تیم ملی فوتبال ایران؛ از آرزو تا عمل
به گزارش ایرنا، سالهاست در آرزوی رسیدن به جام جهانی، چشم انتظار دیدارهای مقدماتی قاره پهناورمینشینیم و بعد از رسیدن فصل مقدماتی تمام ادعاها آغاز و بازیهای همیشگی شروع میشود.
تیم ملی به میادین فوتبال وارد میشود وچند تساوی، شکست وکمی هم پیروزی که درنهایت با هزار اما و اگر، پشت درهای جام جهانی می مانیم.
تیم ملی فوتبال ایران باهزاران مشتاقی که همیشه نام یاردوازدهم را باخودیدک می کشد ودر نهایت، وداع با مسابقات معتبری چون جام جهانی را دارد.
خیلیها با هزاران حرف و حدیث بر روی نیمکت این تیم نشستند و وعده و وعیدهای گوناگونی را به مردم دادند که مطمئن باشید ما هم در جام جهانی هستیم .
باید گفت این روند سالهاست که طی میشود و این عملکرد را از مربیان وطنی و غیر وطنی شاهد بودیم، انگار جای نمودار چهار ساله باید دههها به انتظار جام جهانی بنشینیم.
زمانی که 'کارلوس کی روش' سکان تیم ملی ایران را دردست گرفت همگان تصویرزیبای حضور در جام جهانی 2014 برزیل را در اذهان خود متصور شدند.
کی روش که آمده بود تغییری در فوتبال، تاکتیک و طرز تفکر حرفه ای بازیکنان ما ایجاد کند، در چرخه فوتبال ما گیر افتاده و خودش به نوعی به همان مربیان پیشین تیم ملی تبدیل شده است.
'افشین قطبی'، 'علی دایی' و نامهای دیگر خواسته بودند تا تیم ملی به جام جهانی برود، اما این اتفاق به ندرت در کشور ما رخ داده و این بار با کی روش همه سبک فوتبالمان را می سنجیم.
اکنون درمرحله مقدماتی رقابتهای جام جهانی تیم ملی فوتبال کشورمان باتیم های همچون ازبکستان، قطر، لبنان و کره جنوبی همگروه شده است.
این همگروهی را ابتدا به فال نیک گرفتیم که این قرعه ساده است و اینکه ما به راحتی به جام جهانی خواهیم رفت.
بازیکنان در چند دوره انتخاب شدند تمرین کردند، خط خوردند و دوباره آمدند و رفتنها و وعدههای مربیان تیم ملی فوتبال ایران هنوز ادامه دارد.
بازی تدارکاتی اخیر با آلبانی که با شکست تیم ایران همراه بود نتوانست ضعفهای ما را برطرف کند.
بعد از این دیدار ایرانی ها به مهمانی ازبک ها رفتند و در یک بازی نه چندان جذاب ودرثانیه های پایانی توانستند تیم حریف را شکست دهند.
دیداربعدی مقابل یک تیم عربی بود که با حضور100هزار تماشاگر در دیگر بازیها متمایز می کرد و میلیونها تن نیز در پای گیرنده های خود انتظار پیروزی این تیم را می کشیدند.
دیدار که آغاز شد همگان انتظار چند گل را از ایران را داشتند اما تیم ملی نیمه اول را با معدود حملات و با یک بازی در میانه میدان به پایان برد.
تیم ملی کشورمان نیمه دوم را به گونه ای دیگر آغاز کردوبا ورود'اشکان دژاگه'و'محمد رضا خلعتبری' قصد هجوم بیشتری را داشت اما تیم همان تیم سابق است و قطری ها هم همان آدم های وقت تلف کن و بی تکنیک.
بازیکنان ما با همان تاکتیک، سانتر از جناحین به دروازه قطری ها را در برنامه خود داشتند که هیچ توفیقی حاصل نشد و 94 دقیقه فوتبالدوستان ایرانی را مغبون کرد.
متاسفانه تاکتیک تغییر نکرد و حریف با دفاع همه جانبه راه را بر مهاجمان بست که البته بخت یار تیم ملی بود که قطری ها به گل نرسیدند.
بازیکنانی که فقط اسم داشتند ودرلیگ ایران میلیونها تومان به دست می آورند وتنها سانترازجناحین را آموخته و هیچ خلاقیتی را از خود نشان ندادند.البته از بازی اشکان دژاگه و علی کریمی نباید صرف نظر کرد زیرا این دو یک سرو گردن از سایرین بالاتر نشان دادند.
اما این را خوب می دانیم که با این تیم اگر به جام جهانی نرویم بهتر است، زیرا در آنجا تبدیل به زنگ تفریح تیم های بزرگ و پر تاکتیک جهان خواهیم شد.
این تیم که توان شکست دادن قطر را در تهران ندارد رویای جام جهانی محال است زیرا کوران مسابقات جام جهانی جای ادعا و فرصت سوزی نیست.
تهرام/7261/1348
