استعدادهاي دووميداني به كجا ميروند؟ وقتي قهرمان آسيا كارگري را ترجيح ميدهد
وقتي كريمي رئيس فدراسيون و همكارانش اين پروژه را مطرح كردند خيليها آن را مورد تمجيد قرار دادند و بر اجراي آن پافشاري كردند. آن روزها كمتر كسي سراغ ضمانتي براي اجراي اين پروژه رفت و فدراسيون هم به آيندهاي بهتر دل بست. بيشك با اجراي خوب اين طرح و پروژههاي اينچنيني دغدغهها براي پيدا كردن جانشينان نسل طلايي كنوني به حداقل خواهد رسيد، نسلي كه به دوران افول خود نزديك و نزديكتر ميشود و بر نگرانيها ميافزايد! از شروع اين طرح زمان كمي نميگذرد و به نظر فرصت براي فدراسيونيها چندان هم محدود نبوده است، به همين خاطر انتظارها بر اين است تا برآيند اين پروژه نمود بيشتري پيدا كند، اما وقتي به حضور كمرنگ تيم دووميداني ايران در المپيك نوجوانان در سنگاپور توجه كنيم ميتوانيم بهتر در مورد استعداديابي در دووميداني بحث كنيم.
المپيك پكن كه مدت خيلي زيادي هم از برگزاري آن نميگذرد در حالي براي دووميداني ايران به پايان رسيده بود كه تيم كشورمان 7 سهميه در آن داشت كه به لحاظ كمي يك دستاورد خوب براي دووميداني ايران به شمار ميرفت. اين در حالي است كه دو سال پس از آن تيم نوجوانان كشورمان فقط محمدرضا وظيفهدوست را به عنوان نماينده ايران به المپيك سنگاپور ميفرستد. آيا داشتن تنها يك نماينده در المپيك نشاندهنده موفقيت در استعداديابي است؟ اگر اينچنين است پس چرا نتوانستيم نفرات بيشتري در اين آوردگاه بزرگ داشته باشيم؟
عليرضا رضايي، دبير فدراسيون دووميداني در پاسخ به اين پرسش به «جامجم» ميگويد: البته ما هم از اينكه نتوانستيم همه سهميهها را كسب كنيم ناراضي هستيم. با اين حال من فكر ميكنم ميتوانستيم 3 سهميه داشته باشيم. يك مقدار اتفاقات ناخواسته به ضررمان تمام شد! حسن تفتيان كه الان ركوردش 54/10 است آن موقع با يك صدم اختلاف به نفر سوم باخت و نتوانست به المپيك برود. او ميتوانست نماينده دوم ما در سنگاپور باشد.
نفر سوم هم فردي به نام كارگرنژاد بود كه سال گذشته در مسابقات قهرماني آسيا دوم شده بود، اما متاسفانه هنگام برگزاري مسابقات انتخابي از طرف استان مربوطهاش عنوان شد كه قادر به همراهي تيم ملي نيست و در همان نوجواني دووميداني را كنار گذاشته است. ظاهرا پدرش گفته است كه بهتر است برود كار كند، نيازي به ورزش كردن نيست!
دبير فدراسيون دووميداني در پاسخ به اين پرسش كه چرا براي حفظ اين استعداد تلاشهاي لازم صورت نگرفته است، ميافزايد: ما با مديركل تربيت بدني خوزستان صحبت كرديم، نامه هم زديم ولي تلاشهايشان جواب نداد. ظاهرا پدرش در يك مركز كارگري در اطراف ماهشهر كار ميكند كه گفته پسرش هم بايد كار كند. اگر كارگرنژاد ميرفت، جزو نفرات محرز ما بود.
دل بستن به جوانها
اين مقام مسوول در فدراسيون دووميداني در دفاع از عملكرد اين فدراسيون در استعداديابي به عملكرد جوانها در مسابقات آسيايي اشاره ميكند و عنوان ميكند كه كسب 8?مدال در اين رقابتها نشان از موفقيت در پرورش استعدادها دارد.
رضايي ميگويد: همينها هم نوجوان بودند كه به رده جوانان صعود كردند و مطمئن باشيد اگر برنامههاي ما به اجرا در آيد پشتوانه خوبي پشت سر اين نسل ايستاده است.
دبير فدراسيون دووميداني در نهايت اعتراف ميكند كه از استعداديابي و پرورش آنها ناراضي است.
عيدي عليجاني، نايبرئيس فدراسيون دووميداني و مدير تيمهاي ملي ايران نيز در مواجهه با پرسش «جامجم» تاكيد دارد كه از طرح استعداديابي در اين فدراسيون راضي نيست! وي البته مهمترين علت خود را در كمبودهاي مالي جستجو ميكند و توضيح ميدهد: اين طرح روي كاغذ آمد و خوب هم بود. ما از 12هزار نفر هم تست گرفتيم كه بايد غربالگري انجام ميگرفت و استعدادها جذب مراكز ميشدند اما پول نداشتيم. ما مراكز منطقهاي داشتيم، مشكلي به لحاظ نيروي انساني هم وجود نداشت و از برخي كارشناسان آموزش پرورش كه با ما همكاري نكردند و نتوانستيم حقوق آنها را پرداخت كنيم عذرخواهي ميكنم.
ما اعتبارات سالانه داريم كه به صورت مصوب ميدهند، اما كامل نيست و اكثرا هم 80 يا نهايتا 85 درصد بودجه را پرداخت ميكنند. با اين حال حجم كار در دووميداني بسيار بالاست. ما اعزامهاي زيادي داريم و اردوها هم كم نيستند. از طرفي نتايج را هم به روز ميخواهند.
وي با طرح اين نكته كه طرح استعداديابي زمانبر بوده و دستكم به 8 تا 12 سال فرصت احتياج دارد خاطرنشان كرد كه بيشتر مسوولان نتيجهگرا هستند و به همين خاطر كمتر تحمل چنين زماني را دارند. براي همين است كه به شيوههاي گلخانهاي دل ميبندند. عليجاني در بخش ديگري از حرفهايش ميگويد: اصولا براي كشف و پرورش استعدادها 3 روش مدنظر قرار ميگيرد. يكي آنكه بايد از طريق آموزش و پرورش به كشف آنها پرداخت. شيوه دوم پيدا كردن آنها در مسابقات آموزشگاههاست و روش سوم در جشنوارههاست. در مسكو همه ساله در جشنواره دووميداني هر بار بيش از 500 هزار نفر گردهم ميآيند و از بين آنها نفرات را
انتخاب ميكنند.
بدون جايگاه در بزرگسالان
نكتهاي كه در اين بين مطرح است، به دور ماندن بسياري از اين چهرههاي جوان مورد توجه فدراسيون از تيم بزرگسالان برميگردد. البته نايب رئيس فدراسيون معتقد است كه تنها در برخي از مواد جوانهاي تحت پوشش فدراسيون نتوانستهاند به تيم ملي راه پيدا كنند كه دليل آن هم به قدرتمند بودن اعضاي تيم ملي در آن مواد برميگردد كه به نظر توجيه منطقي نيست، زيرا در صورت اجراي يك برنامه مدون بايد استعدادهاي تحت پوشش فدراسيون به ركوردهاي لازم دست يابند و جايگاه خود را در رده بزرگسالان هم پيدا كنند.
مجيد كيهاني، كارشناس دووميداني در زمينه طرحهاي استعداديابي در دووميداني معتقد است به واقع چنين طرحي وجود ندارد و كسي هم پيگير آن نيست.
وي ميگويد: به نظر من اين طرحها فقط روي كاغذ وجود دارد و عملياتي نميشود. دبير فدراسيون از تيم جوانان تمجيد ميكند و مدعي است كه يك نسل طلايي در راه است. اين تيم 8 مدال در مسابقات آسيايي كسب كرد اما مگر در دوره قبل كه در اندونزي برگزار شد تيم ما پنج، شش مدال كسب نكرد؟ يا در دو دوره قبل كه ماكائو ميزبان بود هم تيم ما همين تعداد مدال نگرفته بود؟
در مجموع چيزي حدود 17 مدال در اين 3 دوره در رقابتهاي پايهها كسب كرديم، اما چند نفر از اين تعداد توانستند به تيم ملي راه پيدا كنند؟ اگر امير مرادي را كه به واسطه برادرانش جذب اين رشته شده است و سجاد هاشمي و كيوان قنبرزاده را كنار بگذاريم كدام نفرات به تيم ملي پيوستند؟
هميشه يك نسل بوده كه به صورت پراكنده جذب تيمملي شدهاند. در برخي زمانها در پرتابها خوب بوديم و در بعضي زمانها هم در دوهاي نيمه استقامت. وي در ادامه صحبتهايش به نكته جالبي اشاره ميكند: ماده 800 متر هميشه نقطه قوت ما بوده است، درست مثل 1500 متر. در پرتابها هم كه هميشه به آن توجه داريم نيز مثل اين دو ماده نتوانستيم در جوانان آسيا موفقيتي داشته باشيم. اين ميتواند زنگ خطري براي دووميداني ايران باشد چون كه هميشه در مواد نيمه استقامت و پرتابها توانستهايم حرفهايي براي گفتن داشته باشيم. بنابراين اگر در امر استعداديابي موفق بودهايم پس چرا نقطه قوت ما به ضعف بدل شده است؟
اين كارشناس در ادامه صحبتهايش ميگويد: من نميگويم تلاشي صورت نگرفته است اما به هر حال بعد از چند سال بايد حاصل اين فعاليتها را در تيم ملي ببينيم. مثلا از بين 17، 18 نفري كه در پايهها مدال ميگيرند دستكم 10 نفر بايد به تيم ملي برسند اما آيا اين اتفاق افتاده است؟ الان حدادي و برادران صميمي را كنار بگذاريم آيا جانشيناني براي اين قهرمانها داريم؟
اينكه همه فعاليتهاي فدراسيون دووميداني در زمينه استعداديابي را نفي كنيم منصفانه نيست اما نكته قابل ذكر اين است كه اين موضوع به آن صورت كه عنوان ميشد به اجرا در نيامده است و كمبودها در بعضي موارد به مرحله هشدار رسيده است. بيشك مشكل مالي در تمام فدراسيونها وجود دارد، اما براي تامين آن بايد چارهاي انديشيد و به كمكهاي سازمان تربيت بدني دل خوش نبود.
علي رضايي / جامجم
