال و رقبای ما را شناخته است. از طرفی کی‌روش مسایلی را مطرح می‌کند تا پیش زمینه‌ای برای آینده فراهم کند که اگر تیم ملی جام جهانی نرفت، بگوید که «من حرف‌هایم را زده بودم». یکی دیگر از دغدغه‌ها، مساله رییس فدراسیون است. اگر فرد دیگری به جای کفاشیان به عنوان رییس فدراسیون آغاز به کار کند تفکر جدیدی به وجود می‌آید و این هم مساله‌ای است که برای او نگرانی ایجاد کرده است.