خبرگزاری فارس: هنوز مشخص نیست که سرمربیگری تیم ملی والیبال ایران به چه کسی می‌رسد و چگونه انتخاب خواهد شد.

به گزارش باشگاه خبری فارس «توانا»، پس از بازگشت تیم ملی والیبال ایران از بازی‌های آسیایی 2010 گوانگجو و شکست دور از انتظار در دیدار پایانی این مسابقات مقابل ژاپن و در نتیجه از دست دادن فرصت طلایی برای قهرمانی در این پیکارها و همچنین پیش‌رو بودن جام ملت‌های آسیا در سال آینده به میزبانی ایران، هیأت رئیسه فدراسیون والیبال ایران تصمیم گرفت تغییراتی را در راس کادر فنی تیم ملی ایجاد کند.
تصمیم گرفته شد از یک سرمربی مطرح خارجی به صورت تمام وقت در تیم استفاده کنند که طبق آخرین اخبار احتمال حضور آندریا آناستازی ایتالیایی یا زوران گائیچ صربستانی بیش از از سایر گزینه‌هاست.
در این که تیم ملی والیبال ایران پس از رقابت‌های آسیایی گوانگجو نیاز به یک مربی سطح بالای خارجی دارد شکی نیست، اما در این بین برخی‌ اعتقاد دارند مربی تیم ملی باید ایرانی باشد. این در حالی است که اگر مربی خوبی در ایران باشد که دانش و تجربه داشته باشد و بتواند تیم را مدیریت کند، قطعاً مورد تایید همگان خواهد بود، اما متاسفانه مربیان ایرانی کمتر دنبال کسب دانش روز دنیا می‌روند.
حال برای اینکه متوجه شویم تیم ایران نیاز به چه نوع مربی و با چه سبک کاری نیاز دارد باید جلسه‌های فراوان برگزار کرد و این امر را مورد بررسی کارشناسی قرار داد. با بازیکنانی که در والیبال ایران حضور دارند، مربیانی باید وارد کشور شوند که بتوانند آنها را رهبری کنند، اما به گفته جمشید حمیدی، کارشناس والیبال چنین مربی در ایران حضور ندارد.
حمیدی در خصوص انتخاب سرمربی تیم ملی اعتقاد دارد که باید از مدرن‌ترین مربیان جهان استفاده شود چراکه روسیه، بلغارستان، اسپانیا و فنلاند که پدیده اروپا شد و حتی مصر هم از مربی ایتالیایی استفاده می‌کنند و چون در حال حاضر مربیان ایتالیایی و سپس آرژانتینی دانش خوبی برای مربیگری دارند و به سبک والیبالیست‌های ایران آشنا هستند، گزینه‌های مناسبی برای در دست گرفتن سکان هدایت تیم ایران محسوب می‌شوند.
حمیدی معتقد است که سرمربی تیم ملی را سایت فدراسیون انتخاب نمی‌کند، بلکه پس از کار کارشناسی این هیأت رئیسه فدراسیون است که تصمیم نهایی را باید بگیرد، البته اگر قرار باشد اعضای هیأت رئیسه به رئیس فدراسیون نگاه کنند بدون شک نمی‌توانند منافع والیبال را در نظر بگیرند.

* نسل طلایی والیبال ایران و کادر جوان و بی‌تجربه
شاید کمتر کسی قبول نداشته باشد که تیم ملی فعلی ایران یکی از نسل‌های طلایی این رشته محسوب می‌شود، اما واقعیت این است که بیشتر این بازیکنان در زمان ریاست محمدرضا یزدانی خرم در فدراسیون والیبال در تیم‌های رده سنی نوجوانان و جوانان با هم همبازی بوده‌اند و اگر پس از گذشت این همه سال نتوانند با هم هماهنگ باشند جای تعجب دارد.
