آنچه در اینجا به جایی نمیرسد فریاد است!
محمود یاوری سرمربی تیم فوتبال پاس همدان در واکنش به اوضاع و احوال تیم ملی و روندی که بر فوتبال حاکم شده، اظهار کرد: متاسفانه این رشته سر دراز دارد. وقتی فوتبال ما آن قدر حرمتش تضعیف شده که برخی مربیان سرشناس داخلی حاضر نیستند روی نیمکت تیم ملی بنشینند، چه باید گفت؟ تنها باید افسوس خورد. حرمت مسجد به متولی آن است، مسوولان ما فوتبال ایران را خیلی ضعیف کردند. امروز میبینیم در بحثهای مدیریتی تیم ملی از تمام کشورها ضعیفتر عمل میکنیم. بنده ضمن احترامی که برای مربیان کشورمان قایل هستم و هیچ وقت ارزشهای آنها را کم نمیکنم باید بگویم این نیمکت تیم ملی هویت ملی دارد، مهم است، در گذشته نشستن روی این نیمکت برای مربیان مدینه فاضله بود. با این رویه نشان میدهیم که بودن و نبودن افشین قطبی روی نیمکت تیم ما فرقی نمیکرده است. ما در آن زمان تنها چهار پنج میلیارد هزینه این آقا و در ظاهر برنامههایش کردیم که اشتباه بود، هرچند بارها آن را تذکر دادیم.
این کارشناس فوتبال که به شدت ناراحت بود، ادامه داد: خیلیها در برابر قطبی گول خوردند و بعضیها هم خواستند گول بخورند. واقعا کلاس فوتبال ما خیلی پایین آمده است. من از مسوولان میخواهم تیم ملی را این قدر بازیچه نگیرند. هفتاد میلیون نفر این تیم را نگاه کرده و نظر ویژه نسبت به آن دارند. همه آنها شخصیت گذشته این تیم را دیده و اکنون ناراحت هستند. چرا الان برخی حاضر نمیشوند روی نیمکت این تیم بنشینند؟! نیمکتی که نهایت آرزوی مربیان است، بدین خاطر است که مسوولان ارزشی برای تیم ملی قایل نبودند.
سرمربی اسبق تیم ملی با بیان این که نپذیرفتن پیشنهاد سرمربیگری تیم ملی از سوی مربیان داخلی به دلیل موقتی بودن این حضور و اخلال در برنامههایشان در باشگاهها نمیتواند دلیل منطقی باشد، گفت: اگر برای کشوری جنگ موقتی پیش آمد، آیا درست است بگوییم چون جنگ کوتاه است در آن شرکت نمیکنیم و اگر طولانیمدت بود حاضریم به دفاع از کشور برویم؟! فدراسیون باید سرمربیگری تیم ملی حتی برای 48 ساعت را به مربیان داخلی مدنظرش تکلیف کند و مربیان هم مثل یک سرباز آن را بپذیرند. درست است مسوولان تیم ملی را سبک شمردند اما مربیان باید به تکلیف عمل کنند.
یاوری با تاکید بر این که هدفش از بیان این مواضع، حضور خودش در تیم ملی نیست، افزود: به خدا منظورم از این حرفها، سرمربی شدن خودم نیست. پنج شش سالی است که در فوتبال ایران تبدیل به امیرکبیر آن شدم و هر از چند گاهی برای سرمربیگری تیم ملی روی اسم من و امثال من مانور میدهند اما فرد دیگری را میآورند اما باور کنید اکنون که ناراحت هستم و این مواضع را دارم، برای خودم نمیگویم. ما مربیان شایستهای در فوتبالمان داریم که وزن فنی بالایی داشته و نیمکت تیم ملی را سنگین خواهند کرد.
وی افزود: نیمکت تیم ملی یک کشور سمبل شخصیت و اعتبار فوتبال ملت آن است، مدتی است این اعتبار زیر سوال رفته و ناکامیهای آن در یک سیر نزولی در زندگی شخصی من هم پیامدهایی داشته است. چطور شده که در رنکینگ فیفا از رده هفدهم به رده پنجاه و هفتم رسیدیم و باز هم عقبتر خواهیم رفت. چطور است در این شرایط کسی افتخار نکند روی نیمکت تیم ملی این کشور عزیز نشسته و باعث سربلندی تیم کشورش شود. در فوتبال ما حتی مربیانی هستند که شاغل نبوده اما شایسته نیمکت این تیم هستند.
یاوری در پاسخ به این سوال که شاید مربیان بازی تدارکاتی با روسیه را در این مقطع دارای اهمیت چندانی نمیبینند که پیشنهاد فدراسیون را نمیپذیرند، تصریح کرد: البته این بحث مطرح است که برگزاری بازی تدارکاتی با روسیه در این مقطع به چه معناست؟ آیا ما برای تورنمنت رسمی آماده میشویم؟ یا مثلا اگر روسیه را ببریم میخواهیم بگوییم میتوانستیم قهرمان جام ملتها شویم؟ پیش از جام ملتها میخواستیم با نیجریه بازی کنیم که این کشور نیامد و ما به دنبال غرامت آن بودیم. باور کنید گرفتن جریمه و غرامت ارزشمندتر از دیدار تدارکاتی فعلی با روسیه است. اما با این حال تیم ایران در یک فرصت بینالمللی دیگری ظاهر میشود و باید از اعتبارش دفاع کند.
