تهران - ژیمناست های تیم المپیک مردان آمریکا با قوطی های عسل یا بطری های شربت در آخرین اردوی تدارکاتی خود قبل از آغاز بازی های المپیک لندن شرکت می کنند، اما نه برای خوردن.

به گزارش منابع خبری،برخی ازوسایل وتجهیزات مربوط به مسابقات ژیمناستیک به قدری لیز وصیقلی هستندکه ورزشکاران مجبورندبرای نگه داشتن و چسبیدن دستشان به آنها از راه های ابتکاری مختلفی استفاده کنند.

'جاناتان هورتون'دارنده دو مدال المپیک دربازی های پکن دراین باره گفت: وقتی از روی پارالل لیز می خورید با خود می گویید، چطور آن را محکم تر بگیرم؟

برای بسیاری عسل راه حل خوبی است اما برخی هم از شربت های مختلف مثل شربت کارو یا پنکیک استفاده می کنند. اما فرقی نمی کند مهم نتیجه آن است.

ژیمناست ها آن را کف دستهایشان می مالند. سپس دستهایشان را روی میله می کشند و بعد از آن دستهایشان را با لایه ای از گچ می پوشانند. البته برخی هم آب روی دستهایشان اسپری می کنند و بعد به آنها گچ می زنند.'

هر ژیمناست شیوه خودش را دارد که از طریق آزمون و خطا به آن رسیده است.

هورتون افزود: من هم مدتی از شربت استفاده کردم اما بعد عسل به ذهنم رسید و میلیون ها نوع عسل را امتحان کردم تا سرانجام نوعی را پیدا کردم که واقعا تأثیر داشت.

به دلیل مالیدن گچ، عسل و امثال آن بر روی میله ها، بیشتر ژیمناست ها بعد از مسابقات به خود زحمت تمیز کردن آنها را نمی دهند و به همین خاطر است که درمسابقات بین المللی قبل از مسابقه، گروهی بلافاصله به سمت میله های موازی می روند شروع به پاک کردن آنها می کنند.

هورتون اظهار داشت: من خودم میله ها را تمیز می کنم. از این رو می دانم که ژیمناست های تیم ژاپن از ماده ای استفاده می کنند که بسیار چسبناک است. چسبناک ترین چیزی که تاکنون دیده ام،ماده ای است که ژیمناست های چینی استفاده می کنند اصلا خوب نیست. نمی دانم چطور دستشان با آن لیز می خورد.

بنابراین اگر دیدید که ژیمناست ها در المپیک لندن با خود چند قوطی عسل می برند، تعجب نکنید، البته هورتون دو قوطی همراه خود می برد. یکی برای خوردن و دیگری برای مالیدن روی دستهایش.

ورزشی**9126**1590