خبرگزاری فارس: رئیس اسبق فدراسیون کاراته گفت: تصمیم داشتم برای ریاست اتحادیه آسیا نامزد شوم؛ اما هنوز هیچ صحبتی با پناهی در این زمینه نداشته‌ایم.

به گزارش خبرگزاری فارس، حبیب الله ناظریان تنها رئیس فدراسیونی است که توانست سالیان متمادی سکان هدایت کاراته را در دست داشته باشد.
او بعد از سال ها دوری اکنون سرمربی تیم فولاد مبارکه سپاهان است و خبرنگار خبرگزاری فارس به بهانه لیگ و میزبانی هفته اول دور برگشت گفت و گوی مفصلی را با ناظریان ترتیب داده که در پی می آید:

میزبانی در حد استانداردهای بین‌المللی
در هفته اول دور برگشت سعی کردیم که ارزش واقعی مربیان، سرپرستان و کاراته‌کارانمان در اصفهان حفظ شود و مسابقات را مطابق استانداردهای آسیایی و جهانی برگزار کردیم تا برای آنها حضور در میادین بین‌المللی عجیب نباشد. باشگاه فولاد و هیات کاراته تعامل بسیار نزدیکی با هم داشتند. داوری های لیگ روبه بهبودی است که البته این مسئله نباید مقطعی باشد و بایستی تداوم یابد. اگر بخواهیم یک تیم ملی قوی و یک کاراته با اخلاق داشته باشیم نیاز به دو بال قوی داریم.

نیاید روزه شک دار بگیریم
نباید روزه شک دار بگیریم. باید در فدراسیون از کارهایی که شک، شبهه و بدبینی ایجاد می کند، جلوگیری شود. دلیلی نداشت 2 روز به هفته آخر دور رفت سرمربی نفت سرپرست کمیته داوران شود. بهتر بود او اول استعفای خود را اعلام می کرد و بعد برای این سمت انتخاب می شد. هرچقدر کارها شفاف تر باشد بهتر پیش می رود.

داوری پیشانی فدراسیون است
مربی و داوری خوب دو بال قوی فدراسیون هستند. مربیان باید مدام در حال تغییر و به روز باشند و امکانات لازم برای خلاقیت و کارهای پژوهشی و تکنیکی و تاکتیکی آنها فراهم شود. داوری پیشانی هر فدراسیون آن است. هر چقدر انصاف و وجدان بیشتر باشد، قضاوت ها درست و ارزشمندتر خواهد بود. همیشه در کاراته اشتباه بوده اما سهوی.
داوران هم باید مثل کاراته کاران تمرین کنند. باید برنامه ای طراحی کرد که سرعت دید داوران را تقویت کرد. داوران کاتا باید این رشته را به معنای واقعی بشناسند. برای داوران هم مثل مربیان باید برنامه کارآموزی گذاشت. خوشبختانه از هفته قبل لیگ این کار شروع شد.

این لیگ به تیم ملی کمک نمی کند
لیگی که ما اکنون داریم نه تنها به تیم ملی کمک نمی کند بلکه به ضرر آن هم هست. باید این لیگ تا 30، 40 روز قبل از مسابقات جهانی صربستان و بازی‌های گوانگجو ادامه پیدا می کرد. ما به تورنمنت های مختلف می رویم و اول هم می شویم؛ مسابقاتی مثل کاپ آزاد و گلدن لیگ با استانداردهای بالا مناسب است اما اگر بچه ها در باشگاه های خودشان مبارزه می کردند که بهتر بود.
در گذشته بر اساس تمرینات مسابقات پیش بینی می شد ولی حالا بر اساس مسابقات تمرینات تنظیم می شود چون کاراته کاران حرفه ای شده اند.

مصدومیت در تمرینات بیشتر است
به نظر من در جریان تمرینات مصدومیت کاراته کاران بیشتر از مسابقه صورت می گیرد، در آنجاست که باید ظرف مدت کوتاهی 10، 15 کومیته زد. تحقیقات نشان می دهد که مصدومیت در تمرینات بیشتر است.
وقتی یک نفر برای تیم ملی انتخاب می شود حتماً شایستگی هایی داشته است ولی تا وقتی مسابقه ندهد و نبازد نقاط ضعف و قوت او مشخص نخواهد شد. وقتی بخواهیم او را به طور مستقیم در میادین اصلی شرکت دهیم دیگر کار از کار گذشته است. به همین دلیل نباید از باخت های آنها در لیگ هم ترسید.