به عقیده برخی کارشناسان کادر فنی سابق تیم ملی (حسین معدنی و دستیارانش) کار بزرگی نکردند که ایران را در رقابت‌های کاپ آسیا قهرمان کرده‌اند یا در مسابقات آسیایی گوانگجو با عبور از سد تیم‌های ترکمنستان و مغولستان و عربستان به مقام نایب قهرمانی نایل آمده‌اند. چرا معدنی و دستیارانش به 2 شکست متوالی برابر قدرت اول آسیا یعنی ژاپن هیچ اشاره‌ای نمی‌کنند؟
هرچند که باید اذعان کرد حسین معدنی به عنوان یک مربی جوان ایرانی موفقیت‌هایی هم داشته که از جمله آنها می‌توان به راهیابی تیم ملی به جام جهانی 2010 ایتالیا و کسب نایب قهرمانی جام ملت‌های آسیا در سال 2009 فیلیپین اشاره کرد، اما ناکامی در بازی‌های آسیایی گوانگجو و کسب عنوان نایب قهرمانی در آن مسابقات و همچنین عدم صعود به دور دوم جام جهانی از نقاط تاریک کارنامه معدنی در تیم ملی محسوب می‌شود.
برخی از کارشناسان مانند علی شاکری معتقدند که علت این ناکامی‌ها عدم مدیریت خوب کادر فنی و وجود برخی حاشیه‌ها بوده است.
وی عقیده دارد نمره معدنی از 20، 15 است و جوانی کادر فنی در برخی مسابقات به تیم ملی ضربه زد، البته نباید پس از انتخاب سرمربی تیم ملی معدنی را هم از دست بدهیم و باید از تجربیات وی در دیگر جاها هم استفاده شود.

* اشتباه تاریخی در صورت انتخاب مربیان صربستانی
این اتفاق که هیأت رئیسه فدراسیون که متکشل از محمدرضا داورزنی، محمود نوری، احمد ضیایی، ناصر میرفخرایی، لیلا محمدیان، ماریا عبدالهی، سعید درخشنده، عباس مفیدی، عبدالله جلایر و خسرو ابراهیم است و تنها 4 نفر متخصص والیبال به نام‌های میرفخرایی، ابراهیمی،درخشنده و محمدیان در آن حضور دارند در خصوص انتخاب سرمربی تیم ملی تصمیم‌گیری کنند، شاید امر درستی نباشد.
به نظر می‌رسد مهم‌ترین کار هیأت رئیسه باید سیاست‌گذاری برای آینده والیبال باشد و تنها مشخص کنند که تیم ملی باید از مربی خارجی استفاده کند یا خیر. اینکه چه مربی وارد ایران شود، باید در جلسه متخصصین این رشته مورد بررسی قرار گیرد.
نیاز به نشست‌های چند ساعته برای انتخاب سرمربی آینده تیم ملی به شدت احساس می‌شود تا در این جلسه‌ها ابتدا شاخص‌های یک مربی خارجی خوب مورد بررسی قرار گیرد تا سپس هیأت رئیسه فدراسیون نظر نهایی خود را صادر کند.
شاید نکته‌ای که بسیاری از کارشناسان به آن اشاره کرده‌اند عدم انتخاب مربیان صرب برای تیم ملی است؛ بسیاری از متخصصان والیبال اعتقاد دارند در شرایط کنونی مربیانی از اروپای غربی و آمریکای جنوبی می‌توانند به والیبال ایران کمک کنند و استدلال آنها هم این است که اکنون در راس تیم‌های بزرگ دنیا مانند تیم ملی والیبال بلغارستان، روسیه و ... مربیان ایتالیایی حاضر هستند.
اگر فدراسیون والیبال بخواهد از مربیان صربستانی استفاده کند باز هم شاهد اشتباه تاریخی گذشته در والیبال خواهیم بود که این کار چیزی جز حسرت برای ایران به ارمغان نخواهد آورد.
بنا به گفته محمدرضا داورزنی رئیس فدراسیون والیبال، فدراسیون به دنبال این است که در رقابت‌های المپیک حضور پیدا کند، مقام قهرمانی مسابقات جام ملت‌های آسیا را کسب کند، وارد لیگ جهانی شود و در پایان بین 10 تیم برتر جهان قرار گیرد.
برای رسیدن به این اهداف تیم ملی نیاز به حضور مربیان روز دنیا دارد و برای این کار مسئولان باید هزینه کنند. 2 گزینه برای قرار گرفتن در راس کادر فنی به نام‌های آندریا آناستازی و زوران گائیچ این روز‌ها بیش از پیش در رسانه‌ها مطرح شده است که با توجه به نظر کارشناسان آندریا آناستازی گزینه مناسبی البته از بین این 2 گزینه به نظر می‌رسد چون در 2 مقطع مربی لاجوردی‌پوشان ایتالیا بوده و با اسپانیا به مقام قهرمانی اروپا رسیده است.
