سول کمپبل، مدافع پیشین تیم ملی انگلیس که فوتبال خود را در تاتنهام آغاز و سپس به آرسنال ملحق شد، در کتاب زندگینامه‌اش راهکارهایی نیز برای رشد فوتبال جزیره ارایه داده است.-به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از رویترز، سول کمپبل 39 ساله که در هیجده سالگی در فصل فوتبال 93 ـ 1992 اولین بازی باشگاهی خود را با تاتنهام انجام داد و بعدها به آرسنال پیوست و از این بابت تبعات سنگینی در رویدادهای دو تیم همشهری پرداخت کرد، در قسمتی از کتاب خود آورده است: هرگز فکر نمی‌کردم، روزی فرا رسد که از تاتنهام جدا و راهی آرسنال شوم، ولی مدیران باشگاه در ارایه پیشنهاد تمدید قرار دادم آن‌قدر تعلل کردند که سرانجام از قانون «بوسمان» استفاده کردم و به عنوان بازیکن آزاد راهی آرسنال شدم. 

سول کمپبل، سیه‌چرده که در سال 2012 با بازی در تیم پورثموت به دوران بیست ساله حضورش در فوتبال جزیره پایان داد، از وجود این همه بازیکن غریبه در فوتبال انگلیس شدیدا انتقاد می‌کند و می‌گوید: تا زمانی که ما نتوانیم از بازیکنان انگلیسی در مدارس و آکادمی‌های فوتبال خود سود ببریم و اداره این مدارس و آکادمی‌های را آزاد بگذاریم و به بازیکنان غریبه فرصت حضور در این محافل را بدهیم، نباید انتظاری بیشتر از این داشته باشیم، زیرا در حال حاضر کمتر تیم انگلیسی را مشاهده می‌کنید که تعداد بازیکنان بریتانیایی آنان از تعداد بازیکنان غریبه بیشتر باشد. 

یکی از بهترین مدافعان یارکوب بیست سال اخیر فوتبال اروپا در ادامه این کتاب آورده است: تا زمانی که مدارس فوتبال کنترل نشوند و هرکس به سادگی بتواند از سراسر دنیا راهی این مدارس شود، انتظاری بیشتر از این نمی‌شود از فوتبال ملی انگلیس داشت. 

سول کمپبل که به تازگی کتاب شرح زندگی‌اش به چاپ رسیده است، در مصاحبه‌اش با خبرگزاری رویترز می‌گوید: متاسفانه باشگاه‌های انگلیسی اصلاً به فکر منافع ملی کشور خود نیستند و بازیکنان را از سراسر دنیا پذیرش می‌کنند و به آنان محل خواب و زندگی می‌دهند تا وقتی به سنین 18 تا 20 سالگی رسیدند، آنگاه از درآمد فروش آنان سود سرشاری به‌دست آورند و دیگر برایشان فرق نمی‌کند که این بازیکن تحت ملیت و تابعیت کدام کشور باشد و همین‌که صدها هزار پوند از فروش این بازیکنان منفعت می‌برند، برایشان کافی است. 

این فوتبالیست که سابقه 73 بازی ملی در پرونده دوران بازیگری‌اش به ثبت رسیده است در ادامه این مصاحبه می‌گوید: من فکر می‌کنم که اگر باشگاه‌ها برای آموزش بازیکنان غریبه پول زیادی دریافت کنند و به بازیکنان انگلیس امکانات بیشتری بدهند، آنگاه در آینده شاهد رشد بازیکنان بومی خواهیم بود و این موقعیتی است که در کشورهای آلمان، ایتالیا، اسپانیا و بسیاری دیگر از کشورهای فوتبال خیز اروپا وجود دارد و می‌بینیم که افتخارات ملی آنان به مراتب بیشتر از تیم ملی انگلیس است. اگر بتوانیم، آنچه را که پیشنهاد می‌دهم به مرحله اجراء درآوریم، خیلی سریع می‌بینیم که مهاجرت نوجوانان به بریتانیا کاهش می‌یابد و این بهترین فرصت برای بازیکنان جوان و نوجوان خودمان خواهد بود که در فوتبال رشد کنند و بدل به پشتوانه‌های مستحکم در تیم ملی شوند. 

سول کمپبل با خوشحالی از صعود مستقیم تیم ملی انگلیس به بازی‌های جام جهانی 2014 برزیل می‌گوید: ما خوش شانس بودیم که به این غنیمت دست یافتیم، ولی باید توجه داشت که ما بیست تیم در لیگ برتر داریم و تعداد بازیکنان ثابت انگلیسی آنان کمتر از انگشتان یک دست است و وقتی اوضاع فوتبال ما این چنین است، باید صعود انگلیس به مرحله نهایی جام را معجزه تلقی کنیم. برای اثبات حرف‌هایم به تیم‌های لیورپول، آرسنال، منچسترسیتی، چلسی و منچستر یونایتد اشاره می‌کنم و همان‌طور که شاهد هستید بازیکنان انگلیسی آنان از دو، سه نفر در ترکیب ثابت این تیم‌ها تجاوز نمی‌کند. 

وی در پایان می‌‌‌گوید: شما اگر به آکادمی‌ها فوتبال در آلمان یا اسپانیا بروید، مشاهده می‌کنید که تعداد بسیار اندک از بازیکنان آمریکای جنوبی یا آفریقایی در جمع آنان حضور دارند، ولی وقتی به آکادمی‌های باشگاهی در انگلیس مراجعه می‌کنی، تعداد غریبه‌ها آماری بیش از 70 تا 80 درصد را نشان می‌دهد که این یک فاجعه است و تنها دلیل برای نرسیدن تیم ملی انگلیس به افتخارات ملی بین‌المللی است که جای تعجب هم ندارد!