به گزارش ورزش سه، شاید یکی از تفاوت های بزرگ آرژانتین و پرتغال در این جام جهانی رفتار سرمربی و بازیکنان این دو تیم با فوق ستاره هایشان بود. در پرتغال با همه اخباری که بیرون می آمد و سریعا توسط پرتغالی ها تکذیب می شد، یک چیز کاملا مشخص بود. آن ها رونالدو را آن طور که باید قبول نداشتند و حتی سانتوس هم با او به مشکل خورد.

اما در آرژانتین اسکالونی جز ستایش لئو حرفی نمی زند و درون تیم کاملا مشخص است که بازیکنان فراتر از آرژانتین برای موفقیت مسی تلاش می کنند. مثل این صحنه که دی پاول سد راه پریشیچ شده تا لئو بتواند در مسیری هموارتر به سمت دروازه کروات ها هجوم ببرد. شاید بزرگترین دلیل خشم پسران آرژانتینی از لاله های نارنجی، صحبت های فن خال راجع به مسی بود. آن ها هم درون زمین و هم بیرون از زمین دوست دارند سپر دفاعی لئو باشند تا او راحت تر به هدف بزرگش برسد.

کاملا مشخص است که تک تک بازیکنان آلبی سلسته با تمام وجودشان دوست دارند لئو را در راه رسیدن به آرزویش همراهی کنند و بخشی از تاریخچه موفقیت های مسی باشند. موفقیتی که می دانند به نام مسی خواهد بود و البته به کام آرژانتین!