با سیستم اروپایی موافق نیستم
اینکه از کشورهای دیگر چیزی یاد بگیریم تحسین برانگیز است اما با سیستم اروپایی موافق نیستم. در گذشته ما برنامه های بدنسازی و تکنیکی را می نوشتیم و به نفرات می دادیم تا در استان های خود کار کنند و همه آنها 2، 3 روزی را در تهران برای هماهنگی بیشتر تمرین می کردند چراکه تشخیص داده بودیم نگه داشتن آنها در اردو سود زیادی ندارد.

باید کاراته کاران را مسئولیت پذیر بارآورد
اگر این نگرانی وجود دارد که بچه ها در استان های خود تمرین نکنند به خاطر این است که احساس مسئولیت لازم را در کاراته کار خود به وجود نیاورده ایم، حرفه ای ها باید به این حد برسند. 10 سال پیش اعلام کردم که کاراته دنیا دوباره از شرق اروپا آغاز می شود چون برنامه ریزی و تلاش آنها را می دیدم.

لیگ به آمادگی روحی و روانی کمک می کند
حضور در مسابقات بیشتر، استرس را کم و ترس کاراته کار را از بین می برد، او بهتر می تواند مبارزات را مدیریت کند و قدرت شناسایی توانایی خود را به طور کامل پیدا می کند. ما مثل اروپایی ها مسابقه بین المللی نداریم اما لیگ به آمادگی روحی و روانی خیلی کمک می کند.
این مسابقات باید قبل از گوانگجو تمام می شد یا فقط یک یا دو هفته آن می ماند تا کاراته کاران یکی، دو ماه فرصت استراحت داشته باشند، بعد در مسابقات انتخابی تیم ملی شرکت کنند.
اکنون تا 13 اسفند لیگ را داریم، به دنبال آن در مسابقات انتخابی تیم ملی شرکت می کنیم و اردوها هم از فروردین شروع می شود تیرماه نیز مسابقات جوانان و بزرگسالان آسیاست.

می‌توانستیم در جام باشگاه‌های جهان موفق شویم
اگر لیگ مرتب انجام می شد ما در جام باشگاه های جهان نتیجه خوبی می گرفتیم، چون 6، 7 ماه مسابقه ای نداشتیم و فقط با خودمان تمرین می کردیم، شاید در تمرینات خود عالی باشیم اما بیرون تاتامی اعتماد به نفس پایین می آید و به دلیل عدم آمادگی مربی و شرایط مسابقه شکست صورت می گیرد.

از جام ولایت چه هدفی داریم؟
مسابقات جام ولایت باید قبل از بازی های آسیایی گوانگجو و جهانی صربستان برگزار می‌شد که به دلایلی صورت نگرفت، آن زمان مناسب بود؛ اما اکنون از برگزاری چنین مسابقه ای چه هدفی داریم؟ اگر آن را برای 2 ماه قبل مسابقات آسیایی پیش بینی کنیم می تواند به مربیان جهت شناسایی نقاط ضعف و قوت تیم ملی کمک کند.

شایستگی ایران در جهان بیشتر از این هاست
درست است که در مسابقات جهانی از دوره قبل موفق تر بودیم اما شایستگی ایران بیشتر است. شانس در ورزش برنامه ریزی درست است. اول باید نقاط ضعف خود را بشناسیم و بعد روی حریف تمرکز کنیم.
در این مدت تمامی بچه ها در اختیار تیم ملی بودند، تمریناتمان هم که بیشتر از دیگر کشورهاست پس چطور نتوانستیم نتیجه بگیریم؟ باید با نیت خوب اشکالات را پیدا کنیم. 2 نفر از اعضای کمیته فنی این تیم را همراهی می کردند و وقتی اعلام کردم علاقمندم گزارش فنی آنها را بخوانم پناهی گفت که هیچ گزارشی نداده اند؛ گویا دوستان در آنجا فقط مربی بوده اند، مگر مربیان گزارش خود را نمی دهند؟ افراد دلسوز قدر 2 ماه از این مسابقات مطلب می نویسند.

بهتر بود یک کاتارو به گوانگجو اعزام می شد
در بازی‌های آسیایی از نظر تعداد مدال خوب بودیم، البته اگر از حیث تعداد نفرات مقایسه کنیم بحث فرق می کند! اینکه با تلاش سازمان، کمیته و فدراسیون، بانوان توانستند با حجاب شرکت کنند خود یک امتیاز است.
ما در بازی‌های هیروشیما و بانکوک در کاتای انفرادی شرکت کردیم، در آن زمان در این بخش خیلی محدود بودیم اما الان رقابت کاتاروها در لیگ خیلی زیاد است و این باید یک جایی خروجی داشته باشد.
تمرینات کاتا طاقت فرساست و زیبایی کاراته در آن است. باید از قبل شرایط به خوبی بررسی می شد، اگر قرار بود از 4 نفر یک کاراته کار حذف شود چه بهتر بود که کاتارو را بفرستیم. این برمی گشت به سیاست های کمیته فنی که بنده شاگرد همه آنها هستم. آنها باید به علم روز دنیا آشنا بوده و نظرشان را به رئیس فدراسیون بدهند؛ چون او که عقل کل نیست.

پناهی باید همه را جمع کند
ما در کاراته همه چیز داریم. افراد تحصیل کرده، حمایت سازمان تربیت بدنی و ... دوستان باید کمک کنند و خودشان را کنار نکشند. این وظیفه پناهی است که اگر نیروی ارزشمندی درست یا نادرست گوشه نشین شده را جذب و از تمامی پتانسیل ها استفاده کند حتی اگر نظرات آنها به مذاقش خوش نیاید.

باید قدرت کنترل پشت پرده‌های بین‌المللی را داشت
در بازی‌های هیروشیما هم اتفاقات پشت پرده ای افتاد که باید با قدرت خود آن را می شکستیم. در کنار کارهای فنی بایستی این لابی بازی ها را نیز دانست. در همان روزهای اول به پناهی گفتم که بعضی از کشورها منتظرند از ضعف ما( مثلاً ما در جلسه ای شرکت نکنیم) برای گرفتن کرسی ها استفاده کنند.
باید به جد دنبال کرسی های فنی و تاثیرگذار برای هیات رئیسه آسیا باشیم. البته شنیده ام که قرار است آسیا به 4 منطقه تقسیم شود. کاراته آسیا خسته است و نیاز به نیروهای خوش فکر و طراح دارد.

برای ریاست آسیا کاندیدا می شوم
می خواستم که برای ریاست کاندیدا شوم؛ اما باید دید که شرایط چگونه است. ریاست فدراسیون ایران اکنون فرد دیگری است و ما صحبتی در این زمینه با هم نداشته ایم. ترجیح می دهم که فقط تمرین کنم اما هرکاری از دستم برآید باید برای کاراته ایران انجام دهم اما رمز موفقیت این است که اول در داخل خود را قوی کنیم. باید دید و رایزنی کرد. ما 14 کشور در غرب آسیا داریم.

باید در داخل قوی شویم
وقتی ما در داخل متزلزل هستیم معلوم است که رای نمی دهند. همه چیز بستگی به شرایط و رایزنی ها دارد. عملکرد خیلی مهم است. مشکلات غرب آسیا نیز به دلیل عدم شفاف سازی و صریح صحبت نکردن به وجود آمد.

از وضعیت انتخابات جهان خبر ندارم
من از وضعیت انتخابات هیات رئیسه جهان خبر ندارم. شرکت در چنین مجمعی نیازمند یک دید ذره بینانه است که یا خود فرد داشته باشد یا از مشاوران خبره که قبلاً این شرایط را دیده و امتحان کرده اند، استفاده کند. در این زمینه با من اصلاً صحبتی نکردند و راهنمایی نخواستند.

اعتماد دیگر کشورها برایم مهم بود
من در جهان برای نایب رئیسی با اختلاف یک رای به چانگ رئیس اتحادیه آسیا باختم، برای ریاست آسیا هم سیاسی کاری کردند و به 4 کشور همراه ما ویزا ندادند. حتی جوزه از من خواست که به خاطر چانگ کنار بکشم تا علاوه بر نایب رئیسی آسیا، هر موقعیت دیگری که می خواهم به ایران بدهند؛ اما قبول نکردم چون 12 کشور به من اطمینان کرده بودند و اگر به آنها پشت می کردم دیگر هیچ وقت اعتمادشان جلب نمی شد. این برای من اهمیت زیادی داشت.

باید از مردانی حمایت شود
اینکه مردانی دیگر رئیس کمیته داوران نیست به مسائلی برمی گردد که مسئولان فدراسیون صلاح می دانند اما قدرت او در کمیته داوران آسیا به حمایت ایران بستگی دارد. اگر به خوبی از او حمایت نشود این کرسی هم از دست می رود چون خیلی ها دنبال این بهانه ها می گردند.
او سرمربی تیم کاتای سپاهان است و به او گفتم که اگر دوباره رئیس کمیته داوران شود باید از باشگاه استعفا کند حتی نه به صورت صوری؛ بلکه به معنای واقعی. چون همه چیز باید پاک باشد.

ویژگی‌های مدیر تیم های ملی
مدیر تیم های ملی کسی است که کمیته فنی، مربیان، هیات ها و ... او را قبول داشته باشند. در کاراته خیلی چیزها سنت است. شاید یک فرد هزار دان و کمربند داشته باشد اما اگر مقبولیت لازم را نداشته باشد به جایی نمی رسد.
باید اول کاراته ایران و بعد آسیا و اروپا را به دقت بشناسد.به سبک خاصی گرایش نداشته باشد. شایسته سالاری کند، انتخاب مربیانش بر اساس فن، اخلاق، دلسوزی، شور و عشق باشد. بعضی ها که خسته شده اند مدتی را استراحت کنند. به نظر من ابتدا باید نقشه راه و اینکه می خواهیم در جهان و آسیا به کجا برویم را مشخص کنیم. کسب سکوی اول و دوم جهان دور از دسترس ما نیست.

مدیر نمی شوم
درباره بازگشت به عنوان مدیریت تیم های ملی اعتمادی ندارم که بیایم. نمی خواهم اشتباهات دوره گذشته را تکرار کنم.

15 سال و یک ماه رئیس ماندم
15 سال و یک ماه در این فدراسیون ریاست کردم. در فدراسیون کاراته کسی نمی تواند خودش بماند مگر اینکه جامعه کاراته او را بخواهد و همیشه جمعیت اندکی سنگ اندازی می کنند.
یک جوان شهرستانی بودم که اوایل اشتباهات زیادی می کردم اما کاراته کاران و پیشکسوتان مرا تحمل می کردند و به جای زمین زدن دستم را گرفتند. در کاراته 5 درصد کار می کنند و 95 درصد دیگر تلاش می کنند که آن 5 درصد کار نکنند. باید همه در یک جهت کار کنند البته کار بسیار سختی است.
در آن زمان جامعه کاراته تشخیص داده بودند که باید ایران را در آسیا و جهان حفظ کنیم. جامعه کاراته باید بداند که تعویض های مکرر به سود نیست و اقتدار ایران را در آسیا و جهان از بین می برد.

باید شفاف و انتقادپذیر بود
پناهی در زمان ریاست من مدیر سمنان و تهران بود و اگر بتواند از همه نیروها خوب استفاده کند، پیشرفت می کند. اگر سود شخصی، شهرت و نام را در نظر نگیریم مطمئن باشید که همه این سودها شامل حال ما هم می شود.
هیچ چیز بهتر از شفافیت نیست در غیر اینصورت سوء ظن ایجاد می شود.به پیشنهاد من پناهی باید در طول یک یا دو ماه 3 تا 4 ساعت را از کارشناسان، پیشکسوتان و حتی رسانه ها دعوت کند و از آنها نظر بخواهد تا کار کارشناسی صورت گیرد. تا خود را نقد نکنیم، نتیجه نمی گیریم. باید از انتقادها استقبال کرد.
انتهای پیام/