کرمان - خبرگزاری مهر: در دیاری که ستاره های کاغذی فوتبال فقط در ادعا و رقم قرارداد سر بر سقف می کشند، کهکشان های واقعی از همین آب و خاک اما در دیاری دیگر سوسو می زنند و آسمان کرمان را روشن می کنند.

به گزارش خبرنگار مهر، در ورزش کرمان هنوز بهانه ای برای لبخند هست و هنوز جایی برای افتخار زمانی که اولین بانوی مدال آور پارالمپیک تاریخ ورزش کشورت همان همسایه ات باشد.

زهرا نعمتی جور همه کمبودهای ورزش کرمان را کشید. همان عرصه ای که مدت هاست فراموش کرده بود وظیفه اش نقش بستن یک لبخند سرشار از افتخار بر لبان کویرنشینان است. چند ساعتی بیشتر نمی گذرد که این لبخند افتخار با اشک شوق همراه می شود و دیگر همسایه مردمان این دیار یعنی پیمان نصیری با سرعت پاهای خود، مرز قلب ها را در می نوردد و با مدال طلایش شب کرمانی ها را چنان روشن می کند که خورشید نتواند...دو ورزشکار کرمانی در پاراالمپیک لندن رخت شادمانی بر تنمان کردند.

2 طلایی که در تاریخ ورزش کرمان سابقه نداشت. تیر بانوی کرمانی بسان تیر آرش کمانگیر وسعتی داشت به درازای تمام مرزهای ایران. اولین مدال طلای یک زن ایرانی در المپیک و پاراالمپیک، تا مرزهای ایران تا این حد گشایش داشته باشد.

طلای پیمان نصیری همان قدر ارزش دارد که مدال احسان حدادی قیمت داشت. چرا که حالا در دومیدانی پارالمپیک نیز و آن هم در ماده سرعت ما صاحب سری در میان سرها شده ایم.

کرمانی ها شب 14 شهریور ماه 90 و یک را هیچگاه فراموش نخواهند کرد. شبی که عقده گشایی کرمانی ها در کسب مدال های بزرگترین رقابت های ورزشی جهان با کسب دو مدال چنان گشاده شد که کرمانی ها به اندازه تمام تاریخشان نفس کشیدند.

 اتفاقی بس بزرگ رخ داد. به شادباشش دست 2 بانی آن را می بوسیم که برای کرمان پیر تاریخ سازی کردند. آن هم از طریق ورزشی که خیلی وقت بود رختی بد ریخت بر تن کرده بود...سرخابی که این دو قهرمان بر چهره اش کشیدند تا همیشه بر جای خواهد ماند...قهرمانان وطن...جاودان باد نام شما.
 ........................

یادداشت: سعید قرایی