اصفهان – خبرگزاری مهر: سوپرلیگ بسکتبال باشگاه‌های کشور در حالی پنجشنبه آغاز می‌شود که باشگاه پرافتخار ذوب‌آهن در فصل جاری در مسابقات لیگ تیمداری نخواهد کرد و پایتخت بسکتبال ایران امسال ذوب‌آهن را به همراه نخواهد داشت.

به گزارش خبرنگار مهر، تنها یکی دو روز تا آغاز رقابت های سوپر لیگ بسکتبال کشور مانده است. لیگی که در آن خبری از تیم ذوب آهن که به گفته کارشناسان تاریخچه و ستون بسکتبال ایران محسوب می شود، نیست. این تاریخ از صفحه ورزش این روزگار با سهل انگاری و بی مبالاتی مسئولان ورزش کشور و اصفهان حذف شد و بازیکنان این تیم به نوعی بین تیم ها تقسیم شدند که در این میان سهم فولادماهان و همیاری زنجان از سایرین بیشتر بود.

شاید خیلی ها ادعا کنند که مسئولان هرچه در توان داشتند برای بقای آسمان خراشهای سبز و سفید پوش در لیگ برتر انجام داده اند اما شواهد امر این ادعای را رد می کند و بی درایتی مسئولان استان را به رخ می کشد.

هیچکس نتوانست ذوب‌آهن را نگه دارد

در آخرین روزهای اردیبهشت سال 91بود که رئیس هیئت بسکتبال به خبرنگار مهر گفت: "هرچه در توان دارم انجام می دهم و نمی گذارم تیم بسکتبال ذوب آهن منحل شود. من تا آخر پای ذوب آهن می ایستم، شک نکنید."

اما گویا توان محسن صادق زاده برای مقابله با موانع قانونی که خودش از آنها به عنوان دلیل اصلی انحلال تیم بسکتبال ذوب آهن یاد می کند ناچیز بود.

"خیلی تلاش کردم اما قانون اجازه ادامه کار را به من نداد تا جلوی انحلال ذوب آهن را بگیرم" این آخرین جمله رئیس هیئت بسکتبال و سرمربی تیم فولادماهان برای خالی کردن شانه از زیر بار این مسئولیت سنگین و شکست خورده بود.

ماهان نه «ذوب آهن ماهان»

حالا دیگر ذوب آهنی نیست که وزنه سنگین سوپر لیگ بسکتبال ایران باشد. هرچند که سرمربی سابق تیم ذوب آهن که امسال هدایت تیم همیاری زنجان را بر عهده گرفته نظر دیگری دارد: امسال تیم ذوب آهن ماهان در لیگ است چراکه بیشتر بازیکنان ذوب آهن به تیم فولاد ماهان سپاهان پیوسته اند و می توان نام این تیم را «ذوب آهن ماهان» صدا کرد.

فرزاد کوهیان که مثل شاگردانش برای فصل قبل هیچ دستمزدی از ذوب آهن دریافت نکرده همه تلاشش را کرد تا ذوب آهن را در لیگ برتر سربلند نگه دارد. اتفاقی که در مرحله مقدماتی به خوبی شاهدش بودیم و بعد مشکلات مالی به اوج خودش رسید و تا آنجا پیش رفت که ذوب آهن از ماهان بازیکن خارجی قرض گرفت.

سوگ مرگ بسکتبال ذوب‌آهن

به هر حال پایان کار بسکتبال ذوب آهن برای اصفهانی ها و طرفداران این ورزش و حتی تاریخ بسکتبال کشور مانند سوگ مرگ سهراب بود. خوان هفتم بسکتبال اصفهان پایان خوشی نداشت و متلاشی شدن تیمی از نخبه های بسکتبال ایران را رقم زد. شاید خیلی ها از جذب شدن بیشتر مهره های ارزنده بسکتبال اصفهان در فولاد ماهان خوشحال شده باشند که حداقل این سرمایه ها از بین نرفتند و از آن به عنوان برد دوسر سود یاد می کنند ولی رفتن تعدادی از آنها از اصفهان که در ماهان جایی نداشتند و یا راقب به رفتن به این تیم نبودند فکر کردن به سود ماجرا را منتفی می کند.

بسیاری از بازیکنان ذوب‌آهن عازم زنجان شدند

زنجانی که بواسطه مشکلات متعدد سال گذشته یکبار موفق به شکست ذوب آهن بحران زده شدند امسال با به خدمت گرفتن سرمربی و چهاربازیکن این تیم سودای عرض اندام در مقابل مدعیان این فصل را در ذهن می پرورانند و معتقدند با اتحاد و همدلی که بینشان وجود دارند می توانند همچون پارسال زنگ تفریحی برای تیم های مدعی نباشند و حتی به قهرمانی فکر کنند.

حضور آرن داوودی، علی باهران، رامین هنرمند و فرهاد صبوری در تیم همیاری زنجان و از طرفی بازیکنان ملی پوشی چون پویا تاجیک یا سعید داورپناه و جذب سنتر ایتالیایی از این تیم چهره جدیدی ساخته که اصلا قابل مقایسه با تیم پارسال نیست.

ذوب آهن فراموش شد

آرن داوودی که همواره از او به عنوان یکی از ستون های تعصب تیم ذوب آهن یاد می شد از اینکه بازیکنان تیم ذوب آهن در بین تیم ها پخش شده اند و دیگر هیچ کجا نامی از ذوب اهن نیست ناراحت است و دلیل رفتنش به زنجان را اینطور توضیح می دهد: من از چندتا تیم پیشنهاد داشتم اما چون با کوهیان کارکرده بودم دوست داشتم بازهم با این مربی ادامه دهم و امیدوارم با برنامه‌هایی که آقای کوهیان هم دارند فصل خوبی پیش رویمان باشد.

مسئولان قول‌هایشان را فراموش کردند

همین چند ماه پیش بود که بسیاری از مسئولان کشور قول‌های بسیاری برای نگه داشتن تیم ذوب‌آهن در مسابقات لیگ دادند و عنوان کردند که همه تلاش خود را در این زمینه به خرج می‌دهند. همه آنها قول دادند که اجازه انحلال تیم بسکتبال ذوب‌آهن را نخواهند داد اما حالا که چیزی به مسابقات لیگ نمانده، قول‌های مسئولان به فراموشی سپرده شده است.

شاید بهتر بود مسئولان حداقل قولی در این زمینه نمی‌دادند تا مردمی که تا همین چند روز پیش به امید بازگشت ذوب‌آهن نشسته بودند، اینگونه بدقولی نمی‌دیدند.