شمارش معکوس برای انتخاب و شاید انتصاب (!) رئیس جدید فدراسیون فوتبال آغاز شد و از میان سه گزینه اصلی یعنی کفاشیان، قریب و عزیز محمدی، به زودی یک نفر سکاندار ورزش فوتبال پرطرفدارترین ورزش کشور می‌شود.
به گزارش اولین پایگاه تخصصی فوتبال پارس فوتبال دات کام، در حالی که بیشتر کارشناسان از قریب به عنوان گزینه مورد تأیید وزارت ورزش نام می‌برند، از شما چه پنهان که پیش از همه این سخنان، چراغ سبز وزارت ورزش برای کفاشیان روشن شده؛ چه اینکه اگر کفاشیان یک درصد احتمال می‌داد، مورد حمایت نیست نام‌نویسی نمی‌کرد.شاید قریب، قربانی یک بازی بزرگ شود و... با بر زبان افتادن نام قریب انتقادات از فدراسیون بیمار کفاشیان به مراتب کمتر شده است. به رغم همه گفت‌و‌گوها و رفت‌وآمدها، از یک منبع آگاه و موثق باخبر شدیم که وزارت ورزش، همچنان نگاه ویژه‌اش به علی کفاشیان برای ریاست بر فدراسیون فوتبال دارد و اینکه گفته می‌شود، دکتر قریب مورد حمایت وزارت ورزش است تا اندازه‌‌ای، ساخته و پرداخته اذهان ماست.
کفاشیان هم بیکار نیست و گام به گام برای انتخاب دوباره خود برنامه‌ریزی کرده است. یاران رئیس که مسلما در صورت ناکامی کفاشیان، جایگاه خود را از دست رفته می‌بینند، شروع به تعریف و تمجید از وی کرده‌اند.
کارنامه کفاشیان درخشان است!
رئیس کمیته آموزش فدراسیون فوتبال گفت: کفاشیان در فدراسیون فوتبال، کارنامه درخشانی داشت و تجارب گرانبهایی دارد.وی ادامه داد: علی کفاشیان در فدراسیون فوتبال، کارنامه درخشانی داشت (!) شاید نتایج برخی تیم‌های ملی خوب نباشد، ولی در دوره ریاست او لیگ برتر صاحب تقویم منظمی شد. در دوره کفاشیان، کنترل دوپینگ به دقت انجام شد، داوران ما عملکرد خوبی داشتند و ما بهترین داوران آسیا را داریم. کمیته آموزش نیز کلاس‌های با کیفیت بالا برای مربیان برگزار کرد. 
از طرفی هیأت‌های فوتبال، همگی مورد تأیید علی کفاشیان هستند و آنها نیز کفاشیان را در میان دیگر گزینه‌ها بهترین می‌دانند.
کارنامه چهار ساله کفاشیان در فدراسیون فوتبال
کارنامه چهار ساله کفاشیان، آنقدر تلخ و ناگوار است که دیگر گفتن ندارد؛ از راه نیافتن به جام جهانی تا ناکامی در جام ملت‌های آسیا و حذف تیم‌های نوجوانان، جوانان، امیدها و بزرگسالان و... ؛دوره‌ای که به دلیل انتخاب‌ها و تصمیمات نادرست، فوتبال ملی ما در همه رده‌ها بازنده شد و نتوانست بنا بر ظرفیت و جایگاه خود در فوتبال قاره، صاحب عناوین لازم شود.
