خبرگزاری فارس: در همه جای شهر پوزنان می توان در مورد مسابقات جام جهانی هاکی حرف هایی را شنید.

به گزارش خبرنگار اعزامی خبرگزاری فارس از لهستان، این روزها شهر پوزنان در 300 کیلومتری ورشو، پایتخت لهستان همه جا حرف از ورزشی است که قدمتی کهن دارد، البته از نوع سالنی اش.
هاکی شاید ورزش ناشناخته ای برای مردم نباشد، اما هاکی داخل سالن به مراتب کمتر از نوع چمنی اش هم طرفدار دارد و هم تبلیغات و سرو صدا، اما تا دلتان بخواهد تحرک و هیجان را می توان در هاکی داخل سالن با تمام وجود لمس کرد، چه بسا شاید قیاس فوتبال و فوتسال، قیاس مناسبی باشد برای درک هرآنچه که در هاکی داخل سالن می گذرد.
70 دقیقه انتظار در هاکی چمنی میانگین 2 گل را در پی دارد و این در حالی است که در فضایی به اندازه یک زمین فوتبال باید با توپی به اندازه یک گردو بازی کرد و همین کافیست تا روز به روز شاهد سرازیر شدن علاقمندان هاکی به داخل سالن ها باشیم.

*مردم پوزنان، شهر میزبان جام جهانی است
وقتی وارد پوزنان می شوی ابتدا شهری قدیمی سرشار از قطار و تراموا و جمعیتی که از سرما به دتبال مأمنی گرم می گردند تا با عجله خود را به آن برسانند، نظرت را جلب می کند، گویی که سرما حرف اول و آخر این روزهای نه تنها اروپا بلکه شهر پوزنان را هم می زند.
اما نکته مهم میزبانی سومین دوره رقابتی است که رفته رفته علاقمندانش را در سرتاسر جهان پیدا می کند. وارد شهر که می شوی علاوه بر ساختمان های زیبای قدیمی و کلیساها و سنگفرش خیابان ها، بیلبوردهای این میزبانی را به وفور می توان در نقلط مختلف پوزنان نظاره کرد تا مردم سرمازده این شهر از وجود میزبانی رقابتی در سطح جهانی در شهرشان مطلع شوند.

*زندگی در اروپا سخت و گران است
این جمله شاید کمی عجیب به نظر برسد، اما وقتی قوانین و مقررات مختلف آنقدر برایت دردسرساز و عذاب آور می شود که حتی برای عبور از خیابانی باریک باید دقایقی معطل شوی به عمق ماجرا پی می بری. جالب اینکه مواقعی وجود دارد که همه همدیگر را نگاه کرده و هیچ کس حرکت نمی کند و انگار همه ماتشان برده و شاید یخ زده اند، اما زمانی که متوجه می شویم که همین قوانین دست و پاگیر تا چه اندازه به سلامت و امنیتت جانی و مالی ات کمک می کند، حاضر می شوی به اندازه تمام دردسرهایی که وجود دارد، ساعت ها معطل شوی تا به سادگی از عرض خیابانی باریک 2 لاین عبور کنی.
پوزنان پر از ضد و نقایضی است که سنت و مدرنیته را به هم گره زده است. شهری که بزرگترین نمایشگاه های بین المللی لهستان را در خود جای داده است، هنوز تراموای زمان کمونیستی اش مردم را در نقاط مختلف جلبجا می کند. کلیسایی دارد به قدمت هزار سال و در سویی دیگر مجمتمع ورزشی مالتا میزبان رقابت های جام جهانی قایق سواری می شود. در نهایت وجود پیستی یخی برای استفاده اسکی بازان 2 تا 80 ساله در شرایطی که برف هم از آسمان نمی بارد عجایب را تکمیل می کند. پیستی که 2 طرفش چمن است با یخ ساز سپیدپوش شده تا اسکی هم در این شهر مانند همه ورزش‌های دیگر رونق داشته باشد.
500 هزار نفر در شهری به مساحت 270 کیلومتر مربع زندگی می کنند، شهری که در دهه اول قرن بیستم و از قبل از آغاز جنگ، پایتخت کشوری مستعمره بوده است که با وجود استقلال لهستان تا سال ها بعد همچنان مستعمره باقی مانده است. شهری که امروز میزبان سالانه 100 نمایشگاه بزرگ بین المللی است، ساختمان هایی را در دل خود جای داده که بوی خاطرات جنگ جهانی هنوز از آن به مشام می رسد و این جاست که نمی دانی مدرن بودن پوزنان را باور کنی با سنتی بودنش را.
البته از این نکته هم نگذریم که صرفه جویی در همه موارد با گوشت و خون مردم آمیخته شده و می توان در عادی ترین رفتار مردم آن را دید، چه بسا که اگر جز این باشد، باید قاره ای به جز اروپا را برای زندگی انتخاب کرد و این یعنی اینکه گرانی در قلب اروپا بیداد می کند.

