پیشکسون باشگاه پرسپولیس گفت: «گفتند پرسپولیس را به یک باشگاه بزرگ تبدیل می‌کنیم. گفتند برایش استادیوم اختصاصی می‌سازیم. ۱۰ تا کلنگ زدند که هنوز توی زمین است. چه اتفاقی رخ داد؟ هیچی!»

به گزارش خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام  به نقل از قانون، پرسپولیس حالا در رقابت‌های لیگ برتر همچنان به روند ناکامی‌های خود ادامه می‌دهد. این در حالی است که سرخ‌ها جام حذفی را نیز در میانه فصل از دست دادند اما همه این ناکامی‌ها و تنش‌ها باعث نمی‌شود که مدیران این باشگاه کمی واقع‌بینانه درباره مشکلات این تیم با هوادارانش سخن بگویند. درباره مشکلات این تیم با محمد پنجعلی هم صحبت شدیم.
 

* آقای پنجعلی! پرسپولیس باز هم باخت و حالا این تیم پر از تنش است. نظر شما چیست؟
- بله، متاسفانه پرسپولیس باز هم در متن حاشیه قرار گرفته است. در چنین شرایطی مدیریت باشگاه باید حاشیه‌ها را جمع کند اما وقتی شما می‌بینید خود این مدیریت به حاشیه‌ها و تنش‌ها دامن می‌زند دیگر نباید توقع داشته باشید که مشکلات حل شود.
 

* منظورتان مصاحبه‌های مدیرعامل این باشگاه است؟
- بله، چند مصاحبه خواندم که به نظرم مصداق بارز اظهار نظر درباره مسایل فنی تیم بود. خب این درست نیست. من که متعجب شدم. چرا مدیرعامل باید درباره مسایل فنی مصاحبه کند. هنر یک مدیر کنترل حاشیه‌ها است نه دامن زدن به حاشیه‌ها و تنش‌ها.
 

* اما عده‌ای در این بین انتقاداتی را متوجه دنیزلی می‌کنند. نظر شما در این باره چیست؟
- انتقادات درباره دنیزلی منصفانه نیست. وقتی بستر فراهم نیست، وقتی در یک باشگاهی که ادعا می‌کنیم همه چیزش باید بهترین باشد همه چیزش در بدترین شکل ممکن قرار دارد، وقتی شرح وظایف اصلا روشن نیست و هر کسی در حوزه اختیارات دیگری سخن می‌گوید و حد خودش را نمی داند دیگر چه توقعی دارید که دنیزلی در چنین شرایطی معجزه کند.
 

* شما ریشه مشکلات را در کجا می‌بینید؟
- سال‌ها است که هواداران پرسپولیس را فریب دادند. گفتند پرسپولیس را به یک باشگاه بزرگ تبدیل می‌کنیم. گفتند برایش استادیوم اختصاصی می‌سازیم. 10 تا کلنگ زدند که هنوز توی زمین است. 10 تا گوسفند هم قربانی کردند که مبادا کسی اقدامات ویژه‌شان را چشم نزند. اما چه اتفاقی رخ داد؟ هیچی! پرسپولیس هنوز همان است که سال‌ها داریم غصه‌اش را می‌خوریم. نه این تیم بلکه فوتبال ما همین است که می‌بینید. درست که نشده هیچ بلکه هر روز این ویرانه بیشتر بر سرو کله‌مان می‌ریزد. باور کنید این نتایجی که پرسپولیس می‌گیرد واقعیت فوتبال ما را نشان می‌دهد. این تیم حتما باید به دسته یک برود که مسئولان احساس مسئولیت کنند که لااقل در راستای استقلال مادی‌اش قدمی بردارند. طوری که حرف‌ها و مصاحبه مدیرانش جنبه التماس کردن به خود نگیرد. متاسفانه همه اینها درد است. اینکه مدیران این باشگاه نمی‌توانند درآمدزایی کنند و فقط از بیت‌المال خرج می‌کنند درد است. اینکه فوتبال ما هنوز به دولت وابسته است خود پسروی است اما تا به خاک سیاه ننشینیم مطمئن هستم که هیچ کس غم این فوتبال را نمی‌خورد.
 

* انگار دل پری دارید!
- بله، اما چه کسی است که به این دردها برسد. رئیس فدراسیون فوتبال می‌گوید با باشگاه‌هایی که به استاندارد حرفه‌ای نرسند برخورد می‌کنیم. سئوال من این است که مگر می‌شود یک شبه از باشگاه‌ها توقع حرفه‌ای شدن داشته باشیم؟ بعد هم می‌گوید شوخی نداریم. اتفاقا من می‌گویم این حرف‌ها عین شوخی است و نوعی فریب افکار عمومی است.
 

* آقای پنجعلی! قبول دارید که در فوتبال ما اساسا تعریف مشخصی از حرفه‌ای شدن وجود نداشته است؟
- دقیقا همین طور است. ما هیچ وقت حرفه‌ای شدن را تعریف نکردیم. از مسایل ساده باید شروع می‌کردیم اما هیچ وقت احساس مسئولیت نداشته‌ایم. شاید به همین دلیل است که عراق که اصلا لیگ ندارد، تنها و تنها باروت و مین در مملکتش می‌ترکد می‌اید در تهران تیم امید ما را حذف می‌کند. انگار نه انگار! هیچ اتفاقی هم نمی‌افتد. چرا؟ چون در همه بخش‌های فوتبال ما خط و خطوط‌ها و رابطه‌ها حاکم است. افرادی برای فوتبال ما تصمیم می‌گیرند که آدم دلش می‌خواهد فقط در خانه‌اش بنشیند و حرفی نزند. وقتی در یک استادیوم بنر می‌اورند و روزشمار می‌گذارند که فلان مربی بیاید و فلان مربی برود دیگر چرا باید خودمان را خسته کنیم و درباره حرفه‌ای گری حرف بزنیم. کجای این سکوها، کجای این باشگاه‌ها به حرفه‌‌ای‌گری ربطی پیدا می‌کند که بیاییم و درباره‌اش حرف بزنیم؟
 

* صحبت پایانی؟
- فوتبال ما با این روند و این وعده‌ها که دیگر تکراری شده به جایی نمی‌رسد. اگر رسید من را ببرید دروازه شمرون دار بزنید!