خبرگزاری پارس فوتبال دات کام

 مهدی سنقری: نمی‌دانم آیا از دست دادن عزیزی را تجربه کرده‌اید؟ 9 سال تمام زحمت می‌کشید و گلی را مراقبت می‌کنید و در سرما و گرما و برف و بوران و تندباد و توفان آن را از گزند در امان می‌دارید، اما از بد حادثه به یکباره به علت اهمال و سهل‌انگاری این گل از بین می‌رود.

آیا فکر کرده‌اید باغبان این بوستان به خاطر از دست رفتن این گل چه احساسی پیدا می‌کند؟ درست 2 ماه پیش در تاریخ دوم اسفند ماه سال 90 بود که خبری تاسف‌بار ورزش خراسان‌رضوی را تکان داد. شناگر 9 ساله در حالی که برای شنا به استخر شهید هاشمی‌نژاد‌، مجموعه اختصاصی هیئت شنای خراسان‌رضوی رفته بود، دچار حادثه خفگی در استخر شد.

بنا‌بر گزارش رسیده از این حادثه، این نوجوان وقتی به قسمت میانی استخر و حد فاصل بخش کم‌عمق و پرعمق می‌رسد، به زیر آب می‌رود و تلاش ماموران نجات‌غریق بی‌نتیجه می‌ماند‌.‌ نهایتا این کودک در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد پس از چند ساعت در کما بودن جان به جان آفرین تسلیم می‌کند.

مدیریت شنای استان به عنوان متولی اصلی استخر هاشمی‌نژاد مشهد در این حادثه تنها به ابراز تاسف پرداخت‌. مدیریت ورزش استان هم‌ کار بیشتری نکرد! شاید خیلی‌ها این حادثه را فراموش کرده باشند اما به راستی کیست که نداند در این مدت 2 ماه بر پدر و مادر حسین کوچولو چه گذشته است؟ در آن ایام بسیاری خواستار برخورد با مسببان و عوامل این اهمال و سهل‌انگاری شدند اما افسوس و صد‌افسوس که هرچه نوشتیم و گفتیم‌ به رگ غیرت آقایان برنخورد و حتی بابت اهمال و سهل‌انگاری در مجموعه تحت مدیریتشان حاضر به پذیرش اشتباه خود نشدند.

حداقل دوستانی که در این واقعه به شکلی مقصر بودند اگر آنقدر جرأت و جسارت در وجودشان بود باید در همان ساعات ابتدایی غرق شدن حسین استعفا می‌دادند اما افسوس و صد‌افسوس که جذابیت‌های مدیریت و شوق خدمت دوستان خیلی بیشتر از، از دست رفتن جان کودک 9 ساله بود. امید است با گذشت 2 ماه از بروز آن واقعه تاسف بار دست اندرکاران دستگاه قضا با دقت نظر هرچه سریعتر با کسانی که در موضوع به شکلی مقصر هستند برخورد قاطع و قانونی کنند و متولی اصلی ورزش نیز برای تسکین آلام خانواده این کودک و جامعه ورزش استان حداقل گامی را متناسب با شرایط بردارد.