فرهنگ؛ ضرورت یا کلیشهای بر سردر باشگاهها؟
از اوایل دهه 60 تا کنون در پیشوند اسامی تمامی باشگاههای ورزشی واژه «فرهنگی» به چشم میخورد اما با توجه به عملکرد و فعالیت این باشگاهها کمتر شاهد تلاش فرهنگی، به ویژه در زمینه کتاب از این مراکز بودهایم، در حالی که نیاز به این مهم به شدت احساس میشود. حبیب الله نیکنژاد، خبرنگار و ورزشینویس پیشکسوت در اینباره یادداشتی در اختیار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) قرار داده است که در ادامه میآید.-چند دهه است که نام شاخصترین باشگاههای ورزشی کشور چون پرسپولیس، استقلال، پاس و فولاد مبارکه سپاهان با عنوان رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی شناخته شدهاند؛ باشگاههایی که در سابقه آنها قهرمانی چندین مسابقه ملی و بینالمللی دیده میشود. حال این سوال پیش میآید که چنین باشگاههایی که پرداختن به مسایل فنی و اهمیت به برد و پرهیز از شکست را در اولیت فعالیتهایشان قرار دادهاند تا چه اندازه به وظیفه فرهنگی خود عمل و چه میزان در اشاعه فرهنگ مطالعه برای بالا بردن روحیه اخلاقمدارانه در ورزشکاران تلاش کردهاند؟ آیا تا کنون با برپایی جلسات فرهنگی به بررسی معضلات ضد فرهنگی پرداخته و آنچه را باعث تخریب ارزشهای اخلاقی بازیکنان شده و آنان را از مسیر اصلی دور کرده، ریشهیابی کردهاند؟
نگارنده که خود از اوایل دهه چهل تاکنون در ورزش حضور دارم شاهد واقعیتهای بسیار تلخی بودهام و کسانی که با ورزش مونساند کم و بیش از کم و کیف آنها مطلعاند؛ وقایعی که در ضعف اخلاقی یا خامی ورزشکاران که عموماً جوان هستند ریشه دارند. هر سال شاهد محرومیت و سپس عذرخواهی ورزشکارانی هستیم که گاه از رسانه ملی هم خواهان بخشیده شدن خود از سوی مسوولان و مردماند، بی آنکه از خود بپرسیم چرا چنین صحنههایی چند باره تکرار میشود.
نقش باشگاههای ورزشی که نام «فرهنگی» را یدک میکشند در این میانه معمولا مغفول میماند. این باشگاهها با داشتن سرمایه و توان مالی میتوانند بخشی از بودجه خود را به ایجاد کتابخانه، اجرای برنامههای تشویقی برای مطالعه ورزشکاران و از همه مهمتر تدوین و تالیف کتاب زندگینامه پیشکسوتان ورزشی اختصاص دهند تا جوانان با الگو گرفتن از آنها و درس گرفتن از اشتباهاتشان، راهکاری صحیح در زندگی حرفهای و اجتماعی خود برگزینند و بدانند که لحظهای غفلت برآنان همان خواهد آورد که بر «دیهگو آرماندو مارادونا» اعجوبه تاریخ فوتبال، «پِل کاسگوئین» پدیده جام جهانی 1990 ایتالیا در جمع انگلیسیها، بن جانسون، قهرمان دو یکصد متر المپیک 1988 سئول و دهها مورد دیگر آورده و باعث پایان غمانگیز دنیای قهرمانی آنان شده است.
مطالعه کتاب به دنیای جوانان عمق میبخشد و خواندن شرح زندگی قهرمانان ورزشی حتماً به ورزشکاران جوان ما خواهد آموخت که دنیای قهرمانی مانند حبابی بر آب است و هر لحظه با لغزشی امکان از بین رفتن و خداحافظی با دنیای قهرمانی وجود دارد و بخش مهمی از این آگاهی رسانی بر عهده باشگاههایی است که خود را در موفقیتها و تلاشهای ورزشکاران سهیم میدانند.
نگارنده که خود از اوایل دهه چهل تاکنون در ورزش حضور دارم شاهد واقعیتهای بسیار تلخی بودهام و کسانی که با ورزش مونساند کم و بیش از کم و کیف آنها مطلعاند؛ وقایعی که در ضعف اخلاقی یا خامی ورزشکاران که عموماً جوان هستند ریشه دارند. هر سال شاهد محرومیت و سپس عذرخواهی ورزشکارانی هستیم که گاه از رسانه ملی هم خواهان بخشیده شدن خود از سوی مسوولان و مردماند، بی آنکه از خود بپرسیم چرا چنین صحنههایی چند باره تکرار میشود.
نقش باشگاههای ورزشی که نام «فرهنگی» را یدک میکشند در این میانه معمولا مغفول میماند. این باشگاهها با داشتن سرمایه و توان مالی میتوانند بخشی از بودجه خود را به ایجاد کتابخانه، اجرای برنامههای تشویقی برای مطالعه ورزشکاران و از همه مهمتر تدوین و تالیف کتاب زندگینامه پیشکسوتان ورزشی اختصاص دهند تا جوانان با الگو گرفتن از آنها و درس گرفتن از اشتباهاتشان، راهکاری صحیح در زندگی حرفهای و اجتماعی خود برگزینند و بدانند که لحظهای غفلت برآنان همان خواهد آورد که بر «دیهگو آرماندو مارادونا» اعجوبه تاریخ فوتبال، «پِل کاسگوئین» پدیده جام جهانی 1990 ایتالیا در جمع انگلیسیها، بن جانسون، قهرمان دو یکصد متر المپیک 1988 سئول و دهها مورد دیگر آورده و باعث پایان غمانگیز دنیای قهرمانی آنان شده است.
مطالعه کتاب به دنیای جوانان عمق میبخشد و خواندن شرح زندگی قهرمانان ورزشی حتماً به ورزشکاران جوان ما خواهد آموخت که دنیای قهرمانی مانند حبابی بر آب است و هر لحظه با لغزشی امکان از بین رفتن و خداحافظی با دنیای قهرمانی وجود دارد و بخش مهمی از این آگاهی رسانی بر عهده باشگاههایی است که خود را در موفقیتها و تلاشهای ورزشکاران سهیم میدانند.
تاریخ: 1391/9/22
موضوع: سایر ورزش ها
نظر: 0
