آیا فاصله رکوردهای ورزشی زنان و مردان از بین می رود؟
به گزارش رویترز از لندن، شواهد بسیاری وجود دارد که نشان می دهد با اینکه زنان در کنار مردان در رخدادهای بین المللی ورزشی رقابت کرده اند، این شکاف جنسیتی وجود دارد.
باتوجه به این موضوع که این شکاف درطول چنددهه گذشته کاهش یافته است، آیا روزی فراخواهد رسید که زنان بتوانند به مردان برسند.
به گفته 'جان برور' استاد علوم ورزشی دانشگاه بدفوردشایر انگلیس، هر چند زنان و مردان در رکوردها به هم نزدیک خواهند شد، اما این اتفاق فقط در برخی رشته ها خواهد افتاد.
زنان برای نخستین باردر بازی های المپیک 1900 پاریس شرکت کردندکه 4 سال پس از برگزاری نخستین دوره بازی ها به سبک جدید در آتن بود.
مشارکت زنان از آن هنگام بطورپیوسته افزایش یافته است،به گونه ای که میزان مشارکت آنان در بازی های 2012 به 45 درصد رسید. این در حالیست که این میزان در بازی های 1984 لس آنجلس 23 درصد و در المپیک 1964 توکیو فقط افزون بر 13 درصد بوده است.
اما همیشه به زنان اجازه رقابت در همه رشته های ورزشی و در تمام مسافت هایی که مردان شرکت می کنند، داده نمی شود.
به گفته برور، در بیشتر رشته های ورزشی قدیمی که زنان و مردان در کنار یکدیگر در رقابت های بین المللی از چندین دهه پیش رقابت می کرده اند از جمله دو، پرش یا شنا، این شکاف تثبیت شده است.
وی افزود: اما در ورزش های زنانه که جدیدتر هستند مانند رشته های مقاومتی از جمله ماراتون، دوی 10 هزار متر و شنای مسافت طولانی، این شکاف هنوز در حال کاهش یافتن است.
به زنان از سال 1984 اجازه شرکت در ماراتون بازی های المپیک داده شد و دوی 10 هزار متز زنان نیز از سال 1988 معرفی شد.
براساس بررسی که در سال 2010 در نشریه علوم و پزشکی انتشار یافت و به تفاوت های رکوردهای جهانی مردان و زنان ازهنگام آغازالمپیک به سبک امروزی در سال 1896 می پرداخت، این شکاف تا حدود سال 1983 بطور مداوم کاهش یافته و سپس تثبیت شده است.
هرچند میانگین اختلاف مردان و زنان در همه رشته های ورزشی حدود 10 درصد است، اما این اختلاف از 5.5 درصد در شنای 800 متر آزاد تا 18.8 درصد در پرش طول تفاوت دارد.
درتشریح این موضوع کارشناسان به تفاوتهای جسمانی مهم میان مردان و زنان اشاره می کنند.
به گفته'الکسیس کالوین' استادیار ارتوپدی در مدرسه پزشکی 'مونت سینای' نیویورک، از آنجا که زنان چربی بدنی بیشتری دارند، بیشتر ازمردان در آب شناور می شوندکه این امرگاهی به آنان کمک می کند در شنا سرعت بیشتری داشته باشند.
اما قلب مردان معمولا بزرگتر است که به آنها امکان فرستادن خون بیشتری در هر طپش می دهد و ریه های آنها نیز توانایی فروبردن اکسیژن بیشتری در هر بارتنفس دارد. ترکیب این عوامل به این معناست که خون آنها می تواند اکسیژن بیشتری به ماهیچه ها برساند و بنابراین مردان را نیرومندتر و قویتر می سازد.
هرچه مربیان، دانشمندان علوم ورزشی و روانشناسان در باره چگونگی آموزش، حمایت و رساندن زنان به سطح نخبه بیشتر می آموزند، زنان می توانند این شکاف را بیشتر کاهش دهند.
مترجمام**1486**1590
