اولین پرچمدار زن ایران درالمپیک: شادی این افتخار خیلی زود تلخ شد
وی در گفت وگو با ایرنا خاطرات مراسم افتتاحیه المپیک 1996 را ورق زد و گفت: چند روز مانده به المپیک از طریق رادیو مطلع شدم که نخستین پرچمدار زن ایران در المپیک خواهم بود.
فریمان تصریح کرد: در آن زمان نه تنها خانواده و اقوام بلکه همشهری های آذری زبانم نیزبه این موضوع افتخارمی کردند و خودم نیز تا روز افتتاحیه باورم نمی شد که پرچمداری ایران که افتخار بزرگی برای هر ورزشکار است به من رسیده است.
وی افزود: شب افتتاحیه تا ساعت 3 بامداد در مراسم حضورداشتم و پس از سه ساعت خواب در سالن مسابقات تیراندازی برای شرکت در مسابقه حاضر شدم اما به دلیل آنکه روز قبل از مسابقه استراحت مناسبی نداشتم،عملکرد ضعیفی از خود در المپیک به نمایش گذاشتم.
اولین پرچمدار زن المپیکی ایران تصریح کرد: فردای آن روز بلافاصله به ایران بازگشتم و به دلیل عملکرد ضعیف در مسابقات مورد بی مهری مسوولان وقت فدراسیون قرار گرفتم.
وی تصریح کرد: از این رو شادی پرچمداری المپیک برای من خیلی زود تلخ شد، حالا که به گذشته نگاه می کنم احساس می کنم بهتر بود، به جای پرچمداری المپیک،با شرایط آماده تری در مسابقات شرکت می کردم.بااین وجود خوشحالم چرا که نامم در تاریخ ورزش ایران در المپیک به ثبت رسیده است.
این ورزشکار سال های دور تیراندازی ایران در خصوص پرچمدار ایران دربازی های المپیک لندن نیز گفت: فرقی نمی کند که پرچمدار مرد یا زن باشد، بلکه باید به این افتخارنگاه کرد و به یادآورد که در سال های آینده این اسم به عنوان پرچمدار ایران در المپیک 2012 در یادها خواهد ماند.
وی افزود: البته به پرچمدار المپیک 2012 لندن یادآور می شوم، در صورتی که فردای روز افتتاحیه مسابقه دارد، بیاد داشته باشد که این وظیفه سنگین باعث تاثیر منفی بر عملکردش درمسابقات خواهد داشت.
ورزشی**1346**1590
