سرویس ورزشی برنا-وحید جعفری
بی تردید اگر جودو پتانسیل و توانایی کسب افتخارات متعدد را نداشت با ناکامی های که در کارنامه اش به ثبت رسید به این اندازه مورد انتقاد قرار نمی گرفت.

جودو، ورزش اسکیت نیست که نو پا بوده و یا به دنبال تجربه باشد. این رشته قدیمی گذشته بدی هم نداشته که از آن انتظار کسب موفقیت نداشته باشیم.

واقعیت اینکه این رشته درگیر مشکلات عدیده ای است و همین موضوع باعث شده تا ورزشی که می تواند به مراتب بهتر از آنچه که امروز نشان می دهد، باشد آن طور که باید و شاید در میادین بین الملللی ظاهر نشده و نتواند به انتظارات پاسخ مناسبی بدهد.

ضعف اصلی جودو از کجا نشات می گیرد؟ چه زمان کابوس تلخ این رشته تمام خواهد شد؟ 

جودو بدنه ای قوی دارد. از نیروی انسانی بالایی هم برخوردار است، پس نباید مشکلات این ورزش را در این قسمت جستجو کرد.

آیا مشکل این رشته ورزشی از راس نیست؟ قسمتی که طی چند سال اخیر چند رییس به خود دیده و هر کدام به نحوی اشتباهاتی داشتند که باعث شده تا جودو از حرکت و روند رو به جلو  باز‌ایستد.

جودو در چند سال اخیر پیشرفت نداشت که هیچ؛ بلکه در جا هم نزد تا با پسرفتی که داشت هر روز ضعیف تر شود. 

در این میان سایر کشورها به دنبال پیشرفت بودند و همین شد که فاصله جودو ایران با سایر تیم ها زیاد و زیادتر شد.

دلیل این عقب ماندگی و پسرفت چه کسی یا چه چیزی است؟ آیا اختلاف و اختلاف آفرینان عوامل اصلی این مشکلات نیستند؟

واقعیت اینکه جودو احتیاج به یک عزم کلی دارد تا بتواند یکبار دیگر به روی پاهای خود بایستد، البته برای اینکار باید قبل از هر چیز یا تغییراتی کلی در راس خود ایجاد کند یا اینکه اختلافات را کنار گذاشته و همدلی و وفاق را بر فضای خود حاکم کند.

جودو چیزی از سایر رشته های رزمی که این روزها خوش می درخشاند کم ندارد.

این رشته قدمتی طولانی در کشورمان داشته و تجربه کافی هم دارد، پس می تواند باز موفق عمل کند .