ابراهیم زاده و ذوب آهن می‌توانند به روزهایی بهتر هم در فوتبال ایران فکر کنند، چرا که آنها نه تنها موفقیت را به نمایش گذاشته‌اند بلکه تداوم در این امر را به وضوح نشان داده‌اند. افشین قطبی روزهای آخر خود در فوتبال ملی ایران را تجربه میکند و چه کسی است که نداند که ابراهیم‌زاده از هم اکنون آلترناتیو ایرانی و شماره یک فدراسیون برای جایگزینی اوست. البته همه نگاهها به ابراهیم‌زاده در حالی شکل خواهد گرفت که تصمیم خرید مربی خارجی به هدف فدراسیون تبدیل نشود. به هر حال از آن جایی که ابراهیم‌زاده به سبک مربیانی نظیر مایلی‌کهن خیلی جوگیر نمی شود، پلهای پشت سرش را خراب نمی‌کند و منتظر روزهایی هست که از توانایی و ارتباطات خوبش استفاده کند، پیش‌بینی روزی که او سرمربی تیم ملی ایران شود اصلاً بعید نیست. او روزی این پست را تجربه خواهد یا بلافاصله پس از قطبی یا سال‌ها پس از قطبی. این موضوع کابوسی است برای هواداران ذوب آهنی که می‌دانند تیمشان با ابراهیمزاده می‌تواند بر فوتبال ایران سلطه یابد. آنها منتظرند که سالهای حضور منصور در ذوب آهن دو رقمی شود ولی این اتفاق بعید است و خیلی هم بعید است. روح حرفه‌ای گری که او در تیمش دمیده شاید تنها ذوب‌ آهن است که می‌تواند در ورزشگاه آزادی و در روزهایی که حتی 70 درصد کیفیت واقعی خود را هم ندارد، از یک دیدار حساس سه امتیاز را خارج کند. ذوب آهن که به لحاظ موقعیت و کیفیت بازی مقابل استقلال بایستی بازنده بی چون و چرای بازی لقب می‌گرفت با استفاده از حرفه‌ای‌گری زهر خود را در نیمه دوم پاشید و سه امتیاز از جدی‌ترین رقیب خود تا هفته نوزدهم گرفت. ذوب آهن یک هفته بعد هم با همین شیوه از بازی جنجالی با مس با پیروزی و حرفه‌ای‌گری خارج شد هرچند که گویا کارد باشگاه مس در خارج از مستطیل سبز بیشتر می برید و این بازی بایستی تجدید شود. ابراهیم‌زاده روح تفکر حرفه‌ای را در تیمش دمیده است و این موضوع تاکنون در اکثر مسابقات ذوب‌آهن اثبات شده است. تیم ابراهیم‌زاده در هر شرایطی امیدوار به بهبود نتیجه است، برای آن می جنگد و برای موفقیت برنامه دارد یعنی حرفه ای‌گری. ارتقای دسته جمعی بازیکنان فرشید طالبی، علی احمدی، گردان، خلعتبری، سید محمد حسین، حدادی فر و حتی خلعتبری کدامیک نسبت به اولین سالهای حضورشان در ذوب آهن رشد قابل ملاحظه‌ای نداشته‌اند. کدام بازیکن را سراغ دارید که حتی درجا زده باشد؟ این یعنی اینکه خرید بازیکن با علم بوده و بازیکنانی که همگی برای خود در ذوب آهن نامی دست و پا کرده اند کیفیت روزهای اخیر خود را مدیون مربی هستند که از لحاظ فنی چیزهای زیادی برای آموختن دارد. زمانی که فرشید طالبی در فجر سپاسی یک مهاجم ذخیره‌نشین بود، خواب روزهایی را هم نمی‌دید که در ذوب آهن نامزد بازیکن سال فوتبال آسیا شود. سپاهان، کی و کجا وعده دیدار ما!؟ مرد سپاهانی نیمکت ذوب آهن هنوز آرزومند روزی است که برای هواداران سپاهان دست تکان دهد. منصور ابراهیم‌زاده که حتـی در روزهـایـی که جایگاهش مثل این روزها در ذوب‌آهن مستحکم نبود سپاهانی بودن خود را کتمان نمی کرد، قطعاً به روزهایی فکر می کند که هدایت تیم محبوبش را بر عهده بگیرد. آیا سرنوشت این فرصت را به او می دهد