جام جم آنلاين: جام قهرماني هفدهمين دوره مسابقات واليبال مردان جهان باز هم به خانه برزيلي‌ها رفت تا در يكي از جالب‌ترين دوره اين رقابت‌ها كه تيم‌ها پوست انداخته بودند، برزيلي‌ها در نبود ابر ستاره‌هايي چون جيبا، هلر، گارسيا، سانتوز و... با تركيبي جوان همه را محو سامباي خود كنند.

برزيلي‌ها كه در دور مقدماتي به كوبا باخته بودند در بازي پاياني با زدن سرويس‌هاي مهلك، تاكتيك بلندپروازان كوبايي را در هم ريختند تا ارزش سرويس را در واليبال مدرن به خوبي نشان بدهند؛ هر چند سبز و طلايي‌پوشان در تمام مهارت‌ها و نقاط ميدان عالي بودند و در دفاع روي تور و بويژه توپ‌گيري نمايش در خور تحسيني داشتند.

برزيل در كنار كار گروهي بي‌نظيرش، فوق ستاره‌‌اي به نام ويسوتو نوس را داشت. نوس با 212 سانتي‌متر قد و 27 سال يك جيباي جديد است كه طي 3 ست فقط يك بار دفاع شد. او و همبازيانش آمارال دانته، اندرس موريلو، لوكاس و برنورزنده كاري كردند كه لئون ويلفردو، پديده واليبال جهان از كوبا كاملا در سايه قرار بگيرد. برزيلي‌ها حالا كلكسيون افتخارات خود را با كسب عنوان در تمام رده‌ها كامل كرده‌اند؛ اما آنچه درباره واليبال اين كشور اعجاب‌ برانگيز مي‌نمايد، وفور استعدادهاي درخشان است كه در دو كمپ بي‌نظير در ريودوژا نيرو و سائوپولو پرورش مي‌يابند تا جايي كه هرگاه اراده كنند، بتوانند 3 تيم همطراز داشته باشند.

اشك‌ها و لبخندها

و اما حكايت تيم ملي كشورمان را همه مي‌دانند كه چشمي گريان و چشمي خندان داشت. يك بازي ابتدايي و زيرصفر مقابل مصر،‌ بعد پيروزي بر ژاپن قهرمان آسيا و آن گاه نمايشي پرشكوه و غرورآميز 5 گيمه در برابر ايتاليا ، چيزي جز بي‌ثباتي در نزد بازيكنان ما نبود. ما در يك قدمي صعود در جا زديم، چون مربيان ما احساسي‌تر از بازيكنان ما بودند. ما چوب حرفه‌اي‌گري و موذي‌گري والري وريگلو (پاسور)‌ آندرا آناستازي و اندرا گارديني(مربيان)‌ ايتاليا را خورديم كه خيلي ظريف داور مسابقه را در مشت خود گرفته بودند و عنان بازي را از دست وي خارجي كردند. از سوي ديگر، نبود تاكتيك‌هاي متنوع و بخصوص تاكتيك جايگزين در مواقعي كه كار گره مي‌خورد، تيم ما را در عين درخشش گاه و بيگاه، كم‌فروغ كرده بود.

بسياري كه از نزديك مسابقات را در شهر ميلان تماشا كرده بودند، بر اين باور بودند كه اگر يك مربي بزرگ و باتجربه كنار تيم ملي بود، صعودمان حتمي بود، اما اين نظريه‌ها نوشداروي بعد از مرگ سهراب بود. ما طي پنج شش سال اخير كم كار نكرده‌ايم، اما هنوز از قافله عقب هستيم. آمارال دانته، بازيكن قطر پاسور برزيل 144 بازي بين‌المللي انجام داده است، اشي جيما، بازيكن جوان ژاپن 100 ديدار بين‌المللي و احمد صلاح مصري 114 پيكار ملي داشته‌اند، اما تعداد بازي‌هاي بين‌المللي عليرضا نادي، كاپيتان و قديمي‌ترين عضو تيم ملي به 30 بازي هم نمي‌رسد. اين ادعايي مكتوب است كه در كتابچه فدراسيون بين‌المللي چاپ شده است.

ضعف‌هاي تاكتيكي واليبال ايران

بهانه فراوان است و دلايل هم پر شمار، ‌اما بايد بپذيريم كه تيم ملي ما همه‌اش از بابت شرايط ذهني و رواني ضربه نخورده است. نگارنده كه از نزديك مسابقات را تماشا كرده به اين باور رسيده كه تيم ما از نظر تاكتيكي به مصر باخته است، همان‌گونه كه با تاكتيك سرويس‌هاي كنترل شده و دقيق ژاپن را شكست داده است، در مصاف با ايتاليا جدا از اشتباهات داوري، مغلوب نواقص تاكتيكي خود شديم.

اينك كه در آستانه اعزام تيم ملي به بازي‌هاي آسيايي گوانگجو قرار داريم، بد نديديم نگاهي به عملكرد فني تيم داشته باشيم كه شايد مورد توجه مربيان قرار بگيرد.

