تهران – اتفاقی که برای علی مظاهری و سعید عبد ولی در رشته های بوکس و کشتی بازی های المپیک لندن افتاد را می توان نتیجه عدم حضور نمایندگان ایرانی در مجامع بین المللی ورزشی دانست.

به گزارش ایرنا،‌ ناداوری در حق ورزش ایران در سی امین دوره بازیهای المپیک از رینگ بوکس آغاز شد.

علی مظاهری پرچمدار کاروان ورزشی ایران در مصاف با بوکسور کوبایی در حالی که بر حریف تسلط داشت و در آستانه کسب یک پیروزی ارزشمند بود با اشتباه داور آلمانی شکست خورد و از گردونه رقابت ها حذف شد.

البته فدراسیون بین المللی بوکس این داور آلمانی را پنج روزاز قضاوت در المپیک محروم کرد، اما حتی اگر این محرومیت پنج ساله هم شود دردی از ورزش ایران دوا نمی کند و مظاهری را به گردونه رقابت ها بر نمی گرداند.

این ناداوری احساسات میلیون ها ایرانی علاقه مند به ورزش را جریحه دار کرد و اعتراضات مردمی گسترده ای در رسانه ها و شبکه های اجتماعی به راه افتاد اما نداشتن نماینده ای در مراجع بین المللی باعث شد مسئولین برای همراهی با این اعتراضات هیچ راهی نداشته باشند.

از همان زمان همه نگران بودند که این ناداوری به کشتی که یکی از امیدهای مدال آوری ایران محسوب می شود، نیز سرایت کند و زمانی که در دو روز نخست رقابت های کشتی فرنگی ایران دو مدال طلا به دست آورد، پیش بینی اینکه مافیای فدراسیون بین المللی کشتی اجازه کسب دو طلای دیگر به تیم ملی ایران را ندهد، کار چندان دشواری نبود.

تصمیم فیلا برای ترمز گرفتن مقابل کشتی فرنگی ایران گریبان سعید عبدولی کشتی گیر پر امید ایران در وزن 66 کیلوگرم را گرفت.

عبدولی در حالی که در کشتی دوم خود کاملا بر کشتی گیر فرانسوی مسلط بود با دخالت داوران شکست خورد. کارشناسان داوری در ایران معتقدند سعید عبدولی شایسته این شکست نبودوداوران از ابتدای این مسابقه برای شکست دادن او به روی تشک آمده بودند.

فریادهای عبدولی پس از این شکست دل هر عاشق ورزش ایران را دردآورد، اما مسئولان ورزش کشور برای جلوگیری از چنین اتفاقاتی چه کار می کنند یا بهتر است پرسیده شود چه کار می توانند بکنند؟

بدون شک اشتباهات داوری بخشی از ورزش است، اما وقتی این اشتباهات هر ساله علیه ورزشکاران ایرانی در رشته های مختلف رخ می دهد دیگر بخشی از ضعف مسئولان ورزش در برقراری ارتباطات بین المللی است.

وقتی مسئولان فدراسیون کشتی فقط یک ماه مانده به کنگره فدراسیون بین - المللی کشتی(فیلا)متوجه می شوند که بایددراین نهاد مهم نماینده ای داشته باشند، نباید انتظار داشته باشیم که در المپیک همه چیز بر وفق مراد ما باشد و در صورت ضایع شدن حق یکی از نمایندگان کشورمان کسی توانایی احقاق حق او را داشته باشد.

امیررضا خادم قرار بود برای شرکت در انتخابات فدراسیون بین المللی کشتی به لندن سفر کند، اما انقدر دیر برای ویزای او اقدام شد که دقیقا شب قبل از برگزاری کنگره این نهاد به این شهر رسید تا فرصتی برای رایزنی و معرفی خود نداشته باشد.

البته اگرایران بخواهد در یکی از نهادهای ورزشی جهان نماینده ای داشته باشد باید حداقل از دوسال قبل از انتخابات آن نهاد کار خود را برای معرفی کاندیدای خود آغازکند،اماظاهرامسئولان فدراسیون کشتی ایران تایک ماه قبل از انتخابات فیلا چندان علاقه ای برای حضور یک ایرانی در این نهاد نداشتند.

وقتی قطردرفیلانماینده داشته باشد،اما ایران با تاریخ غنی اش در کشتی جایی دراین نهادبین المللی نداشته باشد،می توان انتظارداشت که حق کشتی گیران کشورمان بدون دردسر به آنها داده شود؟

از سوی دیگر تغییرات متعدد مسئولان ورزشی و روسای فدراسیون های کشور باعث می شود کسی فرصت مناسبی برای شناساندن خود به نهادهای بین المللی نداشته باشد.

در سال های گذشته بارها پیش آمده است که یکی از روسای فدراسیون های ایران که در سطح جهان شناخته شده است، از کار خود برکنار می شود و فرد دیگری که سابقه ای در ورزش ندارد سمت او را بر عهده می گیرد و تازه باید کار معرفی خود را از صفر آغاز کند.

تا زمانی که ایران در نهادهای ورزشی بین المللی نماینده ای نداشته باشد و تغییرات پی درپی وغیر کارشناسی در ورزش کشور ادامه داشته باشد، ناداوری یکی از رقبای ورزشکاران ایرانی خواهد بود.

بنابر این اگر بخواهیم از این گرفتاری خلاص شویم ابتدا باید شرایط ورزش کشور رااصلاح کنیم.گام نخست دراصلاح ورزش سپردن آن به دست اهالی ورزش است.

ورزشی**2024**1590