فقط یک دهم کل هزینه های برگزاری جام جهانی 2010 فوتبال در آفریقای جنوبی، به این كشور بازگشته است. خسارتها و زیانهای برآمده از رویداد مهم جام جهانی در آفریقای جنوبی، به مراتب بزرگتر و گسترده تر از سود دهی این بازی ها بوده است . 

به نوشته  نشریه آلمانی اشپیگل ، شرکت های آفریقایی نتوانستند از تدارک و برگزاری این مسابقات متنفع شوند و تنها یک دهم هزینه های برگزاری مسابقات جام جهانی در این کشور بازگردانده شد. 

از حدود سه میلیارد و ششصد میلیون یورو سرمایه گذاری رسمی که به ساخت ورزشگاه ها و زیرساختهای مورد نیاز برگزاری این رقابت ها در آفریقای جنوبی اختصاص یافت تنها حدود 385 میلیون یورو آنهم از محل گردشگران خارجی، عاید دولت این کشور شد.

دولت آفریقا انتظار داشت 450 هزار گردشگر خارجی به این کشور  سفر کند اما آمارها فقط از 300 هزار توریست حکایت دارد.

بسیاری از شرکت های آفریقای جنوبی نتوانستند سود چندانی از ناحیه برگزاری جام جهانی فوتبال در کشورشان بدست آورند بطوری که از میان یکصد شرکت بزرگ آفریقایی که برخی از آنها شرکتهای چند ملیتی اند تنها یک مورد سود 22 درصدی تجربه شد و این در حالی بود که همین شرکتها یکسال، پیش از برگزاری مسابقات به کسب سود 45 درصدی امیدوار بودند. 

فرانتس بکن باوئر چهره برجسته فوتبال آلمان یكی از دلایل كاهش سود را گرانی بلیت و هزینه بالای سفر اعلام كرد و گفت: هزینه تماشای یک بازی برای یک تماشاگر در مقایسه با جام های قبلی گران تمام می شود و  بالا بودن هزینه سفر( در عرض یک هفته نزدیک به پنج تا شش هزار یورو) به کشور آفریقای جنوبی از مشكلات این دوره بوده است .

ارزان ترین بلیت بازی های گروهی نزدیک به 56 یورو و گران ترین بلیت بازی فینال به مبلغ 630 یورو بود. 

اما بر سودها و هزینه های دیگر جام جهانی ها :

در جام جهانی آمریکای شمالی در سال 1994 تنها شهر لس‌ آنجلس، که میزبان بازی فینال نیز بود در فاصله‌ چند ماهه‌ قبل و بعد از برگزاری این مسابقات رقمی در حدود 623 میلیون‌ دلار به شکل مستقیم و غیر مستقیم از محل برگزاری این جام عایدی داشت.

در نیویورک و سان فرانسیسکو و بوستون بر روی هم بیش از یک میلیارد‌ دلار درآمد کسب کردند.

در جام جهانی مشترك ژاپن و كره جنوبی در سال 2002  هر دو کشور هر یک به‌ اندازه‌ یک میزبان کامل برای جام تدارک دیدند در حالی که هر یک تنها نیمی از تماشاگران و توجه رسانه‌ای و تبلیغاتی را به خود جلب کردند.
 
در پایان این رقابت‌ها از ده استادیوم تازه تاسیس ژاپن هشت‌تای آنها تقریبا بلا استفاده ماند که این به معنای هدر رفتن سرمایه‌ گذاری‌های کلان انجام شده برای ایجاد آنها است.

پس از پایان مسابقات جام جهانی 2006 دولت آلمان گزارش داد که درآمد این کشور طی یک ماه برگزاری مسابقات تنها از محل توریسم به بیش از 400 میلیون‌ دلار بالغ شده است.

جام 2006 طبق گزارش‌های رسمی در حدود 430 میلیون یورو مخارج عملیاتی (به جز هزینه‌های زیرساختی) و در مقابل 135 میلیون یورو سود خالص به همراه داشته است.

درآمد بلیت فروشی این مسابقات، که تا آن زمان به طور کامل در اختیار کشور میزبان بود، به قدری بالا رفت که فیفا در سال 2007 تصمیم گرفت از این پس (از جام 2010) خودش مسوولیت توزیع و فروش بلیت‌ها را بر عهده بگیرد و برای این منظور شرکتی نیز تاسیس کرده است.

بر خلاف آفریقا كه از رقابت های جام جهانی 2010 سودی عایدش نشد فدارسیون بین المللی فوتبال (فیفا) بیش از دو میلیارد دلار درآمد کسب کرد. 

میزان درآمدهای خالص فیفا در جام جهانی های گذشته :
جام جهانی فوتبال در ایتالیا (1909 میلادی ) 59میلیون دلار
جام جهانی فوتبال آمریکا (1994 میلادی) 72 
جام جهانی فوتبال فرانسه(1998 فرانسه )84 میلیون دلار
جام جهانی فوتبال طور مشترک در کره جنوبی و ژاپن(2002 میلادی)32 میلیون دلار
جام جهانی فوتبال آلمان(2006 میلادی ) یک و 90 میلیون دلار
جام جهانی فوتبال آفریقای جنوبی(2010 میلادی ) بیش از دو میلیارد دلار