تيم ما از نظر تاكتيكي به مصر باخت، همان‌گونه كه با تاكتيك سرويس‌هاي كنترل شده و دقيق ژاپن را شكست داد و در مصاف با ايتاليا جدا از اشتباهات داوري ‌مغلوب نواقص ‌تاكتيكي خود شد

تيم ملي 70 درصد از سرويس‌هاي موجي و 30 درصد از سرويس‌هاي پرشي استفاده كرد، در صورتي كه اين عملكرد در تيم‌هاي بزرگ دنيا برعكس است، يعني برزيل، ايتاليا، كوبا و ... 70 درصد اقدام به زدن سرويس‌‌‌هاي جهشي مي‌كنند و ميزان گرفتن امتياز مستقيم از سرويس در سطح بين‌المللي 5‌/‌4 و در تيم ايران 2 درصد است.

اما اين تيم در دفاع روي تور عملكرد خوبي داشت و با ميانگين 2‌/‌3 درصد در دفاع، تحسين‌برانگيز بود اين در حالي بود كه در توپ‌هاي برگشتي موفق نبود همگان در حمله روي تور با 41 درصد موفقيت در مقابل استاندارد بين‌المللي 54 درصد ضعف‌هايي داشتيم كه بايد مورد توجه
قرار گيرد.

اين بحث مربوط به مقطع زماني كنوني است كه بايد در بازي‌‌هاي آسيايي جولان بدهيم، اما بحث مربوط به مسابقات مهم آتي از انتخابي المپيك تا جهاني آينده، مطلب و فرصت ديگري را طلب مي‌كند.

با سوپراستارهاي جام هفدهم

ماكسيم ميخائيلوف (روسيه)‌: او ابتدا دريافت‌كننده بود، اما بعد پست خود را عوض كرد و پشت خط زن شد. اين بازيكن 22 ساله از سال 2007 تاكنون همواره با كسب ميانگين 6 امتياز در هر ست موثرترين بازيكن تيم روسيه است. ضربه‌هاي سنگين با دست راست و پرش فوق‌العاده باعث شده بود تا در المپيك پكن، يكي از بهترين مدافعان لقب گيرد. ماكسيم بهترين آبشارزن جام هفدهم شد.

ليندرو ويسوتونوس (برزيل): او از نوجواني تاكنون همه مراحل را در سطح ملي طي كرد و سال 2000 قهرمان جوانان آمريكاي جنوبي شد. بازيكن بلندقامت و خوش‌سيماي ساكن ريودوژانيرو حالا يكي از اركان اصلي تيم ملي برزيل است.

ويلفر دو لئون ونرو (كوبا):‌ با اين كه تنها 17 سال دارد، يكي از بهترين بازيكنان تاريخ واليبال اين كشور به شمار مي‌آيد.

وي در ليگ جهاني امسال، بيشترين امتياز را كسب كرده بود و در المپيك نوجوانان سنگاپور با كسب 35 امتياز از 192 امتياز تيمش، چشم‌ها را خيره كرد تا جايي كه به او لقب شير داده بودند.

الساندروفي (ايتاليا)‌: متولد 1978 در سارونوست. او را به فاكس لقب داده‌اند. في تاكنون قهرمان 4 دوره ليگ ايتاليا شده و با 236 بازي ملي، حمله و دفاع تيم ايتاليا را سازماندهي مي‌كرد. في در اين دوره از مسابقات امتيازات زيادي براي ايتاليا كسب كرد.

ماتي كازيسكي (بلغارستان)‌: بازيكن بااستعداد بلغارستاني با 25 سال ظرفيت و توانايي زيادي دارد و در تيم تورنيتوي غرب ايتاليا بازي مي‌كند. پدر و مادر كازيسكي هر دو بازيكن تيم ملي بلغارستان بودند. او از 14 سالگي به تيم نوجوانان بلغارستان پيوست. وي ابتدا پاسور بود و در نهايت در هيات بازيكن قدرتي درآمد و در 2 سال گذشته در ليگ جهاني، امتيازآورترين بازيكن شناخته شد.

در حاشيه رقابت‌هاي جهاني

روزنامه گازتادلاسپورت، معتبرترين روزنامه ورزشي ايتاليا و اروپا در روز اول مسابقات با چاپ عكس تماشاگران محجبه ايراني با عنوان پرچم‌ها و روسري‌ها از حضور پرشور ايرانيان مقيم ايتاليا و اروپا نوشت.

جعفر باستاني داور ايراني مقيم اتريش، حسن شمشيري مربي ايراني مقيم سوئد و حميد شايگي مربي ايراني مقيم ايتاليا جزو تماشاگران ديدارهاي ايران و ايتاليا بودند.

در بولتن رنگي مسابقات واليبال قهرماني جهان، نام 22 بازيكن كه تولدشان همزمان با مسابقات بود درج شده بود كه كوچك‌ترين آنها كوئينگ داي با 19 سال از چين و بزرگ‌ترين آنها مادناكوكو با 36 سال از كامرون بودند. عليرضا نادي نيز از بازيكناني بود كه مشمول دريافت هديه تولد شد. البته جلوي نام نادي سرگروه تيم ايران 25 سال نوشته شده بود كه فكر مي‌كنيم 5 سال كوچك‌تر شده است.

از 22 داور حاضر در مسابقات‌ 4 داور عرب از عربستان، قطر، مصر و تونس ديده مي‌شدند. اين در حالي است كه عربستان و قطر اصلا واليبال ندارند. راستي چرا هيچ داور ايراني به اين مسابقات دعوت نشده بود؟!

جمشيد حميدي ‌/‌ جام‌جم