خبرگزاری فارس: مربی اسبق تیم ملی فوتبال گفت: شرمم می‌آید که باشگاه‌ها دنبال بازیکن عراقی هستند.

به گزارش خبرگزاری فارس، اصغر شرفی در یادداشتی که به سایت فدراسیون فوتبال داده، درباره مشکلات ساختاری فوتبال ایران مطالبی را عنوان کرده که به شرح زیر است:

1-ناکامی فوتبال ایران و واکاوی آن به ساعت ها و روزها بحث و بررسی احتیاج دارد. شاید اگر بخواهیم چند بند را برای دلایل ناکامی در نظر بگیریم، هر کدام یک کتاب شود. به عنوان کسی که در جام جهانی 1978 آرژانتین روی نیمکت مربیگری تیم ملی ایران نشسته ام و در سال های طلایی فوتبال ایران بازیکن و مربی بوده ام. پیراهن استقلال را پوشیده ام و این تیم را مربیگری کرده ام معتقدم با علت یابی و بررسی همه مشکلات فوتبال ایران به نتیجه نمی رسیم ، چرا که این راه را بارها رفته ایم و به یک چرخه رسیده ایم و مشکلات فوتبال تنها در یک بخش خلاصه نمی شود چرا که فوتبال یک ورزش دسته جمعی است و در یک ورزش دسته جمعی یک دلیل و مشکل نمی تواند باعث ناکامی بشود. مشکلات مدیریتی، فنی، فرهنگی، اقتصادی و دیگر در زمینه ها دست به دست هم می دهند تا ناکامی شکل بگیرد.

2-ما کشور ثروتمندی هستیم، کشوری با منابع غنی و نزدیک به 80 میلیون نفر جمعیت عاشق فوتبال. با یک فرهنگ غنی و هوش سرشار و غیرتی مثال زدنی. غیرتی که سال های سال ایران را در بام آسیا نگه داشت. مطمئنا از میان این 80 میلیون یک میلیون بازیکن خوب پیدا می شود که باید بهترین های آن را در لیگ های مختلف دید. بحث من بر سر فرایندی است که فوتبال را به این جا رسانده. این فرایند مطمئنا معیوب است که این ناکامی ها پیش می آید، باید جز به جز بررسی کرد که چرا در همه رده های سنی شکست خورده ایم.

3-باید از یک نقطه شروع کرد، من نمی گویم که از اروپایی ها تقلید کنیم اما دیدن ژاپن و کره و الگوبرداری از آنها کافی است . به نظر من مشکلات فوتبال ایران زیاد اما کوچک است که در کنار هم قرار می گیرند و فوتبال را زمین می زند. نگاه کنید مگر نباید در قبال صرف بیت المال دقت کنیم و پول را به صورت درست در فوتبال هزینه کنیم. به نظر من همه فدراسیون های فوتبال در زمانی که روی کار بودند برای فوتبال کار کردند اما باید دید که کدام یک کمتر به فوتبال پایه اهمیت دادند. من با این نکته که رئیس فدراسیون فوتبال باید فوتبالی باشد موافق نیستم چرا که در ده های 40 و 50 رئیس فدراسیون فوتبال یک شخص غیرفوتبالی بود و اتفاقا قبل از فوتبال رئیس فدراسیون سوارکاری بود اما با گذاشتن آدم های درجه یک در فوتبال در کنار خودش باعث صعود به دو المپیک، 2 قهرمانی جام ملت ها ، درخشش تیم های پایه و صعود به جام جهانی 1978 و حتی داوران ما در جام های جهانی مختلف قضاوت می کردند. علم مدیریت تشکیلات فوتبال را قوی می سازد.

4-در بند 2 یادداشتم درباره فرایند گفتم، مطمئنا فوتبال ایران از نارسایی و عدم استعدادیابی رنج می برد. من در لیگ یک مربی بوده ام و بازیکنانی را دیدم که در لیگ یک بازی می کنند و لیاقت حضور در بهترین تیم های ایران و حتی تیم ملی را دارند، اما دلالیسم و رابطه های نامناسبی که در فوتبال وجود دارد باعث می شود تا این بازیکنان در لیگ های یک و دو دست و پا بزنند و دیده نشوند. من با بحث تغییر نسل و از دست رفتن نسل طلایی مخالفم، چرا که همانطور که گفتم در یک کشور 80 میلیونی مشتاق فوتبال مطمئنا برای سال های سال بازیکنان خوب باید وجود داشته باشد.

5-فوتبال ایران باید از پایه تاکتیک پذیر شود اما در کنار این تاکتیک پذیری باید شرایط محیطی و فرهنگی و روانی هم در نظر گرفته شود. روزگاری برای پوشیدن پیراهن های استقلال و پرسپولیس بهترین بازیکنان حاضر بودند که همه زندگی شان را بدهند تا در این تیم ها فقط روی نیمکت بنشیند اما وضعیت طوری شده که بازیکنان طبق اخباری که می بینیم و می بینید برای حضور در این دو تیم ناز می کنند. من شرمم می آید که باشگاه های ما به دنبال بازیکنان عراقی هستند حالا سوال می کنم که از این دو تیم هر کدام 30 -20 میلیون طرفدار دارند از میان همین طرفداران 30-20 بازیکن تراز اول پیدا نمی شود ؟که آن هم از طریق توجه این تیم ها به فوتبال پایه و تاسیس مدارس فوتبال در این باشگاه ها امکان پذیر است.

6-باید واقع بین بود شاید کسانی که فوتبال را از حالت دو قطبی خارج کردند به این نکته فکر نکردند که برای تشویق تیم ملی روزی 500 نفر به ورزشگاه 100 هزار نفری آزادی بروند. شاید خالی شدن تیم ملی از بازیکنان دو باشگاه پرطرفدار فرایند درستی نبود شاید شرایط را به خوبی در نظر نگرفتند اما پولی که اینگونه وارد فوتبال بشود، به این ورزش ضربه می زنند و کاهش تعصب باشگاهی منجر به کاهش تعصب ملی خواهد شد و این هم آن نکته ای بود که شاید خیلی ها به آن توجه نکردند. روزهایی بود که باید تیم ملی حتی با اینکه خیلی ضعیف تر از حریفان بود آنها را شکست می داد. نمونه های این ماجرا زیادند. بهتر است به تاریخ فوتبال ایران مراجعه کنید.
انتهای پیام/