برای استفاده از همه امکانات سایت باید جاوا اسکریپت مرورگر خود را فعال کنید.

يك كارشناس : مشكلات سواركاري كشورمان بي‌شمار است

ورزش. داخلي. سواركاري
تهران - يك كارشناس رشته ورزشي سواركاري در ايران، با واگويه آنچه آن را مشكلات ورزش سواركاري ذكر كرد، افزود: چندين سال است كه در رشته‌هاي ورزشي سواركاري تيم ملي تشكيل نشده است.

حسين شفيعي طراح مسير و كلانتر بين‌المللي مسابقات پرش با اسب در گفت و گوي اختصاصي با خبرنگار ورزشي ايرنا گفت: وقتي در رشته ورزشي پرش با اسب، تيم ملي تشكيل نشده است، چگونه مي‌توان از مشكلات قرنطينه و خروج اسب از كشور براي شركت در مسابقات سخن به ميان آورد.

وي گفت: براي سواركاران ايراني در چند سال گذشته هيچ دوره‌اي آموزشي به منظور شركت در مسابقات معتبر بين‌المللي تدارك ديده نشده است، براي آنان هيچ اردوي آماده‌سازي وجود نداشته و سواركاران در هيچ رقابت بين‌المللي خود را محك نزده اند، چگونه است چند ماه مانده به مسابقات آسيايي، انديشه حضور موفق در بازي‌هاي آسيايي در ذهن مسوولان تبلور مي‌يابد؟ آيا در رشته هاي ديگر ورزشي نيز چنين است؟
طراح مسير سري مسابقات قهرماني نونهالان جهان در سال ‪ ۲۰۱۰‬ميلادي افزود:
سواركاران ايراني از ‪ ۲۴‬سال پيش از مسابقات آسيايي دوحه قطر، در بسياري از مسابقات بين‌المللي شركت و حتي مدال‌هايي رنگين براي ايران به ارمغان آورده اند، در حالي كه در چهار سال اخير به جز بازي‌هاي آسيايي دوحه فعاليت برون مرزي بسيار كمي داشته اند.

او در اين گفت و گو از وضعيت سواركاران ايران و اختلاف توانايي آنان در پرش با اسب نسبت به سواركاران خارجي،موضوع نژاد اسب ايراني را واكاوي كرد ،نقبي به وضعيت مسابقات در ايران زد و گفت: از ديدگاه من، سواركاران ايراني به دليل اختلاف سطح توانايي اسب هايشان با اسب‌هاي سواركاران خارجي نمي‌توانند با اسب‌هاي موجود در داخل ايران به مسابقات آسيايي اعزام شوند و اين موضوع هيچگاه هم مطرح نبوده است كه با اسب‌هاي موجود در داخل ايران به مسابقات آسيايي اعزام شوند.

شفيعي افزود: با اين توضيح صادر نشدن مجوز براي حضور اسب‌هاي داخلي در مسابقات آسيايي گوانگ ژو نيز هيچگاه مطرح نبوده است.

كلانتر بين‌المللي مسابقات پرش با اسب گفت: سواركاران ايراني با اسب‌هاي موجود حداكثر مي‌توانند از مسيرهاي بين‌المللي با ارتفاع موانع يك متر و ‪ ۳۵‬سانتي متر بدون خطا پرش كنند، در حالي كه در دنيا، سواركاران از روي مانع‌هايي به ارتفاع يك متر و ‪ ۶۰‬سانتي متر در مسابقات مي‌پرند، اين اختلاف سطح نشان مي‌دهد كه در مسابقات آسيايي سواركاران ايراني با اسب‌هاي موجود در داخل كشور هيچگاه موفق نخواهند بود.

وي افزود: قهرمان مسابقات پرش با اسب در ايران با ‪ ۱۶‬خطا به مقام قهرماني رسيد، در حالي كه در مسابقات آسيايي ‪ ۱۰‬نفر برتر مسابقات، هيچ خطايي مرتكب نخواهند شد، در اين شرايط از منظر من، سواركاران ايراني نبايد با اسب‌هاي موجود در ايران به مسابقات آسيايي اعزام شوند.

اين كارشناس رشته ورزشي سواركاري به موضوع قرنطينه اسب‌هاي ايراني نيز اشاره‌اي كرد و گفت: در حال حاضر مشكل قرنطينه اسب‌هاي ايراني به دستاويزي براي مسوولان فدراسيون سواركاري تبديل شده است تا كم كاري در هر بخش را به اين موضوع مرتبط كنند.

شفيعي گفت: چندين راهكار براي اعزام تيم ملي سواركاري به مسابقات آسيايي وجود داشت كه فدراسيون سواركاري سخت‌ترين مسير را برگزيد.

وي افزود: فدراسيون سواركاري چند روز مانده به پايان مهلت تصميم‌گيري براي شركت و يا عدم شركت در بازيهاي آسيايي گوانگ ژو با دعوت از يك مربي ايراني مقيم آمريكا كه تقاضاي دستمزد بسيار بالا كرده بود، مقرر كرد اعضاي تيم ملي سواركاري در آمريكا تمرين كنند و در آن كشور به آنها اسب داده شود تا به بازي‌هاي آسيايي ‪ ۲۰۱۰‬ميلادي چين اعزام شوند.

عضو تيم طراحي مسير المپيك آتن يونان با بيان اينكه البته اين توافق ها هيچ گاه عملي نشد و فقط يك كلينيگ دو روزه براي همه سواركاران علاقمند با پرداخت هزينه مربوط ماحصل آن بود گفت: متاسفانه در نتيجه برخي كوتاهي ها تيم ملي سواركاري ايران به مسابقات آسيايي گوانگ ژو اعزام نمي‌شود.

وي گفت: سواركاران برتر كشور كه علاقمند به داشتن حداقل فعاليت‌هاي برون مرزي هستند به فدراسيون سواركاري پيشنهاد داده بودند با توجه به اينكه خودشان قادر به فراهم كردند اسب مناسب در كشورهاي آروپايي هستنذ با هزينه شخصي و با اسب‌هاي كه در اروپا دارند به مسابقات آسيايي اعزام شوند كه اين تقاضا نيز مورد موافقت فدراسيون سواركاري قرار نگرفت.

شفيعي از مسوولان نهاد ورزش كشور پرسيد كه منتظر چه اتفاق ديگري در رشته سواركاري هستند تا به اين رشته اعتنا كنند؟
وي توضيح داد كه اكنون سواركاري ايران هيج فعاليت بين‌المللي ندارند، نژاد اسب ايراني رو به انقراض است، هر فردي كه دو بار اسب را نوازش كند براي افزايش آمارها مدرك مربيگري از فدراسيون سواركاري مي‌گيرد، چه اتفاق ديگري بايد در اين رشته رخ دهد، تا مسوولان به آن اعتنا كنند.

طراح مسير بين‌المللي مسابقات پرش با اسب گفت: ورزش سواركاري از جمله ورزش‌هايي است كه مورد تاكيد فراوان دين اسلام قرار دارد، لزوم توسعه همگاني و بيش از پيش اين ورزش بيش از ساير رشته‌هاي ورزشي حس مي‌شود ، چرا متناسب با اهميت اين رشته ورزشي، به آن توجه نمي‌شود؟
شفيعي گفت: سيستم آموزش رشته‌هاي ورزش سواركاري به گونه‌اي است كه كلاس هاي بسيار تخصصي با فراخوان عمومي ثبت نام مي‌شود و براي آنها مدرك صادر مي شود. مشخص است كه در اين سيستم سواركار آموزش لازم را نمي‌بيند و در رده‌هاي بالاي رشته سواركاري، سواركاران بسيار اندكي داريم.

وي توضيح داد كه سواركار براي آموزش بايد حتما ابتدا در كلاس عمومي آموزش ببيند، در كلاس عمومي است كه به او نشستن روي اسب آموزش داده مي‌شود، پس از اينكه اين مرحله آموزش سپري شد، سواركار بايد كنترل اسب را ياد بگيرد.

فارغ التحصيل رشته پرورش اسب گفت: اينكه در اكثر باشگاه‌هاي ما سواكار مبتدي از همان ابتدا در كلاس خصوصي ثبت نام مي‌كند به معني آن است كه مرحله اصلي و اوليه را نمي‌آموزد و هيج گاه به رده‌هاي بالاي اين رشته نمي رسد. اين سيستم آموزشي، سيستمي وارونه است و بايد با استفاده از كارشناسان مجرب مورد بازنگري قرار گيرد، اما در فدراسيون سواري كاري نظام آموزشي مدوني وجود ندارد.

