حسرت برای نسل طلایی والیبال ایران
به گزارش ایرنا، پس از قهرمانی در آسیا و درخشش در جام جهانی 2011 والیبال ایران به یک باره درکانون توجهات قرارگرفت.هم درداخل ایران تعداد پیگیران اخبار والیبال ایران بیشتر شد و هم در سطح بین المللی رشد خیره کننده تیم ملی ایران خبرسازی کرد.
در این شرایط انتظارات از تیم ملی ایران بسیار بالا رفت و حداقل نتیجه ای که پیش بینی می شد کسب سهمیه المپیک بود. حتی خولیو ولاسکو هم در نشست خبری خود پیش ازاعزام به ژاپن حرف از قهرمانی در رقابت های گزینشی می زد، هدفی که با حضورتیم قدرتمندی مانند صربستان و البته نزدیکی قدرت تیم های آسیایی دشوار به نظر می رسید.
بالا رفتن انتظارات باعث شد، ملی پوشان ایران با فشار روانی بالایی گام به رقابت های گزینشی بگذارند، چیزی که در چهره بازیکنان از مسابقه دوم با چین به وضوح دیده می شد. هرگاه در این رقابت ها تیم ایران از حریف عقب می افتاد، تغییر نتیجه برای بازیکنان ایران بسیار دشوار می شد درحالی که درجام جهانی پیروزی مقابل صربستان، لهستان وآرژانتین در شرایطی به دست آمد که ایران با نتیجه دو بر یک از این تیم ها عقب افتاده بود.
کم تجربگی بازیکنان ایران ناشی از کمبود مسابقات تدارکاتی مشکل بزرگ دیگر تیم ایران بود. علیرضا نادی سرگروه تیم ملی چند بار در نشست های خبری پس از بازی ها به این نکته اشاره کرد، نادی حتی پیش از اعزام به ژاپن هم درگفت و گو با ایرنا پایین بودن تجربه بازیکنان را تنها مشکل تیم عنوان کرده بود.
ولاسکو پس از مسابقات جام جهانی به یک مرخصی طولانی رفت و بیشتر مسابقات لیگ برتر را طبق گفته خودش و مسئولان فدراسیون با استفاده از فیلم بازی ها تماشا کرد و بازیکنان را هم از این طریق برای حضور در تیم ملی برگزید.
ولاسکو که با حضور در ایران بازیکنان با تجربه ای مانند امیر حسینی و فرهاد ظریف را پس از چهارسال به تیم ملی دعوت کرده بود با درخشش همین بازیکنان به قهرمانی آسیا و پس از آن نتایج خوب در جام جهانی رسیده بود، برای رقابت های گزینشی المپیک دست به یک جوانگرایی گسترده زد و تعداد زیادی از بازیکنان را تغییر داد.
هفت بازیکن از تیم جام جهانی کنار گذاشته شدند، برخی به دلیل مصدومیت وبرخی به دلایل دیگر. ولاسکو در توضیح کنار گذاشتن این بازیکنان گفته بود، به کسانی نیاز دارد که از حضور در تیم ملی خوشحال باشند و اگر روی نیمکت نشستند از این اتفاق ناراحت نباشند.
در پست سرعتی زن، محمد موسوی و علیرضا نادی ذخیره مطمئنی نداشتند و ولاسکو با دعوت نکردن از عادل غلامی به دلیل مسائل انضباطی و حسام بخششی به دلیل همان موضوع ، سعید مصطفی وند را به ژاپن برد و از این بازیکن هم فقط در یک ست مقابل پورتوریکو استفاده کرد تا حتی درمواقعی که موسوی یا نادی خوب بازی نمی کردندایران گزینه ای برای تعویض نداشته باشد.
علیرضا مباشری دیگر بازیکنی بود که خولیو ولاسکو برای این رقابت ها برگزید. با توجه به اینکه هرتیم فقط می توانست 12 بازیکن به همراه خود داشته باشد حضور بازیکنی که در طول رقابت ها به ندرت به کار گرفته شد، عجیب به نظر می رسد. در حالی که شاید اگر مهدی بازارگرد به ژاپن می رفت در خیلی از مواقع به کمک تیم ملی می آمد.
هفت بازیکن اصلی تیم ملی ایران کیفیت بالایی داشتند اما از میان بازیکنان ذخیره به غیر از پوریا فیاضی و تا حدودی مهدی مهدوی،سایر بازیکنان یا به ندرت به بازی گرفته شدند و یا در صورت حضور در میدان کار خاصی انجام ندادند تا عملا تیم ملی ایران با سه بازیکن کمتر از دیگر تیم ها در این رقابت ها شرکت کرده باشد.
البته شاید ولاسکو تصور می کرد که همین بازیکنان جوان را با فرستادن به میادین تدارکاتی برای حضور در رقابت های مهمی چون گزینشی المپیک آماده کند، اما تیم ملی ایران فقط با برگزاری شش مسابقه تدارکاتی به ژاپن اعزام شد تا این برنامه هم با شکست مواجه شود.
مسئولان فدراسیون والیبال از ماه ها قبل خبر از برنامه ریزی برای بازی های تدارکاتی با تیم های بزرگ جهان می دادند و روابط عمومی این فدراسیون هم خبر از درخواست تیم های مختلف جهان مانند هلند، جمهوری چک، کوبا، پروتوریکو، آرژانتین و مصر برای مسابقه دادن با ایران منتشر می کرد، اما هیچ کدام از آنها عملی نشد و ایران فقط با شش مسابقه تدارکاتی با تیم های صربستان، بلغارستان، اسلوونی و استرالیا راهی ژاپن شد.
درمقابل ایران، استرالیا که با قرار گرفتن در رده 22 فدراسیون بین المللی والیبال ضعیف ترین تیم این رقابت ها تلقی می شد با برنامه ریزی ویژه پای به میدان ژاپن گذاشت و با کسب سهمیه المپیک شگفتی سازشد. ایران شش مسابقه تدارکاتی برگزار کرد و استرالیا بیش از 30 مسابقه.
به نظر می رسید مسئولان فدراسیون برای بازی های تدارکاتی تیم ملی برنامه ریزی خاصی نداشتند و فقط هدف این بود که با هر تیمی که بشود مسابقه دهند. این تلاش به حدی بود که حتی در روزهای پایانی حاضر بودند با حریفان ایران در رقابت های گزینشی هم روبرو شوند. ایران دو بار با استرالیا در مسابقات تدارکاتی مسابقه داد و هر دو بار هم این تیم را شکست داد اما ظاهرا این دو بازی کمک زیادی به آنالیزورهای استرالیا کرد تا به خوبی بازیکنان ایران را شناسایی کنند.
ولاسکودرنشست خبری خود پیش ازاعزام به این رقابت ها گفته بود که مطمئن است اگر با هر کدام از تیم های آسیایی مسابقه تدارکاتی دهند، ایرانی ها بیشتر می توانند تیم حریف را شناسایی کنند اما به نظر می رسد ولاسکو یا استرالیا را از میان تیم های آسیایی فراموش کرده بود و یا بیش از حد به آنالیزورهای خود اعتماد داشت.
محمدرضا داورزنی وقتی شش سال پیش ریاست فدراسیون والیبال را بر عهده گرفت از راهیابی به المپیک و لیگ جهانی به عنوان دو هدف بزرگ برای والیبال ایران نام برد. در این مدت ایران دو بار در راه لیگ جهانی و دو بار در راه المپیک ناکام مانده و از سه دوره مسابقات قهرمانی آسیا هم یک بار به مقام قهرمانی رسیده است.
ایران 9 ماه قبل قهرمان آسیا شد و استرالیا به مقام چهارم رسید اما در این مدت درحالی که استرالیا برای رفتن به المپیک برنامه ریزی می کرد، مسئولان فدراسیون ایران خبر از درخواست تیم های مختلف جهان برای بازی تدارکاتی با ایران می دادند، درخواست هایی که در نهایت به دلایل مختلف هیچگاه رنگ واقعیت به خود نگرفت.
در نهایت فرصت طلایی والیبال ایران از دست رفت تا حسرت حضور در المپیک حداقل چهار سال دیگر هم تمدید شود و علاقه مندان ورزش یک بار دیگر جمله تکراری ' حالا باید برای چهار سال بعد برنامه ریزی کنیم' را بشنوند.
نتایج تیم ملی ایران در رقابت های گزینشی المپیک به این ترتیب بود:
ایران 3 – کره جنوبی 0
ایران 3 – چین 2
ایران 1 – استرالیا 3
ایران 3 – پورتوریکو 1
ایران 3 – ونزوئلا 0
ایران 0 – صربستان 3
ایران 3 - ژاپن 0
جدول رده بندی در پایان مسابقات:
1 صربستان 21 امتیاز
2 استرالیا 15 امتیاز
3 ایران 14 امتیاز
4 ژاپن 11 امتیاز
5 چین 11 امتیاز
6 کره جنوبی 8 امتیاز
7 ونزوئلا 3 امتیاز
8 پورتوریکو 1 امتیاز
ورزشی**2024**1590
















