تقابل ديدگاه دو رئيس در ورزش ايران زخمي كه سرباز كرد
چيزي كه عوض دارد گله ندارد
هر چند كه طبق يك ضربالمثل قديمي گفته ميشود چيزي كه عوض دارد گله ندارد، اما به هر حال سخت است كه كميته ملي المپيك به عنوان مجمع رسمي ورزش ايران در نظام ارتباطات بينالمللي جهان ورزش بخواهد از هويت اصلي خود فاصله گرفته و استقلال راي خود را بدست فراموشي بسپارد. هرچند كه البته و با توجه به اينكه بودجه كميته ملي المپيك از سوي دولت پرداخت شده است، مسوولان آن همواره دست به عصا حركت كرده و تلاش كردهاند با رئيس سازمان تربيت بدني هماهنگيهاي لازم را بوجود آورده و نظرات مقام ارشد ورزش را تامين كنند، اما خب هميشه نيز شرايط طبق انتظارها پيش نرفته و بويژه در رابطه با نحوه و كيفيت حضور در بازيهاي آسيايي و المپيك، اختلاف نظرها خود را نشان داده است.
محمد عليآبادي رئيس سازمان تربيت بدني در دولت نهم و رئيس كميته ملي المپيك در شرايط حاضر در دورهاي كه خود در راس سازمان وجود داشت، هرچند اختلافنظرهاي خود را با رضا قراخانلو رئيس وقت كميته ملي المپيك علني نساخت و به هر صورت تلاش داشت تا با همفكري و وحدت رويهاي تعيين شده، امور ورزش قهرماني را پيش ببرد، اما او نيز قبل از المپيك 2008 پكن به اين فكر افتاد كه مديريت سازمان تربيت بدني و كميته ملي المپيك را يك كاسه كند. ايدهاي كه به آن ايمان و باور داشت و جسته و گريخته مطرح كرده بود كه براي پيشبرد كار ورزش، بهتر اين است كه رئيس سازمان تربيت بدني در عين حال مديريت اين كميته را نيز بر عهده داشته باشد. كاري كه البته پيش از او نيز در زمان مديريت مصطفي هاشميطبا به اجرا در آمده بود و از اين حيث عليآبادي براي خود معذوريتي نميديد كه براي رسيدن به رياست كميته ملي المپيك دست به رايزني و يارگيري بزند. البته با توجه به اكثريت روساي فدراسيونهاي ورزشي در مجمع كميته ملي المپيك، محمد عليآبادي كار راحتي پيش روي خود در رقابت با رضا قراخانلو ميديد. قراخانلويي كه او نيز چون حمايت محسن مهرعليزاده رئيس وقت سازمان را متوجه خود ميديد، در ائتلاف شكل گرفته، در مقابل مصطفي هاشميطبا به پيروزي رسيد تا به اتفاق علي كفاشيان در مقام دبير كميته ملي المپيك براي 4 سال در راس اين نهاد ورزشي ايران قرار بگيرند.
عليآبادي كه بهرام افشارزاده را به عنوان دبير كل برگزيده بود، راحت در انتخابات كميته ملي المپيك به پيروزي رسيد تا براي چند ماهي مديريت واحد سازمان و كميته را بر عهده داشته باشد، اما در اواخر دولت دهم و همزمان با بالا گرفتن بحث دو شغلههاي ورزش، پايههاي قدرت عليآبادي نيز سست شد تا با كنار رفتن از رياست سازمان و سپردن سكان به دست علي سعيدلو، دوست و همكار شناخته خويش در دولت، خود كميته ملي المپيك را مديريت كند.
خوشبينيها به يك همكاري
با روي كار آمدن علي سعيدلو كه در دوره عليآبادي و در مقطعي بعنوان رئيس هيات مديره باشگاه پرسپوليس فعاليت نمود و حتي در ماههاي پاياني دولت نهم حكمش براي رياست مجمع باشگاه انشاء شده بود (حكمي كه فرصتي براي نهايي شدن نيافت) تا با اين سابقه ورزشي به عنوان مرد اول ورزش ايران از دكتر محمود احمدينژاد حكم بگيرد، اين اميدواري در بين جامعه ورزش شكل گرفت كه دو يار قديمي و صميمي در دولت دهم خواهند توانست با همدلي و همفكري، فصل تازهاي از همكاريهاي دو نهاد را براي توسعه ورزش ايران بگشايند. هر چند كه در همان روزهاي اوليه حضور سعيدلو در راس ورزش، عليآبادي با استناد به طرز فكر خود براي مديريت واحد ورزش، براي كنارهگيري از كميته ملي المپيك پيشقدم شد، اما سعيدلو با اين خواسته مخالفت كرد و حتي در اولين مصاحبه مطبوعاتي خويش نيزصريحا اعلام كرد كه گوشهچشمي به مديريت كميته ملي المپيك ندارد.
اما گويا همه اينها بسان يك تعارف و رودربايستي ميمانست، چرا كه در فاصله يكي دو ماه بعد رئيس سازمان با انتقاد از بعضي سياستهايي كه در دوره عليآبادي در ورزش ساري و جاري شده بود، عملا خود را در مقابل آن قرار داد تا اين مساله بدجوري براي عليآبادي گران تمام شود، هرچند او اين اجازه را به خود نداد كه در مقابل اين اظهارات دست به واكنش بزند و بر فضاي سرد روابط دامنه بيشتري ببخشد.
