در همین مسابقه دوستانه ای که بین ایران و برزیل در امارات برگزار شد مهمان شبکه دوبی اسپورت حمید استیلی بود که در مقابل اظهارات مجری که مرتبا خلیج فارس را خلیج ع.ر.ب.ی می گفت هیچ واکنشی نداشت، و این تمامی ماجرا نیست...

تورج عاطف/ خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام

نمی دانم آیا شما تا به حال نامی از "زهره خالقی" بانوی بسکتبالیستی که پیشنهاد یکی از تیمهای اماراتی برای بازی در لیگ بسکتبال آنها به نام " خلیج ع.ر.ب.ی" را نپذیرفت، شنیده اید؟ زیاد تعجبی ندارد آنقدر غرق در روزمرگی های خود هستیم که قهرمانان باشرف و با اعتقاد  و وطن پرستان ما را خودمان مدفون می کنیم و نمی بینیم که چگونه  بانوی ورزشکاری بخاطر نام مسابقات، دست رد به سینه همه امکانات و آینده طلایی که اعراب قرار بود برایش درست کنند می زند تا سرزمین جاودانه مان یعنی ایران سربلند باشد.

آری! شاید امروز زمان یادآوری باشد، امروز روزی است که جزیره ای به نام امارات از انجام بازی دوستانه با ما سر می زند و قرار است چند امیرنشین طی روز چهارشنبه در جلسه ای در شورای امنیت خلیج فارس نشسته و در مورد این مسئله موضوع گیری کنند(!).

به بازی های سیاسی کاری ندارم اما حالا که آنها بازی فوتبال را به سیاست کشیدند بد نیست ما هم بازی کنیم. چند سال است که نسبت به این گستاخی اماراتی ها فوتبال ما بی تفاوت بوده است، به یاد داشته باشیم فوتبال این امیرنشین مدیون زحمات یک ایرانی به نام حشمت مهاجرانی است. هم او که پایه های اولیه فوتبال امارات را در اوایل دهه 80  ریخت و آنها توانستند به همت این مرد که در عمان هم خدمات زیادی داده بود به جام جهانی 1990 صعود کند، هر چند که آنجا  نمایش خفت باری از فوتبال آسیا را به نمایش نگذاشتند همان نمایشی که کویتی ها در سال 1982 با بردن شتر در اسپانیا و جنجالها در بازی با فرانسه  در آوردند و باعث تعجب  و خشم سرمربی فقید فوتبال فرانسه یعنی میشل هیدالگو و شاگردان معروفش چون پلاتینی و دیدیه سیس و ژان تیگانا و... بوجود آوردند اما فوتبال ما نخواست که به این  جماعت درس بدهد.

باید گفت بیشتر ستارگان ما بودند که باعث رونق فوتبال آنجا شدند و حتی کار را به افراط کشاندند. بخاطر داریم که چگونه علی کریمی بدون اجازه از استیل آذین راهی امارات شد تا در بازی دوستانه الاهلی شرکت کند و یا فرهاد مجیدی تیم استقلال را رها کرد تا راهی امیرنشین دیگری شود که در آنجا هم خلیج فارس را با نام مجعول خلیج  ع.ر.ب.ی و با ادعایی مذبوحانه ابوموسی را متعلق به  امارات می دانند. این کار را عقیلی و خلعتبری  هم درسال جاری و امثال دایی و عزیزی و باقری و عنایتی و کاظمیان و نکونام و شجاعی و غلام رضایی و ناصر محمدخانی و پیروانی و چنگیز و.... در سالهای دور و نزدیک کرده اند.

خوب به یاد داریم آنقدر فوتبال ما خواب بود که در مسابقه ای دوستانه به مصاف تیم عمان رفت که خود را برای میزبانی جام خلیج ع.ر.ب.ی آماده می کرد و جناب مدیر تیم ملی و سر مربی و بازیکنان بی توجه به پوسترهای تبلیغاتی منقش در ورزشگاه تیم ملی ما را به این سیرک هدایت کردند و صد افسوس که در مراسم افتتاحیه آن مسابقات مهمان ویژه ای به نام حشمت خان مهاجرانی هم حضور داشت!!

اصلا چرا راه دور برویم، در همین مسابقه دوستانه ای که بین ایران و برزیل در امارات برگزار شد مهمان شبکه  دوبی اسپورت حمید استیلی بود که در مقابل اظهارات مجری که مرتبا خلیج فارس را خلیج ع.ر.ب.ی می گفت هیچ واکنشی نداشت، و این تمامی ماجرا نیست...

براستی چرا فوتبال ما این همه حقیر عمل کرده است و حقارت را به جایی رسانده که تیمی چون امارات بازی دوستانه خود را که هیچ ارزشی برای فوتبال ما ندارد را لغو می کند و طبق معمول فوتبال ما و علی الخصوص مسئولان ما هم سکوت می کنند. می پرسیم چگونه در هنگام  مسائل  انتخابات فدراسیون فوتبال مرتبا از لابی های بحرینی ها و دیگر کشورهای عربی برای تعلیق ایران می گفتیم اما امروز فوتبال ما نمی تواند از فوتبال مجمع الجزایر امارات شکایت کند؟ می گویند که چون قرار داد با این کشور نبستیم  و ما بار دیگر می پرسیم چرا اینقدر تیم ما را  حقیر کردید که بدون قرار داد به آنجا می خواستید بروید؟ براستی نوبت دفاع از ایران با استفاده از فوتبال چگونه میسر می شود؟

از دید نگارنده باید از بعد فوتبال درس بزرگی به کشورهای خلیج همیشه فارس قبل از جلسه چهارشنبه آنها بدهیم استقلال و سپاهان و پرسپولیس با سه نماینده کشورهای حوزه خلیج فارس دیدار دارند و باید با قاطعیت آنها را شکست دهند و به آنها بگویند حذف بازی تدارکاتی برای ایران هیچ اهمیتی ندارد، خصوصا استقلال که با الجزیره بازی دارد. ایرانیان امارات باید به واقع از جان مایه بگذارند...

فوتبال ما باید در تهران هم حمایت گسترده ای از  نماینده ایران یعنی پرسپولیس در برابر الغرافه بکند. این که فرهاد مجیدی در آن تیم بازی می کند هیچ اهمیتی ندارد، مجیدی قابل احترام است اما او فعلا رقیب است و این تازه اول راه است. ما باید شرایطی درست کنیم که دیگر بهترین های فوتبال ما آنجا نروند و چون تفاله بیرون انداخته نشوند و دوباره تا آماده شدند به  آن سوی پرواز نکنند. امروز عقیلی و خلعتبری و مبعلی که از بازیکنان موثر ما در بازیهای جام ملتهای آسیا 2011 بودند؛ تبدیل به مهره های ناکارآمد شده اند و همین مجیدی وقتی بعد از چند سال بازی افت کرد به استقلال باز گشت و وقتی به اوج رسید بار دیگر به آن سوی مرز رفت و تیم خودش را تنها گذاشت!

براستی فوتبالیستهای ما تا این اندازه از بعد مالی در مضیقه هستند؟ بیاییم شرایط حضور فوتبالیستهای خود را در این کشورها سخت کنیم بیاییم شأن و ارزش تیم های ملی خود را حفظ کنیم و نگذاریم یاوه گویان به تمامیت ارضی ما بی توجه باشند، بیاییم از آن دختر بسکتبالیست باشرف یاد بگیریم که غرور ایرانی را به رخ اعراب کشید و بدانیم که همه چیز پول نیست، کاش فوتبال یاد بگیریم!