سرمربی تیم دوومیدانی معلولان که پیش‌تر در گفتگو با خبرگزاری مهر از میزان پاداش وزارت ورزش انتقاد و از بی‌توجهی مسئولان کمیته ملی پارالمپیک گلایه کرده بود، بابت اظهارات خود عذرخواهی کرد.

بهمن رضایی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: من 29 سال است که در عرصه ورزش کار می‌کنم، همواره با معنویت و به دور از چشمداشت مالی در فدراسیون جانبازان و معلولان کار کرده‌ام و از این بابت هم افتخار می‌کنم. اگر قرار بود دنبال پول باشم و برای این منظور کار کنم با توجه به اینکه مربی بدنساز هستم به دنبال مربیگری در فوتبال می‌رفتم. من سابقه همکاری با تیم ماشین سازی تبریز را هم دارم.

سرمربی تیم دوومیدانی جانبازان و معلولان ایران در ارتباط با این گفته که "مسئولان کمیته ملی پارالمپیک به جای توجه به پاداش مربیان در فکر بازی‌های المپیک 2016 ریو هستند"، گفت: از سخنان من استنباط صحیحی نشده چون من خودم به شخصه آرزومند موفقیت کاروان ایران در بازی‌های پارالمپیک بعدی هستم. چنانچه حرف‌های من باعث رنجش خاطر مسئولان کمیته ملی پارالمپیک و به ویژه شخص آقای خسروی وفا شده من از این بابت عذرخواهی می‌کنم و سلامتی و موفقیت ایشان برای من در درجه نخست اهمیت قرار دارد و هزار سکه طلا را هم بدون حضور ایشان نمی‌خواهم.

یکی از موارد مطروحه در مصاحبه بهمن رضایی با خبرگزاری مهر، انتخاب نشدن هیچ مربی ورزش معلولان برای دریافت نشان لیاقت بود. سرمربی تیم ملی دوومیدانی گفته بود چرا کورش باقری به چنین نشانی دست پیدا می‌کند اما هیچکدام از مربیان معلولان برای دریافت این نشان برگزیده نمی‌شود. رضایی در این باره گفت: در این خصوص نامی از خودم نیاوردم و نامی هم از کسی نمی‌آورم چون در حیطه اختیارات من نیست. من می‌گویم دست کم یکی از مربیان پارالمپیکی این لیاقت را داشتند که مثل کورش باقری به نشان لیاقت دست پیدا کنند.

وی در ارتباط با دلسردی مربیان از بابت پاداش‌ها نیز گفت: من در خصوص اینکه گفتم این میزان پاداش ها موجب دلسردی مربیان می شود منظوری نداشتم جز اینکه گفتم مبادا خدای ناکرده کم بودن این جوایز باعث شود اتفاقات ناگواری مثل مربی خوزستان روی بدهد که قصد داشت با ورزشکاران معامله کند و ما وی را از تیم ملی کنار گذاشتیم. منظور من این نبوده که مربیان حاضر به کار نیستند، چراکه کار کردن در حوزه ورزش معلولان چه برای من و چه برای دیگر مربیان افتخار بزرگی است.

سرمربی تیم دوومیدانی معلولان در پایان گفت: من در این ورزش زحمت کشیده‌ام و همانطور که خواهان این هستم که شان دیگران حفظ شود، دوست دارم که شان خودم هم حفظ شود. در 29 سالی که کار کردم هرگز جوایزی بدین شکل در کار نبود و فقط در این دو سال اخیر است که پاداش‌ها برابر شده و این نشان می‌دهد که به دنبال پول نیستم و بی‌ریا کار کرده‌ام.