او شخصی است که جدا از مسائل فنی و فوتبالی ؛ انسانی خاص محسوب می شود ؛ یا شاید هم چیزی فراتر از یک آقای خاص...

شهاب احمدی / خبرگزاری پارس فوتبال

1-اینجا تئاتر رویاهاست ؛ جایی که رویاهای زیادی به تحقق یافته است و اشک ها و لبخندهای زیادی دیده شده است. اینجا تئاتر رویاهاست و دقیقه ی 90...سرمربی جوان پورتو در طول نود دقیقه با عکس العمل های هیجان انگیزش چشم های بسیاری را خیره کرده بود اما اوج کار او و تیمش در دقیقه ی 90 بازی بود که با گل کاستینیای بد قیافه در ثانیه های پایانی بازی را به تساوی کشاندند و با توجه به پیروزی بازی رفت در عین ناباوری یونایتد بزرگ را در تئاتر رویاها و در برابر دیدگان چشم های هواداران مشتاقش از دور رقابت های لیگ قهرمانان کنار زدند.اینجا بود که سرمربی جوان ؛ خوزه ماریو دوس سانتوس فلیکس مورینیو چشم های بیشتری را در تئاتر رویاها خیره کرد ؛ خوشحالی های منحصر به فردش در پایان بازی و دویدن های سرعتی اش بر روی چمن الدترافورد چشم های زیادی را خیره کرد.الدترافورد برای سرمربی جوان نقطه ی آغازی بود ؛ البته این آخرین باری نبود که سرنوشتش با الدترافورد گره می خورد...

2-ورزشگاه گلزن کرشن ؛ ورزشگاه خانگی شالکه  04 ؛ میزبان غریب ترین فینال لیگ قهرمانان چند سال اخیر بود. پورتو با سرمربی اش خوزه مورینیو تمام چشم ها را تا رسیدن به فینال خیره کرده بود و تنها رقیب آن ها تا جاودانه شدن موناکوی فرانسه بود. خوزه مورینیو همچنان چشم ها را خیره می کرد ؛ تیم او با ارائه ی یک بازی برتر در فینال 3-0 موناکو را در هم شکست و در عین ناباوری فاتح لیگ قهرمانان شد. سرمربی جوان ؛ این بار بر خلاف الدترافورد با آرامشش تحسین همگان را در پی داشت نه با فریاد و دویدن!! آرامش عجیب او پس از فتح لیگ قهرمانان نشان از تولد سرمربی کاملا متفاوت و خاص می داد ؛ سرمربی که در حین برگزاری جشن قهرمانی و پس از آن ؛ این خاص بودن را بیش از پیش در معرض نمایش قرار داد. زود ترک کردن جشن قهرمانی و بیان اینکه ماموریت او در پورتو به اتمام رسیده و اکنون راهی چلسی خواهد شد در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی ؛ تعجب همگان را در پی داشت. خوزه مورینیو ؛ تولد یک مربی بزرگ ؛ خاص و ویژه را به همه اعلام کرد...

3- چلسی با خوزه مورینیو تنها یک گام تا فینال لیگ قهرمانان بیشتر فاصله ندارد ؛ ورزشگاه آنفیلد و لیورپول تنها سدی بود که می توانست خوزه مورینیو را راهی فینال نکند. تک گل لوییس گارسیا بعد از پایان بازی و در کنفرانس مطبوعاتی از سوی خوزه مورینیو به <گل ارواح> بدل شد ؛ تعبیری که شاید برای همیشه در ذهن تمام فوتبال دوستان باقی بماند. ورزشگاه آنفیلد ؛ اولین خاطره ی تلخش را نصیب خوزه مورینیو کرد ؛ خوزه مورینیویی که تنها با چلسی خلایی به نام لیگ قهرمانان را احساس می کرد ؛ اما این تنها خاطره ی بدی نبود که آنفیلد تقدیم آقای خاص می کرد...