جدا از شکست‌های تیم‌های نوجوانان، جوانان و امید، تیم ملی بزرگسالان با انتخابی بحث برانگیز در گزینش سرمربی، از راهیابی به جام جهانی آفریقای جنوبی، آن هم در بهترین شرایط ممکن بازماند و در ادامه نیز با یک انتخاب نادرست دیگر، تیم ملی در جام ملت‌های آسیای قطر ناکام شد تا فوتبال ایران، خلع سلاحی کامل در دوره کفاشیان را تجربه کرده باشد.البته منکر تلاش‌ها و خدمات علی کفاشیان در ورزش ایران نیستیم، ولی باید پذیرفت کار باید در دست کاردان باشد؛ پس باید اعتراف کرد، او مدیری نبود که فوتبال برای اداره اصولی خود به آن نیاز داشت.در حقیقت کفاشیان به عنوان تنها گزینه مجمع فدراسیون پس از دوره انتقالی، در انتخاباتی برنده شد که محمد علی‌آبادی، رییس وقت سازمان ورزش، سناریوی آن را چیده بود.حتی برای آن که کفاشیان پیش از برگزاری مجمع انتخابات، حکم رئیسی خود را دریافت کرده باشد، دو شب پیش از انتخابات به شاهرخ شهنازی، تنها رقیب کفاشیان اعلام شد که کنار بکشد تا او در رأس رشته‌ای قرار گیرد که بنا به نظر فدراسیون جهانی(فیفا) باید مستقل تصمیم بگیرد و هویتی مستقل داشته باشد.
حتی برای آن که یک نفر به تنهایی برای فوتبال تصمیم نگیرد، در اساسنامه جدید فدراسیون گنجانده شد که نایب رییس فدراسیون از سوی اعضای مجمع برگزیده شوند تا این روند به دمکراسی نزدیک‌تر باشد.با این ‌که کفاشیان در چهار سال گذشته، مدیری حرف گوش کن بوده (!) او هیچ‌گاه نخواست به جای توجه به نظریات غیرفوتبالی‌ها، منافع این رشته را در نظر بگیرد.
او برای آن که این نقش خود را به بهترین نحو ممکن اجرا کند، در انتخابات کنفدراسیون فوتبال آسیا و بنا به چیزی که خود گفته است، با نظر علی سعیدلو، رییس وقت سازمان و کاندیدای نایب رییسی AFC، از نامزدی خود در انتخابات هیأت اجرایی انصراف داد تا شاید در چنین شرایطی، شانس سعیدلو بالا برود که البته رییس ورزش ایران در انتخابات نتیجه را به نماینده نپال، واگذار کرد تا کفاشیان با محروم کردن خود از حضور در هیأت اجرایی AFC، ‌به منافع ملی فوتبال ایران پشت پا بزند.
دادکان در همان زمان در این باره گفت: مگر کفاشیان چه کاره است که به راحتی از این پست انصراف می‌دهد؟ این پست حق فدراسیون و حق جامعه فوتبال است. آقای کفاشیان چرا پستی را که مربوط به کارهای اجرایی فوتبال آسیا می‌شد، واگذار کردید تا به جای آن نایب رییسی غرب آسیا را بگیرید که یک پست کاملا تشریفاتی است که آن را هم نتوانستید به دست آورید. چرا باید این کار را بکنید؟ نه تنها پست تشریفاتی را در اختیار نگرفتیم که یکی از مهمترین پست‌های اجرایی را هم در فوتبال آسیا از دست دادیم؛ موضوعی که جای خالی آن در بحث اعطای سهمیه باشگاهی به فوتبال ایران کاملا به چشم آمد تا سهمیه فوتبال کشورمان کاهش یابد.
اکنون با این پرونده و عملکرد ضعیف،‌ علی کفاشیان در پایان دوره مدیریتی خود دوباره می‌خواهد سکاندار فوتبال شود!
به هر روی، تنها دو سال و نیم دیگر تا جام جهانی زمان داریم و می‌توانیم با کی‌روش به جام جهانی برویم، ولی باید نخست تنش را از فوتبال دور کنیم تا همه اهالی فوتبال از سرمربی تیم ملی تا مسئولان فدراسیون و حتی رسانه‌ها، بتوانند در آرامش کار و تلاش کنند و فوتبال ما موفق شود.