باسابقهترین مربی شاغل در فوتبال ایران در پاسخ به این سوال که آیا علیرضا منصوریان میتواند گزینه مناسبی برای هدایت تیم ملی در بازی با روسیه باشد، گفت: علیرضا ممنصوریان را دوست دارم، منصور رشیدی را هم همین طور، او بازیکن من بوده است اما باید بپذیریم که هر کسی در فوتبال جایگاهی دارد که متفاوت از یکدیگر است. شرایطی که نیمکت دارد بیشک به داخل زمین منتقل میشود. مربی که روی نیمکت جایگاه محکمی نداشته باشد، بازیکنان زیر بار حرفها و دستورهایش نمیروند. مثل اتفاقی که اخیرا برای همین تیم افتاد، چه شرایطی بوده که مثلا حسین کعبی حرف از دادن پیشنهاد مالی قطبی به بازیکنان برای حضور در تیم ملی میزند. یا جواد نکونام که کاپیتان چندین ساله تیم ملی است، طور دیگری صحبت میکند.
یاوری تاکید کرد: متاسفانه آنچه در اینجا به جایی نمیرسد فریاد است! اکنون میبینیم آقایان میخواهند ارزش فوتبالیست پیشکسوت بزرگی چون کریم باقری را هم زیر سوال ببرند. باقری 15 سال در بهترین شرایط برای ما بازی کرد و سالیان زیادی لقب مرد اخلاق فوتبال را به خود اختصاص داد. آخر تا کی میخواهید روی شانههای دیگران راه بروید؟ چطور به خودتان اجازه میدهید ارزش این بازیکن بزرگ را با یک اقدام نسنجیده پایین بیاورید؟
وی درباره سرمربی خارجی آینده تیم ملی و اینکه آیا چنین تصمیمی میتواند برای تیم ملی مفید باشد، به ایسنا گفت: ما مربیان موجه و باکیفیتی در کشورمان داریم. به طور مثال منصور ابراهیمزاده اکنون رده هفدهم رنکینگ بهترین مربیان جهان را دارد. اگر ما اینها را ندیده و ارزش گوهری که داریم را ندانسته و میخواهیم مربی خارجی بیاوریم باید انسان موجه و مربی کارنامهداری باشد. در شرایطی که سیاست غلط ما باعث حضور قطبی در نیمکت تیم ملی و رفتن این تیم به قهقرا شد کشورهایی چون ژاپن و استرالیا مربیان بزرگ را مسوول تیمشان کردند. ما هم با نصف هزینههایی که برای قطبی کردیم میتوانستیم مربیان حرفهای و درجه یک دنیا را بیاوریم.
یاوری افزود: در پیمودن مسیر انتخابمان باید بدانیم که تجربه چاشنی سن است. در فوتبال علمی که تجربه اجرایی نداشته باشد، علم نیست. مربیان بزرگ زیاد هستند و بهتر است در نهایت دقت شخصی را انتخاب کنیم که به سود فوتبالمان باشد. به طور مثال گاس هیدینگ مربی بزرگی است که عملکرد فوقالعاده را در کرهجنوبی داشت. یا مربی چون زاکرونی فرد کوچکی نیست که ژاپنیها از تواناییهایش استفاده کردند. عدهای اکنون خود را دلسوز فوتبال ایران دانسته و میخواهند برای ما مربی انتخاب کنند، در حالی که آنها فقط مدیر هستند نه کارشناس. مربی خارجی حرفهای را کارشناس باید انتخاب کند. ضمن اینکه همراه با مربی درجه یک خارجی باید کادر فنی مجرب و باشخصیتی از مربیان ایرانی هم حضور داشته باشند. با تصمیمها و اقدامهای غیرحرفهای و غیرکارشناسانه، اشتباههای گذشته را تکرار نکنیم.
وی ادامه داد: به طور مثال زمانی تومیسلاو ایوویچ را آوردیم که پیش از جام جهانی 98 بیشترین کمک را به فوتبال ایران کرد تا آن نتایج را در جام جهانی فرانسه گرفتیم. ما باید از تواناییهای مربیای استفاده کنیم که فوتبال ما را از نظر آکادمیک تکان دهد، در کنارش هم مربیان ایرانی قابلی باشند. من پنجاه و چند سال است در این فوتبال کار کرده و سیونه سال است که مربی هستم. واقعا دلم برای فوتبال کشورم میسوزد که این حرفها را میزنم. مربی که روی نیمکت تیمی چون ایران بنشیند و به فلان بازیکن بگوید "تو را میفرستم داخل زمین و اگر گل زدی بیا و بپر توی بغل من" این مربی نمیشود؛ این سیاستمداری و نگرش منفی نسبت به پیشرفت است. این چیزی جز سیاهکاری نیست.