4- سرنوشت دوباره و دوباره خوزه مورینیو را با الدترافورد و تئاتر رویاها پیوند می داد. این بار او با چلسی در قامت تیمی شکست ناپذیر در تمام اروپا پا در چمن تئاتر رویاها می گذاشت. اما این بار منچستر و آلکس فرگوسن نقطه ی روشنی را به نقاط روشن بیشمار خوزه مورینیو اضافه نکردند ؛ تک گل درن فلچر شکست ناپذیر ترین تیم اروپا را ناکام گذاشت و خوزه مورینیو برای اولین بار طعم یک ناکامی تلخ را در لیگ برتر چشید. در ثانیه های پایانی بازی دوربین های تلویزیونی صحنه ی بسته ای را از خوزه مورینیو به نمایش گذاشتند که به صحنه ای ماندگار در تمام دوران لیگ برتر تبدیل شد و تا هفته ها مطلب و تحلیل پیرامون این نمای بسته در روزنامه های انگلستان نوشته می شد. نمای بسته ی ماندگاری که خوزه مورینوی مغرور را تنها ؛ در ردیف اول نیمکت ورزشگاه الدترافورد با حالتی غمبار و البته توام با غرور دوست داشتنی معروفش نشان می داد. شاید مورینیو تنها مربی در جهان باشد که حتی یک نمای بسته از او توان تبدیل شدن به صدر اخبار را دارد....

5-روزهای غمبار زندگی خوزه مورینیو گویا پیوند عجیبی با آنفیلد خورده بود. مورینیو که ویترینی عظیم  از افتخارات داخلی با چلسی در زمان حضورش رقم زده بود ؛ تنها لیگ قهرمانان را کم داشت تا چلسی را تا مرز جاودانگی به پیش ببرد اما باز هم آنفیلد و باز هم در یک قدمی جام ناکام ماند. صحنه های دراماتیکی که مورینیو بعد از شکست در ضربات پنالتی با بازیکنان تیمش رقم زد بار دیگر در اذهان ثبت شد. او شاید در تمام دوران زندگی اش حسرت قهرمانی با آبی های لندن در لیگ قهرمانان را بخورد...

6- پایان حضور مورینیو در چلسی  با یک نمای بسته به ماندگار ترین صحنه ی  او در لندن بدل شد. عکسی که وبسایت باشگاه چلسی بر روی خروجی خود پس از حتمی شدن خداحافظی مورینیو قرار داد بار دیگر به شکلی منحصر به فرد مورینیو را در صدر اخبار قرار داد. عکسی که مورینیو را در ماشین گران قیمتش هنگام خداحافظی با افتخارات ارزشمندش و ترک آبی های لندن نشان می داد تا هفته ها در روزنامه های تمام دنیا بازتاب داشت و با هر فراز و فرود چلسی در ادامه ی فصل در تمامی روزنامه ها قرار می گرفت... اما خداحافظی مورینیو با چلسی حقیقت داشت ؛ خداحافظی که بسیاری بر این عقیده بودند که به دلیل بروز اختلاف با مالک قدرتمند چلسی رخ داده است...

7-تئاتر رویا ها گویا برای مورینیو تمام شدنی نبود. بازگشت مجدد این بار با تیمی دیگر...اینترمیلان ایتالیا...ماموریتی که ماسیمو موراتی به مورینیو داده بود چیزی نبود جز فتح لیگ قهرمانان ؛ اما خوزه مورینیو در اولین فصل نتوانست این مقام را برای موراتی به ارمغان آورد. تئاتر رویاها که یاد آور خاطرات تلخ و شیرین بسیاری برای مورینیو بود ؛ این بار اما باز روی تلخ خودش را نشان مورینیو داد. شکست در الدترافورد ؛ نسخه ی حذف مورینیو را در اولین فصل حضورش در اینتر ؛ زود تر از آن چیزی که پیش بینی می شد پیچید...وقار ؛ آرامش و واقع بینی که مورینیو بعد از این حذف به همراه داشت ؛ بار دیگر چشم ها را خیره کرده بود ؛ او تنها مربی در جهان بود که حتی آرامشش هم چشم ها را خیره می کرد...

