علی حسینی:خدا را چه دیدید،شاید من را بخشیدند
ورزش و ورزش کردن را کاملا فراموش کرده است و این روز ها فقط چسبیده است به درس«چه کار باید بکنم؟چاره ای ندارم و فقط می روم دانشگاه و می آیم.»این را سعید علی حسینی می گوید.
ورزشکاری که خواسته یا ناخواسته از دنیای قهرمانی کنار رفت تا حالا فقط حسرت برایش باقی بماند.تقریبا نزدیک به دو ماه از اعلام محرومیت مادام العمر سعید علی حسینی می گذرد.او و پدرش چند روز پس از این اتفاق و مطابق قوانین فدراسیون جهانی به دادگاه عالی ورزش شکایت کردند و نوبت گرفته اند تا مدارکی را که دارند در این دادگاه رو کنند.هنوز بارقه ای از امید در وجودش هست و می گوید خدا را چه دیدید شاید رای فدراسیون جهانی برگشت.«من امیدم را از دست نمی دهم.وکیل گرفته ام و او پیگیر کارها است.قرار است دادگاه عالی ورزش نوبتی را به ما بدهد تا از خودمان دفاع کنیم.نمی دانم این اتفاق چه زمانی می افتد اما وکیل من مشغول جمع کردن پرونده برای ارائه به دادگاه است.»
علی حسینی این را می گوید و ادامه می دهد:«هیچ چیز غیر ممکن نیست و شاید این بار همه چیز تغییر کند.فعلا نمی خواهم ذهن خودم را با این چیزها مشغول کنم و باید درسم را ادامه بدهم.»
او در پایان با اشاره به اینکه رضازاده پس از این اتفاق اصلا تماسی با او نداشته است ادامه می دهد:«او فقط به پدرم زنگ می زند.آن هم گاهی اوقات.شنیده بودم که سعیدلو دستور داده بود تا رضازاده پیگیری ویژه تری نسبت به مشکل من داشته باشد اما او فقط حرف می زد و می گفت پیگیرم،پیگیرم!نمی خواهم دیگر در مورد رضازاده حرف بزنم.چون هیچ فایده ای ندارد و بلایی را که قرار بود سر من بیاورند را آوردند!»