در مقابل، گزینه دیگری مطرح شده به‌نام زوران گائیچ که باید به صراحت در خصوص این مربی گفت که اگر وی از مربیان سطح اول دنیا محسوب می‌شود چرا در شرایط کنونی حدود یک سال است که در هیچ تیمی فعالیت نمی‌کند و بیکار است؟ قطعاً مربی مطرح و با دانش بیکار نخواهد ماند و خواهان زیادی دارد، اما این موضوع برای گائیچ البته در شرایط کنونی صدق نمی‌کند. مسئولان فدراسیون والیبال باید به دنبال مربیانی بروند که خواهان زیادی در سطح جهان دارند.

* کوتوله، گزینه اصلی برای در دست گرفتن سکان تیم ملی والیبال
آناستازی در دهه 80 میلادی به عضویت تیم ملی ایتالیا در آمد و تا اواخر دهه 90 عضو تیم ملی کشورش بود و در نهایت با 141 بازی ملی با دنیای قهرمانی خداحافظی کرد.
او بازیکن بسیار توانمندی بود که در جمع غول‌ها و آسمان خراش‌های آن زمان با 181 سانتی‌متر قد لقب "کوتوله " را از سوی رسانه‌های ایتالیایی به خود اختصاص داد.
آندریا آناستازی در سال 1990 با ایتالیا برای نخستین بار قهرمان جهان شد و در کارنامه بازیگری او چندین قهرمانی در لیگ جهانی و قهرمانی اروپا نیز به چشم می خورد؛ نخستین تجربه مربیگری آناستازی با تیم "بی بوب پرشیا " در لیگ سری (ب) ایتالیا در سال 1994 بود.
وی در سال 1999 جانشین خولیو ولاسکو سرمربی صاحب نام آرژانتینی الاصل ایتالیا شد که تا سال 2002 هم در این سمت باقی ماند. او در همین سال در مسابقات جهانی 2002 مارول پلاتای آرژانتین تیم ایتالیا را به مقام پنجم رساند و در مرحله نهایی لیگ جهانی نیز پس از شکست 3 بر یک مقابل یوگسلاوی سابق که هدایت آن برعهده زوران گائیچ بود از تیم ملی ایتالیا کنار رفت.
وی در ادامه مربیگری خود سپس راهی اسپانیا شد و همراه با دوست قدیمی و هم دوره‌اش، آندریا گاردینی اسپانیا را در مسابقات قهرمانی اروپا در سال 2007 به میزبانی مسکو، قهرمان اروپا کرد.
پس از کسب این عنوان آناستازی باردیگر در راس کادر فنی لاجوردی پوشان قرار گرفت و جانشین مونتالی شد. پس از جام‌جهانی 2010 ایتالیا وی از سرمربیگری تیم ایتالیا کنار رفت تا در حال حاضر یکی از جدی‌ترین گزینه‌های هدایت تیم ملی ایران محسوب ‌شود.

* گائیچ بیکار، دیگر مربی مدنظر فدراسیون والیبال!
زوران گائیچ بر خلاف آناستازی هرگز بازیکن مطرحی نبوده است و آنچه را که آناستازی در دوران بازیگری به‌آن نایل شد در مربیگری به دست آورده است.
گائیچ پس از سال‌ها قهرمانی با یک تیم باشگاهی در صربستان، مهم‌ترین عنوان دوران مربیگری‌اش را با دستیاری یوستا ست‌کوویچ در بازی‌های المپیک 2000 سیدنی به دست آورد که توانست برای نخستین بار مدال طلای والیبال مردان را با صربستان در المپیک به دست آورد.
وی پس از کسب مقام سوم اروپا و چند مقام دیگر از جمله عنوان سومی لیگ جهانی در سال 2002 که با شکست دادن تیم ملی ایتالیا با سرمربیگری آناستازی به دست آمد از تیم ملی کشورش جدا شد.