8- شاید کمتر کسی فکر می کرد مورینیو پس از ترک چلسی این قدر زود مجددا به استمفوردبریج بازگردد اما چرخش روزگار همیشه و همیشه صحنه های به یاد ماندنی خودش را نثار مورینیو می کرد. بازگشت به استمفوردبریج آن هم در لیگ قهرمانان ؛ لیگی که مورینیو در زمان حضورش در چلسی تمام تلاشش را برای کسب آن کرده بود. حالا اما او باید تمام تلاشش را به کار می گرفت تا چلسی را از کسب این عنوان منع کند و چه عجیب هم توانست این کار را انجام دهد. مورینیو این بار هم با وقار و آرامش عجیبی وارد استمفوردبریج شد و با همان وقار و آرامش به راحتی چلسی را کنار زد تا در یکی از خاطره انگیزترین شب های زندگی اش تیمی را حذف کند که هیچ وقت حتی با وجود شبه اخراجش ؛ از ان متنفر نبود...

9-نیوکمپ ؛ دیگ جوشان نیوکمپ همیشه یکی از پر حاشیه ترین مکان ها برای مورینیو بوده است. او این بار و در نیمه نهایی لیگ قهرمانان بار دیگر راهی نیوکمپ شد و باز هم شب پر حاشیه و البته پر افتخاری را برای خود رقم زد. تیم مورینیو علی رغم 10 نفره شدن توانست در مجموع دو دیدار رفت و برگشت بارسلونای آماده ی گواردیولا را از دور رقابت ها کنار بزند و راهی فینال شود. خوشحالی منحصر به فرد او در پایان بازی و زدن دور افتخار در نیوکمپ که منجر به درگیری با ویکی والدس سنگربان غمگین بارسلونا شد از نکات جالب سفر او به نیوکمپ بود ؛ نکاتی که البته هیچ یک به جذابی حذف بارسلونای بزرگ نبود...

10- سانتیاگو برنابئو ؛ دیگر ورزشگاه بزرگ و تاریخی کشور اسپانیا در کنار نیوکمپ...فینالی دیگر برای مورینیو در لیگ قهرمانان این بار با اینتر و انجام ماموریتی که برای آن راهی ایتالیا شده بود. پیروزی مقتدرانه در برابر مونیخ و قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا با تیمی که تا پیش از آن و در چند سال اخیر عظیم ترین آرزویش حضور در جمع 4 تیم پایانی بود!! نگاه های معنا دار مورینیو به سکوهای سانتیاگو برنابئو با دست هایی به کمر ؛ نشانی از ورق خوردن برگ های تاریخ برای مورینیو بود. نمای بسته ی مورینیو در حال نگاه به افق های دوردست در سانتیاگو برنابئو از دیگر سکانس های بی مانند زندگی مورینیو بوده است...

1 + 10 - ماموریتی جدید برای مردی که در تمام ماموریت هایش تا به اکنون موفق بوده است. سانتیاگو برنابئو و رئال مادرید پر افتخار ترین باشگاه تاریخ ؛ بدون شک مهم ترین و بی مانند ترین چالش زندگی حرفه ای مورینیو خواهد بود. چالشی که هنگامی که بارسلونای پپ را در کنار آن تصور کنیم جذابیتش صد چندان هم می شود. خوزه مورینیو در حالی وارد این چالش بزرگ می شود که بسیاری بر این عقیده اند که او در حال حاضر در نسل خود ؛ بهترین مربی جهان محسوب می شود. شخصی که جدا از مسائل فنی و فوتبالی ؛انسانی خاص محسوب می شود ؛ یا شاید هم چیزی فراتر از یک آقای خاص...