طبق گفته سعيدلو وظيفه كميته ملي المپيك تهيه بليت براي تيمهاي اعزامي و امور تداركاتي رشتههاي مختلف است و به هيچ وجه نبايد در مسائل فني وارد شود. اظهار نظري كه واكنش عليآبادي را در پي داشتالبته بعدها اين جنگ سرد مديريتي علني شد و كار به آنجا رسيد كه سيدجلال يحييزاده رئيس كميته تربيت بدني مجلس شوراي اسلامي و رئيس كميته تحقيق و تفحص از سازمان تربيت بدني، چندين جلسه با سعيدلو و عليآبادي جلسه گذاشت و تلاش كرد تا نظرها را به هم نزديك كند، اما او هم چون دورنماي روشني در اين زمينه نديد، اعلام كرد در صحبتي نيز كه با رئيسجمهور داشته، نظر وي را براي كنار رفتن محمد عليآبادي از رياست كميته ملي المپيك جلب كرده است؛ موضوعي كه در ادامه با موضعگيري عليآبادي مواجه شد و وي به صراحت اعلام كرد كه از كميته كنار نخواهد رفت و به وظايف قانوني اش در اين زمينه عمل خواهد كرد.
اوج اختلافات
هرچند كه وقتي كار به اينجا رسيد، امواج اختلافها فروكش كرد تا طرفين عزم خود را براي حضوري موفق در بازيهاي آسيايي گوانگجو چين جزم كرده و طي جلسات كارشناسي برگزار شده براي ارزيابي وضعيت رشتههاي مختلف، بهرام افشارزاده نيز بعنوان دبير كل كميته ملي المپيك در نشستهاي برگزار شده در سازمان و در حضور علي سعيدلو حاضر شود، اما بازهم وقتي كار به بحث بودجه بازيها كشيده شد، اختلافنظرها خود را نشان داد تا اين مساله امروز نيز مورد انتقاد مسوولان كميته ملي المپيك باشد. با تمام اين تفاسير يك اظهارنظر بيوقت و نا وارد از سوي مسوول مالي كميته ملي المپيك در ارتباط با كار تيم فوتبال اميد و بازتاب آن در سطح جامعه رسانهاي، واكنش تند رئيس سازمان تربيت بدني را به همراه داشت تا كميته ملي المپيك با اظهارنظر سعيدلو كاركرد و هويت اصلي خود در زمينه ورزش قهرماني را نيز روي هوا ببيند.
طبق گفته سعيدلو وظيفه كميته ملي المپيك تهيه بليت براي تيمهاي اعزامي و امور تداركاتي رشتههاي مختلف است و به هيچ وجه نبايد در مسائل فني وارد شود. اظهار نظري كه بعد از يك هفته سكوت، واكنش محمد عليآبادي را در پي داشت و او سعيدلو را توصيه به اين كرد كه يك بار اساسنامه كميته ملي المپيك را مطالعه كرده و بعد راجع به مسووليتهاي اين كميته به اظهارنظر بپردازد. هرچند كه وي وعده كرده است حرفهايش را بعد از پايان بازيهاي آسيايي گوانگجو بزند، اما يقينا از دو مسوول ورزش انتظار رفته و ميرود كه مسائل و مشكلاتشان را در پشت درهاي بسته حل و فصل كنند و اين مسائل را به رسانهها نكشند، آن هم در آستانه بازيهاي آسيايي كه به طور مسلم ميتواند ورزش ايران را تحت تاثير قرار دهد.
دو قرن تجربه ورزشي روي هوا
در اينجا فقط بايد به اين نكته اشاره كنيم كه هيات اجرايي كميته ملي المپيك كه از 11 عضو تشكيل شده امروز با وجود محمد عليآبادي، بهرام افشارزاده، مهدي قدمي، مهدي هاشمي، محمود مشحون، شاهرخ شهنازي، احمد ناطق نوري، مهدي كرباسيان، محمود خسرويوفا، رباب شهريان و علي كفاشيان، با توجه به سابقه تكتك افراد، بيش از دو قرن تجربه را در دل خود جاي داده است و به طور بديهي نميتوان انتظار داشت كه اين مجموعه تنها كار تداركاتي كنند و در مسائل فني وارد نشوند،. آن هم در شرايطي كه اصولا به اعتقاد بسياري از اصحاب فن، كار ورزش قهرماني بايد بر عهده كميته ملي المپيك باشد و سازمان تربيت بدني با نگاه كلان به موضوع تربيت بدني و ورزش در جايجاي كشور، نظارت عاليه بر اجراي امور ورزش داشته باشد. بيشك اگر زماني اين مساله در تاروپود ورزش ايران اجرايي شود، در آن صورت هيچ زمان رئيس سازمان تربيت بدني گرفتار مسائل جزيي ورزش و مسائلي چون استقلال و پرسپوليس نميشود.
حجتاله اكبرآبادي / گروه ورزش
