وي افزود: در كلاس مربيگري سواركاري از مربي سووال مي‌شود، بلندترين ماهيچه اسب چه نام دارد؟ اين سووالي است كه بايد از يك دامپزشك پرسيده شود، نه يك مربي سواركاري.

اين كارشناس سواركاري در خصوص كمبود سواركار در ايران گفت: متاسفانه در ايران سواركار در رده‌هاي بالا به اندازه كافي وجود ندارد و علت آن در نوع شيوه آموزشي است كه براي تربيت سواركار اتخاذ شده است.

شفيعي به موضوع مسابقات سواركاري در ايران اشاره كرد و گفت:سواركاران ايراني به هيچيك از مسابقات بين‌المللي اعزام نمي‌شوند، هميشه علت اين موضوع، بحث قرنطينه اسب‌هاي ايراني مطرح مي‌شود. در حقيقت چون اسب‌هاي موجود در ايران و همه تك سم‌هاي ايراني از منظر سازمان دامپزشكي جهاني آلوده است، نمي‌توانيم با اسب‌هاي ايراني در مسابقات خارجي شركت كنيم.

وي افزود: اكنون مشكل قرنطينه به دستاويزي براي مسوولان فدراسيون سواركاري تبديل شده است و هر از چندگاهي اين موضوع مطرح مي‌شود كه مثلا سازمان دامپزشكي كشور در اين زمينه همكاري لازم ندارد.

اين كارشناس سواركاري گفت: قرنطينه موضوع راحتي است، زماني كه قرار است اسب‌هاي ايراني براي مسابقه اعزام شوند، سازمان دامپزشكي كشور نامه‌اي به همتاي خود در كشور مقصد ارسال مي‌كند و پس از امضاي پروتكل و آزمايش‌هاي لازم، اسب امكان خروج از كشور را پيدا مي‌كند.

شفيعي افزود: البته در برخي مسابقات، احتياج به اعزام اسب‌هاي موجود در ايران نيست، اين مسابقات معروف به مسابقات با اسب عاريه‌اي است، اما متاسفانه سواركاران ايراني به اين مسابقات نيز اعزام نمي‌شوند.

طراح مسير بين‌المللي مسابقات پرش با اسب گفت: فدراسيون سواركاري حتي از اعلام شرايط حضور سواركاران در المپيك نوجوانان سنگاپور كه اخيرا برگزار شد، نيز امتناع ورزيد تا تنها شانس حضور نوحوانان ايراني را براي شركت در مسابقات برون مرزي از آنها بگيرد.

وي افزود: اين مسابقات با اسب قرضي در كشور سنگاپور برگزار شد.

شفيعي در خصوص نژاد اسب ايراني گفت: اسب تركمن يكي از نژادهاي اسب ايراني است، اين اسب از نظر ژنتيكي، اسبي با خلق و خوي خاص است، اين نژاد براي اينكه اصلاح شود در يك پروسه علمي كه حداقل ‪ ۱۰‬نسل به درازا خواهد كشيد.

به اعتقاد وي ،بايد با اسب‌هاي با نژاد مطلوبتر طبق ضوابط تركيب شود تا اميدوار بود پس از گذر زمان كيفيت نژاد اسب ايراني ارتقا يابد. اما متاسفانه سال‌ها گونه‌هايي از اسب ايران بدون هيچگونه تلاشي براي اصلاح نژاد نگهداري شد و در نهايت تصميم به فروش آنها گرفته شد.

وي افزود: نژادهاي ديگر اسب ايراني نيز وضعيت بهتري ندارند تا زماني كه بازاري براي استفاده از اسب با نژاد اصلاح شده ايراني ايجاد نشود، توليدي نيز صورت نخواهد گرفت و هيچ اميدي به بهبود وضعيت موجود نخواهد بود.


تاریخ: 1389/7/24
اشتراک گذاری:          
لینک کوتاه:

نظرات
نام:
ایمیل:
وب سایت:
متن:
کد امنیتی:کد امنیتی
تکرار کد امنیتی: