برای استفاده از همه امکانات سایت باید جاوا اسکریپت مرورگر خود را فعال کنید.

آیا اعضای هیأت‌رئیسه به صندلی کفاشیان چشم دوخته‌اند؟

امروز افکارعمومی معتقد است فوتبال نیاز به هوایی تازه دارد، یقین داریم فوتبال زمانی می‌تواند نفس بکشد که مدیران نوگرا با تفکراتی جدید به جای این گروه ناکام وارد فدراسیون فوتبال شوند!

درست چند ثانیه  پس از این که "روشن ایرماتوف" ازبکستانی  بعد از 120 دقیقه طاقت فرسا سوت پایان  بازی ایران و کره جنوبی را به صدا در آورد و تیم ملی ایران  از گردونه رقابت‌های جام ملت‌های  آسیا خارج شد؛ اعضای هیات رئیسه  فدراسیون فوتبال به این فکر فرو  رفتند که چگونه از کنار این شکست و تبعات سنگین آن جان سلامت  به در ببرند تا همچنان در فوتبال صاحب کرسی باقی بمانند.

آن دسته از اعضای  هیات رئیسه که در قطر حضور داشتند در وهله نخست تصمیم گرفتند زودتر  استادیوم قطر اسپورت را ترک کنند تا مبادا با خبرنگاران ایرانی رو به رو نشوند و در برابر انتقادات آنها قرار بگیرند،آنهایی هم که در تهران  بودند ترجیح دادند با تغییر  موضع ناگهانی نقاب حمایت از تیم  ملی و سرمربی ایرانی – آمریکایی را به زمین بگذارند و به خیل منتقدان اضافه شوند تا شاید با این حربه نزد افکار عمومی چهره‌ای موجه به دست آورند.

انتقادها که شروع شد؛ اعضای هیات رئیسه فدراسیون فوتبال مثل همیشه در دسترس نبودند،  تلفن‌ها دست کاری شده بود، پیغام  های مختلفی شنیده می‌شد"مشترک  مورد نظر شما در دسترس نمی باشد"،"شماره  مورد نظر در شبکه موجود نمی‌باشد"،"دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می‌باشد" انگار همه به خوابی طولانی رفته بودند آن هم در نقطه‌ای که هیچ فرکانسی در آنجا نبود!

تیم ملی به تهران  برگشت،هیچ کسی جز دبیرکل فدراسیون فوتبال به استقبال لشکر شکست خورده  نیامد تا مشخص شود همه می‌خواهند نشان بدهند که این شکست به آنها تعلق ندارد! آن دسته از اعضای هیات رئیسه  که صاحب تریبون بودند فاز جدیدی  از تلاش های خود را برای تطهیرشان آغاز کردند،تا وانمود کنند دست‌های  آنها در این ناکامی در کار نبوده  و آنها همانند "پل" اختاپوس پیشگو  آلمانی همه چیز را از قبل می‌دانستند  و یقین داشتند تیم ملی به هیچ  جایی نمی‌رسد.

عده‌ای دیگر از اعضای  هیات رئیسه هم ترجیح دادند بدون هیچ موضع گیری و سخنوری در خانه بمانند تا آب‌ها از آسیاب بیفتد تا دوباره بتوانند همانند توریست‌های حرفه‌ای در کنار تیم ملی به سفرهایی خارجی  بروند. منتقدان به کار خود ادامه  می‌دادند، انتقادها یکی پس از دیگری  طرح می‌شدند بدون این که پاسخی  به آنها داده شود. انگار همه اعضای  هیات رئیسه فدراسیون همانند "اصحاب  کهف" به خواب رفتند، خوابی عمیق که هیچ کسی دوست ندارد آن را از دست  بدهد.

در این بین اما  رفتارهای مشکوک به اوج رسید تا مشخص شود برخی از مدیران تاثیرگذار فوتبال ما نه تنها از این ناکامی ناراحت نیستند بلکه از این موقعیت به عنوان یک فرصت ایده آل استفاده خواهند برد تا بتواند به عنوان نفر اول وارد مسائل  مدیریتی فوتبال شوند. کشف این پروژه زیاد سخت نیست چون به راحتی از مصاحبه‌ها و مطالب منتصب به این افراد می‌توان دریافت که در سر آنها چه می‌گذرد.

نمونه بارز این تحرکات را می‌توان در سرمقاله روزنامه حبیب کاشانی سرپرست موقت باشگاه پرسپولیس در ستون یاداشت سردبیر آن مشاهده کرد؛جایی که به قلم یکی از اقوام حبیب کاشانی نوشته شده چرا اعضای مجمع فدراسیون فوتبال ساکت نشسته اند و در برابر ناکامی مدیریت فوتبال اقدام نمی‌کنند!

نگارنده این یادداشت  موضوع برگزاری مجمع فوق العاده را مطرح کرده و از اعضای مجمع درخواست  کرد تا در برابر اتفاقات اخیر سکوت نکنند و با برگزاری نشست فوق  العاده رئیس فدراسیون و همکارانش را وادار به استعفا کنند!

این اتفاق تنها در روزنامه پرسپولیس به صاحب امتیازی  حبیب کاشانی عضو هیات رئیسه فدراسیون فوتبال روی نداده، چون همتای او در باشگاه استقلال نیز در روزنامه  استقلال جوان پس از ناکامی تیم ملی  در قطر بارها موضوع تغییر در مدیریت فدراسیون را به شکل نامحسوسی مطرح کرده بود و در آخرین مطلب خود خطاب به رئیس سازمان تربیت بدنی در ستون "آقای سعیدلو سلام" آورده  است که فوتبال نیاز به تفکر نو دارد که شما باید برای آن راه حلی پیدا کنید.

ازنوع رفتارهای موجود  برخی از اعضای هیات رئیسه که سودای  ریاست در سر دارند کاملا پیداست که آنها با اطلاع از شرایط موجود بدشان نمی آید فضا را پیش ببرند تا کفاشیان را به عنوان متهم اصلی به مسلخ ببرند تا ضمن بیرون بردن او از مجموعه فعلی این فرصت را برای خود به وجود آورند تا به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال فعالیت کنند.

شاید باورش دور  از انتظار باشد اما در این ایام برخی از اعضای هیات رئیسه فدراسیون فوتبال که به شدت با علی کفاشیان دچار اختلاف شلیقه هستند و بارها  با وی درگیری لفظی پیدا کردند سخت  در تلاشند برای دستیابی به کرسی کفاشیان  عرصه را بر او تنگ کنند و او را به عنوان ناکام بزرگ جلوه دهند تا خود  به عنوان جایگزین وی بر صندلی مدیریت فوتبال تکیه زنند اما افکارعمومی بر این باور است که مجموعه هیات رئیسه  فدراسیون همگی به یک اندازه در ناکامی سریالی فوتبال سهیم هستند و اگر قرار به خروج عاملان ناکامی فوتبال ایران از فدراسیون است باید تمامی اعضای  هیات رئیسه از فدراسیون خارج شوند نه این که تنها علی کفاشیان به عنوان  رئیس از فدراسیون خارج شود و دیگران بر سر کار باقی بمانند.

همواره معتقدیم  کفاشیان به عنوان نفر اول فدراسیون فوتبال مقصر شماره یک در این ناکامی بزرگ به حساب می‌آید و طبق عرف  جهانی زمانی که ناکامی در یک مجموعه حاصل می‌شود نخستین فردی که باید در برابر آن پاسخگو باشد رئیس آن مجموعه است اما این بدان معنا نیست که در این پرونده تنها کفاشیان را مقصر بدانیم چون دیگر اعضای هیات رئیسه  هم به اندازه او در این ناکامی سهیم هستند.

امروز افکارعمومی معتقد  است فوتبال نیاز به هوایی تازه دارد، یقین داریم فوتبال زمانی می‌تواند نفس بکشد که مدیران نوگرا با تفکراتی جدید به جای این گروه ناکام وارد فدراسیون فوتبال شوند!

تاریخ: 1389/11/14
موضوع: فوتبال
اشتراک گذاری:          
لینک کوتاه:

نظرات
نام:
ایمیل:
وب سایت:
متن:
کد امنیتی:کد امنیتی
تکرار کد امنیتی: