عیدی علیجانی معتقد است با یک چشم بر هم زدن 4 سال دیگر می رسد و نباید با سنگ اندازی و اعمال سلیقه شخصی در جابه جا کردن آدم‌ها راه پیشرفت را ببندیم. ایران می توان شرایطی بهتر از شرایط کنونی درآسیا داشته باشد؛ به شرط آن که مسئولان در باد این 20 طلا نخوابند و برای آینده برنامه ریزی کنند.

رییس کمیته علمی ستاد تدارکاتی بازی های آسیایی و المپیک و نایب رییس فدراسیون‌های دوومیدانی ایران و آسیا در تشریح وضعیت فدراسیون‌های مختلف در بازی های آسیایی اظهار کرد: در فدراسیون کشتی 7 تا 10 مدال طلا پیش بینی می شد که این فدراسیون موفق به کسب 7 طلا شد و در واقع کشتی در حد انتظار بود و این هفت مدال کمک زیادی به کاروان کرد. هرچند که همین انتظار هم از کشتی می رفت و ما به طور سنتی از کشتی توقع مدال داشتیم.

وی افزود: تکواندو در حد انتظار ظاهر شده و عملکرد نسبتا خوبی داشت. در وشوو فکر می‌کردیم یک یا دو طلا کسب کنیم که با کسب سه مدال طلا، وشوو بیش از حد انتظار ظاهر شد. مضاف بر این که تنها طلای بانوان هم در این رشته به دست آمد. در دوومیدانی توقع کسب یک مدال طلا داشتیم که توانستیم به دو مدال طلا برسیم. در واقع دوومیدانی عالی کار کرده و نتایج بسیار رضایت بخشی به دست آورد و سعیدلو، علی آبادی، افشارزاده از عملکرد دوومیدانی کاران ابراز خوشحالی کردند.

علیجانی تاکید کرد: در قایقرانی قول دو طلا و 8 مدال داده بودند که به دو طلا رسیدند، ولی انتظار کسب مدال های بیشتری در این رشته داشتیم. در دراگون بت (به ویژه در بخش بانوان) فکر می کردیم مدال بگیریم که این اتفاق نیفتاد. مدال طلای وزنه برداری هم خوب بود و ما همین یک مدال طلا را برای وزنه برداری در نظر گرفته بودیم، چراکه این رشته در یک سال گذشته وضع خوبی نداشت. از جودو بیشتر از این انتظار داشتیم، ولی با توجه به تغییراتی که در فدراسیون انجام شده بود نتیجه دور از نظر نبود. در واقع می توان گفت یکی از دلایلی که جودو و کاراته خوب نتیجه نگرفتند، تغییراتی بود که در این دو فدراسیون رخ داد.

وی ادامه داد: در تیراندازی و دوچرخه سواری انتظار طلا داشتیم که نتوانستم به هدف گذاری خود برسیم. از کاراته هم توقع سه طلا داشتیم که این رشته هم کمتر از حد انتظار ظاهر شد. در رشته های تیمی از هندبال انتظار رسیدن به فینال را نداشتیم. در رشته والیبال پیش بینی ما کسب جایگاه اول یا دوم بود و برای بسکتبال هم همین جایگاه را پیش بینی می کردیم. در فوتبال هم حداقل کسب رتبه سوم را انتظار داشتیم که چهارم شدیم. در واقع در رشته های تیمی والیبال و هندبال خوب بودند و بسکتبال هم با ناداوری و بدشانسی به فینال نرسید. در رشته کبدی خانم‌ها با ناداوری از راه یافتن به فینال بازماندند، ولی عملکرد کبدی زنان و مردان نسبتا خوب بود. شطرنج، شنا و ژیمناستیک هم در حد معقول ظاهر شدند، چراکه از این رشته توقع کسب مدال نداشتیم.

علیجانی خاطر نشان کرد: قبل از حضور در گوانگجو و با صحبت‌هایی که با روسای فدراسیون ها داشتیم، پیش بینی ما این بود که چهارم می شویم و من هم گفته بودم اگر چینی ها بیشتر مدال ها را بگیرند، ممکن است چهارم شویم.

وی تاکید کرد: کسانی که شرایطی بدتر از این را برای ایران پیش بینی کردند، شاید در جریان تمرینات فدراسیون ها نبودند. مطمئنا کسب 20 طلا در بازی های آسیایی دوباره قابل تکرار است و با با یک برنامه ریزی 4 ساله حتی می توان تعداد آن را بیشتر کرد. پتانسیل فدراسیون های ما بیشتر از آن چیزی است که حالا وجود دارد و ایران می تواند شرایطی بهتر از شرایط کنونی را درآسیا داشته باشد، به شرط آن که مسئولان در باد این 20 طلا نخوابند و برای آینده برنامه ریزی کنند.

وی با ابراز نارضایتی از عملکرد مسئولان نسبت به فدراسیون دوومیدانی تاکید کرد: متاسفانه برخلاف این که فدراسیون ما جزو فدراسیون های موفق بود، اما مورد بی مهری سازمان قرار گرفت و همین موضوع انگیزه بازیکنان و حتی خود من را کاهش داد. ما در گوانگجو 5 مدال به دست آوردیم و چندین رکورد ملی را ارتقا دادیم، اما آن طور که باید و شاید و مانند بقیه فدراسیون ها مورد حمایت قرار نگرفتیم. در حالی که گفتن یک خسته نباشید خالی هم خیلی چیزها را عوض می کند. باید از معاون فنی سازمان بپرسید چرا فدراسیون های موفق باید از نو شروع کنند؟

علیجانی در پاسخ به این سوال که قرار است در فدراسیون دوومیدانی تغییراتی صورت بگیرد؟ به ایسنا گفت: نمی دانم. من هم حرف‌هایی از گوشه و کنار شنیده‌ام. اگر قرار است این طور باشد من هم دیگر نمی مانم. این تیم 4 سال کار کرد تا نتیجه گرفت. نباید با سنگ اندازی و اعمال سلیقه شخصی در جابه جا کردن آدم‌ها راه پیشرفت را ببندیم. به چشم بر هم زدنی این 4 سال می رود و نوبت بازی های دوره بعد خواهد شد. در این شرایط من آینده خوبی برای دوومیدانی نمی بینم.