گائیچ پس از چند سال مربیگری در کشورهای اروپایی از جمله یونان به عنوان نخستین سرمربی خارجی تیم ملی والیبال مردان روسیه انتخاب شد و طی 2 سال حضورش در این تیم مهمترین موفقیتش، کسب مقام سوم لیگ جهانی در سال 2005 بود.
سقوط روسیه تا مقام هفتم در مسابقات قهرمانی جهان در سال 2006 در توکیو موجب شد که مسئولان فدراسیون والیبال این کشور وی را برکنار کنند. گائیچ پس از آن سرمربی یک تیم باشگاهی در سوپر لیگ روسیه به‌نام "ایسکرا " شد و همزمان با هدایت این تیم سرمربیگری تیم ملی والیبال ایران را نیز پذیرفت؛ او در حال حاضر پس از جدایی از تیم "ایسکرا " ظاهراً فعالیتی در امر مربیگری ندارد و بیکار است!
حضور نیمه وقت گائیچ پس از عنوان پنجم در مسابقات جام ملت‌های آسیا در سال 2007 در اندونزی و به دنبال آن ناکامی در مسابقات انتخابی المپیک 2008 پکن موجب شد تا فدراسیون والیبال در صدد فسخ قرارداد مشروطش با وی برآید.
حمیدی در مورد این مربی می‌گوید: هیچکس گائیچ را به عنوان مربی بد نمی‌شناسد، اما وی از نظر اخلاقی مناسب حضور در ایران نبوده و مبادی آداب نیست؛ بازیکنان ما مربی نمی‌خواهند که سرشان داد بزند بلکه فردی را می‌خواهند که آنها را مدیریت کند.
گائیچ هم اکنون یکی از گزینه‌های احتمالی سرمربیگری تیم ملی والیبال ایران از سوی فدراسیون والیبال محسوب می‌شود.

* فدراسیون مربی تمام وقت و با سابقه می‌خواهد
به گفته شاکری، کارشناس والیبال ایران مسئولان فدراسیون هرکسی را که برای سرمربیگری تیم ملی ایران انتخاب کنند به نوعی ریسک است و شاید مجبور باشند چند تورنمنت را فدایش کنند تا در آینده بتوانند از فواید حضور و دانش وی استفاده کنند.
درخشنده، دبیر فدراسیون والیبال نیز در خصوص انتخاب سرمربی تیم ملی به خبرنگار فارس گفت: در شرایط کنونی والیبال ایران در سطح جهان مطرح شده و به همین دلیل علاقمندان زیادی می‌خواهند در ایران فعالیت کنند.
وی با بیان اینکه تنها بحث پول در میان نیست افزود: یکی از مربیان خارجی می‌گفت شاید برخی کشورهای پولدار به ما پیشنهاد همکاری بدهند، اما زحمات ما در آن کشورها به ثمر نمی‌نشیند و این موضوع موجب ناراحتی ما می‌شود چون معلم همیشه می‌خواهد تا دانش‌آموزانش مستعد باشند تا با ذوق بیشتری فعالیت کند.
دبیر فدراسیون والیبال گفت: برای فدراسیون فرقی نمی‌کند که چه فردی سرمربی شود، بلکه به دنبال مربی‌ است که به صورت تمام وقت در اختیار فدراسیون بوده و صاحب کارنامه خوب باشد.
البته این موضوع که همیشه پای پول در میان است را نمی‌توان کتمان کرد و فدراسیون اگر می‌خواهد از مربیان تراز اول جهان استفاده کند باید تمام شرایط را برای حضور آنها فراهم کند و یکی از این موارد مبلغ قرارداد آنها است.
با تمام این شرایط امید است تا اینگونه نشود که یکی از گزینه‌های مطرح شده در نظرسنجی سایت فدراسیون بیشترین رای را به خود اختصاص دهد و اکثر کارشناسان روی این گزینه اجماع کنند، اما بنا به دلایلی مسئولان نتوانند وی را به ایران بیاورند و یک بار دیگر و از سر اجبار سراغ مربیان بیکار و درجه چندم جهان بروند.
فدراسیون والیبال از هر مربی خارجی که استفاده کند بهتر است در کنار آنها از مربیان مستعد ایرانی هم بهره ببرد تا ایرانی‌ها هم پا به پای خارجی‌ها پیش بروند.
انتهای پیام/