*ورزشگاهی با عظمت در قلب پوزرنان
لهستان همراه با اوکراین مشترکاً میزبان یورو هستند و کارگران سخت مشغول کارند تا ورزشگاه زیبای لخ در فاصله کمتر از 2 سال مانده به یورو 2012 به پایان برسد.
زمانی که وارد ورزشگاه 50 هزار نفری لخ یا لخیا می شوی با اینکه ساعت حوالی 10 صبح را نشان می دهد، اما ورزشگاهی مسقف و مه گرفته این گمان را به وجود می آورد که گویی گرگ و میش عصر است و ساعت های پایانی یک کار روزانه، اما با اینکه تقریباً کار به پایان رسیده است، اما بازهم کارگران و مسئولان مربوطه در گوشه گوشه ورزشگاه در حال انجام آخرین تمهیدات برای آماده کردن ورزشگاه زیر نوری که از پرژکتورهای وسط زمین می تابد، هستند.
هرچند که چمن جالبی وجود ندارد، اما زیبایی و عظمت ورزشگاه به اندازه ای است که زمانی که وارد آن می شوی، سایر موارد فراموش می شود و کیفیت بد چمن هم از آن دسته از موارد است. هفته آینده قرار است این ورزشگاه رسما افتتاح شود و به همین دلیل برای سالم ماندن همان اندازه مقدار چمن، بر رویش کاوری بزرگ پهن شده است.
در هر حال تماشای بازی های یورو 2012 در این ورزشگاه برای مردم شهر پوزنان که تیم محبوب لخیا را دارد؛ نمی تواند خالی از لطف باشد.

*همه جا بوی هاکی می دهد
از هاکی دور نشویم. یکی از همین سالن های بزرگ مختص نمایشگاه های پوزنان با صندلی های پیش ساخته برای برگزاری سومین دوره رقابت های جام جهانی هاکی داخل سالن به طرز زیبایی آماده و آراسته شده است و همه چیز در سرجای خود قرار دارد، از داوطلبانی که در هر سو راهنماییت می کنند تا گم نشوی تا مردمی که باورت نمی شود برای تماشای هاکی سالن را پر می کنند.
2 زمین مسابقه در این سالن برای انجام بازی ها تدارک دیده شده است که یکی اسکوربورد دارد و دیگری ندارد، اما نکته ای که هست، وجود بچه های قد و نیم قدی است که در همه جای سالن، چوب هاکی خود را به عنوان نمادی به عنوان ورزشکار بودنشان با افتخار حمل می کنند، به این امید که در روزگاری نه چندان دور، جا پای قهرمانان محبوب خود بگذارند. بچه هایی که به عشق هاکی دور هم جمع شده اند و بعضا با چوب های ارزان یک یورویی و کاغذ مچاله شده در سالن با هم هاکی بازی می کنند. همین بچه ها لباسشان به جایی برای امضای هاکی بازان معروف نیز مبدل شده است.
همه چیز بوی هاکی می دهد، از اسپانسرهای مخصوص هاکی که در سالن هستند تا تورنمنتی که برای بچه ها با حضور کودکان لهستانی در قالب تیم های ملی مختلف تدارک دیده شده و تا چوب هایی که در دست هر کسی که در سالن است، وجود دارد. صبح ها نیز آموزش هاکی برای جوانان در این سالن رایگان است.

*رمز موفق بودن ورزش یک کشور
کودکی که از 2 سالگی هاکی را آغاز می کند، باید هم در 17 سالگی با تیم ملی کشورش قهرمان جهان شود. اهمیت مضاعف به ورزش پایه؛ این است رمز و راز موفقیت ورزش یک کشور و همین و بس.
برای قهرمان شدن بودجه، هرینه، زیر ساخت و امکانات تنها بخشی از ماجراست و قسمت مهم تر پرورش صحیح و اهمیت دادن به موقع به استعدادها و نیروی انسانی است که می توانند ورزش یک کشور را بر سر زبان ها مطرح کنند.

*سرمای شهر تحت الشعاع گرمای مسابقات
مسابقات امسال در سطح بالایی با حضور تمانم ستارگان مطرح هاکی جهان و علاقمندان به این رشته ورزشی در حال برگزاری است. وارد سالن که می شوی دیگر از سرما خبری نیست و در عوض هیجانی است که بیش از هر چیز دیگری خودنمایی کرده و سالن را گرم می کند.
شاید بازهم مانند 2 دوره قبلی آلمان ها قهرمان جهان شوند، اما هلندی ها و لهستانی ها هم پیشرفت چشمگیری داشته و شاید در پایان جام سوم در همین لهستان بمانند. هرچند که رئیس ایتالیایی فدراسیون جهانی از ایران به عنوان یکی از پدیده های مسابقات نام برد و آمریکا و روسیه نیز مقهور قدرتنمایی ملی پوشان هاکی ایران شدند هم نباید از آن به سادگی عبور کرد.

*بزها؛ نماد مسابقات
از احترام به خبرنگاران هم نباید گذشت. زمانی که برای 2 خبرنگار، 3 راهنما، توری نیمروزه را برگزار می کنند، یعنی موظف هستیم همه امکانات را به بهترین شکل و به موقع به خبرنگار ارایه کنیم.
خبرنگاران در جای جای ورزشگاه با استفاده از اینترنت پرسرعت بیسیم و سایر تجهیزاتی که در اختیار دارند، کوچکترین نگرانی برای ارسال به موقع اخبار، عکس ها و تصاویر پوشش مسابقات ندارند و با خیال راحت به انجام رسالت کاری شان می پردارزند.
از آنجایی که نماد شهر پوزنان بز است، داوطلبانی با لباس بز، هر از گاهی با حرکاتشان در بین استراحت مسابقات به تماشاگران شور و هیجان می بخشند، با این حال مشخص نیست که چرا تلویزیون لهستان و شبکه های مختلف آن، زیاد علاقه ای به پوشش خبری و تصویری مسابقات از خود نشان نمی دهند.

گزارش از محمدرضا حاجی عبدالرزاق
انتهای پیام/