ورزش. خارجی. دو و میدانی
تهران - مطالعات جدید نشان می‌دهد افزایش سرعت گام‌ها در هنگام دویدن فشار وارد بر زانوها و مفصل ران را کم می‌کند.

به گزارش ایرنا، افزایش سرعت در دویدن تابع افزایش سرعت و همچنین طول گام ها است. اگر شما در حال دویدن با یک سرعت مشخص هستید و می‌خواهید کمی سرعتتان را افزایش دهید کافی است گام هایتان را بلند تر کرده یا سرعت آنها را بیشتر کنید. یا اینکه هر دو را همزمان انجام دهید.

تمام این تنظیمات کاملا به صورت ناخودآگاه صورت می‌گیرد. فقط کافی است که شما به تندتر دویدن فکر کنید، در این هنگام بدن شما تصمیم می‌گیرد که طول گام‌ها یا سرعت آنها را افزایش دهد.

بنا بر این گزارش نقش گام‌های بلند در تغییر سرعت دونده بسیار بیشتر از افزایش سرعت گام‌ها است. در واقع نسبت تغییر سرعت گام‌ها از بسیار آهسته دویدن تا دوی سریع، اندک است، در حالی که طول گام‌ها بیشتر دستخوش تغییر می شود.

دامنه تغییر سرعت گام‌های هر دونده مشخص است به همین دلیل تمامی دوندگان به صورت خودکار در هنگام تنظیم سرعت خود، در همان محدوده مشخص باقی می مانند.

این محدوده پیش از هر چیز بستگی به ساختار بدنی آنها دارد. برای مثال سرعت گام‌های دوندگانی که پاهای کوتاه تری دارند نسبت به دوندگانی که پاهای بلندتی دارند، بیشتر است.

از این رو بهترین دوندگان افرادی هستند که به طور طبیعی سرعت گام هایشان زیاد است. به همین دلیل برخی از کارشناسان دو و میدانی، دوندگانی با سرعت گام‌های کمتر را تشویق می‌کنند تا سرعت گام هایشان را افزایش بدهد.

اما تحقیقات اخیر نشان داده است، دوندگانی که سعی می‌کنند سرعت گام هایشان را افزایش بدهند نسبت به افرادی که به صورت ذاتی اینگونه هستند، از موفقیت کمتر بهره مند می‌شوند.

امروزه می‌توان سرعت دویدن را با استفاده از کفش‌های به خصوصی افزایش داد . به بیان دیگر کفش باعث می‌شود بسیاری از دوندگان به صورت غیر طبیعی گام های بلندتری بردارند، اما این امر با وارد آمدن فشار بیشتر بر بدن و افزایش خطر مصدومیت همراه است.

بنا بر این در برخی از موارد شاید برای دوندگان بهتر باشد گام‌های کوتاه تر و سریع تری بردارند تا از خطر مصدومیت در امان بمانند.

راه حل دیگر، دویدن با پای برهنه است که برای بسیاری از دوندگان عملی نیست و می‌تواند خطر آسیب دیدگی‌های را بیشتر کند.

محققات دانشگاه ویسکونزین اخیرا مطالعاتی را روی تاثیرات تغییر سرعت گام ها روی فشار وارد بر زانو و مفاصل ران که بیشترین مصدومیت را در بین دوندگان شامل می‌شود، انجام داده اند.

این مطالعات روی ‪ ۴۵‬دونده انجام شد و این افراد روی تریدمیل با سرعت طبیعی خود و همچنین ‪ ۵‬تا ‪ ۱۰‬درصد کمتر و ‪ ۵‬تا ‪ ۱۰‬درصد بیشتر از سرعت طبیعی خود دویدند.

نتایج نشان داد افزایش سرعت گام‌ها تا ‪ ۵‬درصد، فشار وارد بر زانوها را کاهش می‌دهد و افزایش سرعت تا ‪ ۱۰‬درصد، فشار وارد بر زانوها و همچنین مفاصل ران را کم کرد، اما بر عکس کاهش سرعت گام ها، این فشار روی زانوها و مفاصل ران را افزایش داد.

بنا بر این، نتایج به دست آمده نتوانست ثابت کند که افزایش سرعت گام ها، خطر مصدومیت را کم می‌کند، اما در عین حال شواهدی را ارائه داد که امکان چنین چیزی را رد نمی‌کند.